III SA/Kr 1683/15

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego P.G. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu zażaleniowym w sprawie ze skargi A.M. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia 30 października 2015 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów postanawia: przyznać od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie radcy prawnemu P.G. wykonującej zawód w Kancelarii Radcy Prawnego przy ul. [...], kwotę 120 zł (słownie: sto dwadzieścia złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w postępowaniu zażaleniowym, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług.

W zażaleniu na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 czerwca 2016 r. sygn. j. w. o odrzuceniu skargi ustanowiony dla skarżącego radca prawny, którego Rada OIRP wyznaczyła w osobie mecenasa P.G. wniósł m.in. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając że nie zostały one uiszczone w całości ani w części. Postanowieniem z dnia 28 lutego 2017 r. sygn. I OZ 473/17 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił to zażalenie bez orzekania o wynagrodzeniu za pomoc prawną spełnioną na zasadzie prawa pomocy (k. [...]). Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje: Stosownie do treści powołanego wyżej art. 250 §1 ppsa, wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wobec tego, że zażalenia zostało 11 lipca 2016 r. (k. [...]) więc zasady te precyzuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2015 r. poz. 1805). Zgodnie z rozwiązaniem przyjętym w §3 cyt. rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości lub części. W realiach rozstrzyganego przypadku oświadczenie takie zostało złożone przez radcę prawnego. Stosownie do §21 ust. 1 pkt. 2 lit. d) w związku z §4 ust. 1 cyt. rozporządzenia w sprawie takiej jak niniejsza radcy prawnemu przysługuje za postepowanie zażaleniowe kwota 120 zł. Ustalenie kwoty wyższej (ust. 2) nie znajduje wystarczającego uzasadnienia w realiach niniejszej sprawy. Wymieniona czynność jest bowiem typowa podobnie jak i charakter sprawy. Nie wystąpiły w niej istotne zagadnienia prawne budzące wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie. Obszerność materiału jest przeciętna. Nie wykracza poza normalny nakład pracy. Trudno też mówić o jakimkolwiek przyczynieniu się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy. Na mocy §4 ust. 3 cytowanego rozporządzenia ustalona opłata ulega jednak powiększeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług. Z przytoczonych względów orzeczono jak w sentencji.