III SA/Kr 1616/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Głowacki Sędziowie: WSA Paweł Dąbek WSA Inga Gołowska (spr.) Protokolant: Specjalista Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2026 r. sprawy ze skargi D. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 17 września 2025 r., Sygn. akt. SKO.RD/4120/63/2025 w przedmiocie odmowy rejestracji samochodu po wznowieniu postępowania skargę oddala.

Decyzją z dnia 17 września 2025r. nr SKO.RD/4120/63/2025 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Tarnowa z dnia 24 lipca 2025r. nr WKO.5410.7.1.2025.AS o: 1. uchyleniu decyzji Prezydenta Miasta Tarnowa z dnia 10 marca 2023r. nr WKO.5410.1420.2023.DS z o rejestracji samochodu osobowego marki [...], nr identyfikacyjny VIN: [...], rok produkcji 2015, nr rejestrowy [...], na rzecz D.R., zam. [...] , 2. odmowie zarejestrowania samochodu osobowego marki [...], nr identyfikacyjny VIN: [...], rok produkcji 2015. Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: Decyzją z dnia 14 czerwca 2021r., nr KT.1.5410.1.136269.2021.KS, Starosta Warszawski Zachodni orzekł o rejestracji pojazdu marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] nr VIN: [...] (dalej: pojazd, samochód) na rzecz B.W. Do wniosku dołączona została umowa sprzedaży z dnia 20 maja 2021r. zawarta pomiędzy R.K., a B.W. Decyzją z dnia 10 marca 2023r. nr WKO.5410.1420.2023.DS Prezydent Miasta Tarnowa dokonał rejestracji pojazdu na rzecz D.R. W dniu 2 grudnia 2024r. adw. X.Y., będąca pełnomocnikiem W.W., złożyła wniosek dotyczący wznowienia postępowania oraz umorzenia postępowania w sprawie rejestracji przedmiotowego samochodu, do którego dołączono m.in. kopię wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 16 października 2023r., sygn. akt [...] . Z wyroku wynikało, że umowa sprzedaży przedmiotowego pojazdu zawarta między B.W. jako kupującym oraz R.K. jako sprzedającym została sfałszowana poprzez podrobienie podpisu B.W. Następnie w dniu 17 grudnia 2024r. Starostwo Powiatowe w Tarnowie przekazało powyższy wniosek Prezydentowi Miasta Tarnowa w celu jego rozpatrzenia zgodnie z właściwością. Z uwagi na powyższe, w dniu 20 stycznia 2025r. Prezydent Miasta Tarnowa, działając na podstawie z art. 145§1 pkt 5 i art. 149§1 k.p.a., wydał z urzędu postanowienie o wznowieniu postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Prezydenta Miasta Tarnowa z dnia 10 marca 2023r. nr WKO.5410.1420.2023.DS z uwagi m.in. na wyjście na jaw istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych istniejących w dniu wydania decyzji, a nieznanych organowi, który wydał decyzję. Pismem z dnia 20 stycznia 2025r. Prezydent Miasta Tarnowa wystąpił do Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie w celu otrzymania odpisu prawomocnego wyroku tego Sądu z dnia 16 października 2023r., sygn. akt [...] . W dniu 23 stycznia 2025r. pełnomocnik W.W. została poinformowana pismem przez Prezydenta Miasta Tarnowa o wydanym w dniu 20 stycznia 2025r. postanowieniu o wznowieniu z urzędu postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Prezydenta Miasta Tarnowa z dnia 10 marca 2023r. nr WKO: 5410.142Ó.2023.DS o rejestracji przedmiotowego samochodu. Następnie, Starosta Warszawski Zachodni przesłał do Urzędu Miasta Tarnowa odpis prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie z dnia 16 października 2023r. sygn. akt [...] . Jednocześnie organ wznowił postępowanie z urzędu zgodnie z art. 145§1 pkt 1 k.p.a. z uwagi na fakt, że dowody, na których podstawie ustalono istotne dla sprawy okoliczności faktyczne, okazały się fałszywe. Starosta wskazał, że uprzednio wydana przez niego decyzja o rejestracji pojazdu na rzecz B.W. wydana została w oparciu o sfałszowaną umowę sprzedaży z dnia 20 maja 2021r., a więc obarczona była ona wadą istotną. Organ powołał się na wydany w tej sprawie prawomocny wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie z dnia 16 października 2023r. sygn. akt [...] . Jednocześnie Starosta Warszawski Zachodni zawiesił postępowanie w sprawie do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez organ, w którym pojazd był aktualnie zarejestrowany. Prezydent Miasta Tarnowa pismem wyznaczył Skarżącemu termin, w którym ten mógł zapoznać się z aktami sprawy i wypowiedzieć się co do zgromadzonego materiału dowodowego. W piśmie 11 lutego 2025r. Skarżący wniósł do Prezydenta Miasta Tarnowa o umorzenie wznowienia postępowania administracyjnego i utrzymanie rejestracji pojazdu na prawomocnego właściciela i posiadacza pojazdu, tj. Skarżącego ze względu na brak podstawy prawnej do wznowienia postępowania. Sąd Rejonowy dla Warszawy Pragi-Południe w Warszawie pismem z dnia 11 lutego 2025r. przesłał do Urzędu Miasta Tarnowa odpis wyroku Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie III Wydział Karny z dnia 16 października 2023r. sygn. akt [...] . W przywołanym wyroku sąd warunkowo umorzył na okres próby wynoszący 1 rok postępowanie karne toczące się wobec J.R. Oskarżonej zarzucono, że w bliżej nieokreślonym czasie, wyznaczonym jako przedział - nie wcześniej niż 20 maja 2021r. i nie później niż 31 maja 2021r. w Warszawie - oskarżona, działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru, w celu użycia za autentyczne sfałszowała dokument w postaci umowy kupna-sprzedaży samochodu [...] o nr rej. [...] z dnia 20 maja 2021r. zawartej pomiędzy R.K. jako sprzedającym, a B.W. jako kupującym. Ustalono, że oskarżona podrobiła podpis kupującego – B.W., który był zawarty w umowie oraz sfałszowała dokument w postaci upoważnienia dla W.W. z dnia 31 maja 2021r. służący do przerejestrowania przedmiotowego pojazdu oraz odebrania dowodu rejestracyjnego i karty pojazdu. Następnie powyższe dokumenty zostały przedłożone w Wydziale Komunikacji Transportu Starostwa Powiatu Warszawskiego Zachodniego w Ożarowie Mazowieckim. Do uprawomocnienia wyroku doszło wraz z dniem 24 października 2023r. Postanowieniem z dnia 17 lutego 2025r. Prezydent Miasta Tarnowa zawiesił postępowanie administracyjne, które zostało wszczęte w dniu 20 stycznia 2025r. z urzędu w sprawie rejestracji samochodu na rzecz Skarżącego zakończonego decyzją ostateczną z dnia 10 marca 2023r. nr WKO.5410.1420.2023.DS, do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez poprzedni organ rejestrujący. Z uwagi na powyższe w dniu 4 marca 2025r. Prezydent Miasta Tarnowa zwrócił się do Starosty Warszawskiego Zachodniego o podjęcie zawieszonego postępowania w przedmiotowej sprawie w celu rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego. Postanowieniem z dnia 21 marca 2025r. Starosta Warszawski Zachodni podjął z urzędu zawieszone postępowanie dot. rejestracji pojazdu na rzecz B.W. W konsekwencji, decyzją z dnia 18 kwietnia 2025r. Starosta Warszawski Zachodni orzekł o uchyleniu własnej decyzji ostatecznej nr KT.1.5410.1.136269.2021.KS z dnia 14 czerwca 2021r. w sprawie rejestracji pojazdu na B.W. oraz o odmowie rejestracji powyższego pojazdu. Decyzja z dnia 18 kwietnia 2025r. stała się ostateczna z dniem 14 maja 2025r., o czym Starosta Warszawski Zachodni poinformował w piśmie z dnia 6 czerwca 2025r. Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2025r. Prezydent Miasta Tarnowa podjął zawieszone postępowanie w sprawie rejestracji samochodu na rzecz Skarżącego zakończonej decyzją ostateczną z dnia 10 marca 2023r. nr WKO.5410.1420.2023.DS z uwagi na ustanie przyczyn powodujących zawieszenie przedmiotowego postępowania. Pismem z dnia 3 marca 2025r. W.W. złożył oświadczenie o wstąpieniu do postępowania w sprawie. Po wpłynięciu oświadczenia do Starostwa Powiatowego w Tarnowie, pismem z dnia 13 maja 2025r. doszło do jego przekazania zgodnie z właściwością Prezydentowi Miasta Tarnowa. Natomiast, biorąc pod uwagę, że stroną pozostawał Skarżący, na rzecz którego wydano decyzję o rejestracji pojazdu, z której nie wynikają dla W.W. uprawnienia bądź obowiązki natury prawnej, a jedynie natury faktycznej, Prezydent Miasta Tarnowa pismem z dnia 24 czerwca 2025r. poinformował W.W., że nie przysługują mu atrybuty strony w niniejszym postępowaniu. Jednocześnie pismem z dnia 24 czerwca 2025r. Prezydent Miasta Tarnowa wyznaczył Skarżącemu termin na zapoznanie się z aktami sprawy i wypowiedzenie się co do zgromadzonego materiału dowodowego. W dniu 24 lipca 2025r. Prezydent Miasta Tarnowa wydał decyzję, w której orzekł o: 1. uchyleniu decyzji Prezydenta Miasta Tarnowa WKO.5410.1420.2023.DS z dnia 10 marca 2023r. o rejestracji samochodu osobowego marki [...], nr identyfikacyjny VIN: [...] , rok produkcji 2015, nr rej [...] , na rzecz D.R., zam. [...] , 2. odmowie zarejestrowania samochodu osobowego marki [...], nr identyfikacyjny VIN: [...] , rok produkcji 2015. Rozstrzygnięcie decyzji Prezydenta Miasta Tarnowa uzasadnione było wyjściem na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych istniejących w dniu wydania decyzji, które nie były znane organowi wydającemu decyzję. Organ wyjaśnił, że biorąc pod uwagę art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, rejestracja pojazdu następuje na wniosek właściciela, po przedłożeniu m.in. dowodu własności pojazdu. Dalej argumentował, że w przypadku pochodnego nabycia prawa własności, nabywca uzyskuje je wyłącznie w takich granicach, w jakich przysługiwało ono zbywcy, w związku z czym nie może uzyskać więcej praw aniżeli miał poprzednik, w szczególności nie może nabyć własności od osoby, której ta własność nie przysługiwała. Organ dokonuje rejestracji w oparciu o niesporny akt własności. Prezydent Miasta Tarnowa wskazał również na zależność występującą pomiędzy decyzją Starosty Warszawskiego Zachodniego o rejestracji pojazdu na rzecz B.W. a decyzją Prezydenta Miasta Tarnowa. W sytuacji gdy decyzja o rejestracji pojazdu na rzecz B.W. wydana została w oparciu o sfałszowaną umowę kupna sprzedaży z dnia 20 maja 2021r., uznać należało, że obarczona była ona wadą istotną. Podkreślono ponadto, że dowód rejestracyjny przedłożony w sprawie D.R. wydany został przez Starostę Warszawskiego Zachodniego na podstawie określonej decyzji. Jednak wraz z dniem 18 kwietnia 2025r. doszło do uchylenia tejże decyzji przez Starostę Warszawskiego Zachodniego, który też wówczas odmówił rejestracji przedmiotowego pojazdu na rzecz B.W.. Skarżący nie zgodził się z powyższą decyzją i wniósł od niej odwołanie. W odwołaniu zarzucił błędne zastosowanie art. 72 ust. 1 pkt 1 - ustawy Prawo o ruchu drogowym, a przede wszystkim art. 169 k.c. Ponadto powołał się na uprzednio przedłożony dowód własności pojazdu w postaci umowy. Wskazał także, że nabycie przez niego własności przedmiotowego pojazdu nastąpiło w dobrej wierze, będąc przekonanym, że zbywca pojazdu był wówczas uprawniony do zbycia tej rzeczy. Ponadto uznał, że jako nabywca nie był zobowiązany do szczegółowego badania uprawnień zbywcy, a odmienne fakty, wyszły na jaw w czasie późniejszym. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie uwzględniło odwołania i działając na podstawie art. 138§1 pkt 1 w związku z art. 145§1 pkt 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2024r. poz. 572) oraz art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2024r. poz. 1251, ze zm.), art. 2 i art: 17 ust. 1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (tekst jedn. Dz. U. z 2018r. poz. 570), utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Uzasadniając decyzję, Kolegium przedstawiło przebieg postępowania oraz ustalenia organu I instancji. Kolegium uznało rozstrzygnięcie zawarte w wydanej przez Prezydenta Miasta Tarnowa decyzji za prawidłowe. Jednak wskazano, że Prezydent Miasta Tarnowa w podstawie prawnej swojego rozstrzygnięcia błędnie powołał się na art. 145§1 pkt 5 k.p.a., zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Prezydent za takie nowe okoliczności uznał fakt, że umowa kupna sprzedaży z dnia 20 maja 2021r. zawarta pomiędzy R.K. jako sprzedającym, a B.W. jako kupującym została sfałszowana. Kolegium stwierdziło, że dowód własności przedstawiony przez Skarżącego przy wniosku o rejestrację pojazdu zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym stanowiła umowa z dnia 9 lutego 2023r. zawarta pomiędzy B.W. jako sprzedającym, a Skarżącym jako kupującym. Ponadto do wniosku o rejestrację pojazdu dołączono dowód rejestracyjny pojazdu, w którym jako jego właściciel została wskazana B.W.. Natomiast w odniesieniu do tej umowy, biorąc pod uwagę informacje zawarte w aktach sprawy, występuje brak podstawy do zakwestionowania jej ważności. Według Kolegium analizie nie powinna natomiast podlegać umowa z dnia 20 maja 2021r. Kolegium uznało, że wyrok Sądu Rejonowego dla Warszawy Pragi Południe w Warszawie z dnia 16 października 2023r. sygn. akt [...] nie stanowi zatem nowej okoliczności faktycznej zakwalifikowanej tak przez Prezydenta Miasta Tarnowa. Również za taką nową okoliczność nie można było uznać wydania przez Starostę Warszawskiego Zachodniego decyzji z dnia 18 kwietnia 2025r. o uchyleniu własnej decyzji ostatecznej nr KT.1.5410.1.136269.2021.KS z dnia 14 czerwca 2021r. w sprawie rejestracji pojazdu na B.W. Do ziszczenia przywołanych okoliczności doszło już po wydaniu przez Prezydenta Miasta Tarnowa decyzji z dnia 10 marca 2023r., a zatem te nie istniały w dacie wydania tej decyzji. Kolegium wywiodło taką interpretację w oparciu o skutki omawianych czynności prawnych. Uchylenie decyzji w wyniku wznowienia postępowania, w odróżnieniu do stwierdzenia nieważności decyzji nie powoduje skutku ex tunc, z mocą wsteczną, ale wywołuje skutek ex nunc, a więc jedynie na przyszłość, od daty w której decyzja uchylająca stała się ostateczna. Odnosząc się do właściwej przyczyny warunkującej wznowienie postępowania zakończonego wydaniem decyzji przez Prezydenta Miasta Tarnowa z dnia 10 marca 2023r. o rejestracji samochodu na rzecz Skarżącego, Kolegium wskazało na wydanie tej decyzji w oparciu o inną decyzję, która została następnie uchylona, co pozwoliło na ziszczenie się przesłanki z art. 145§1 pkt 8 k.p.a. Kolegium uznało, że z uzasadnienia wydanej przez Prezydenta Miasta Tarnowa wynika, że uwzględnił przywołaną przyczynę odwoławczą przy wydawaniu rozstrzygnięcia, wskazując na zależność istniejącą pomiędzy decyzją Starosty Warszawskiego Zachodniego o rejestracji pojazdu na rzecz B.W., a decyzją Prezydenta Miasta Tarnowa o rejestracji pojazdu na rzecz Skarżącego, mimo że taka podstawa prawna nie została wskazana wprost. Jednocześnie Kolegium uznało, że zawarcie w postanowieniu o wznowieniu postępowania określonych podstaw prawnych, nie wyłącza możliwości analizy pozostałych podstaw wynikających z art. 145§1 k.p.a. niepowołanych wprost w niniejszym w postanowieniu o wznowieniu postępowania. Kolegium, analizując spełnienie przesłanki z art. 145§1 pkt 8 k.p.a., wykładnię pojęcia "w oparciu" przeprowadziło z uwzględnieniem orzecznictwa, gdzie to pojęcie jest rozumiane szeroko jako związek pomiędzy decyzjami bądź decyzjami i orzeczeniem sądu administracyjnego stanowiący pewną sekwencję "działań prawnych" organu, zgodnie z logiką których, jedna decyzja lub orzeczenie sądu stanowi podstawę wydania innej decyzji, gdzie ta druga decyzja zależna jest od decyzji pierwszej. Uznano, że w celu spełnienia przesłanki z art. 145§1 pkt 8 k.p.a. wystąpić muszą decyzje związane, których współistnienie oznacza, że jedna z decyzji jest efektem drugiej, a jej brak w obrocie czyni drugą zbędną czy wręcz wadliwą (tak wyrok NSA z 9 maja 2024r., II OSK 1628/21). Zdaniem Kolegium, decyzja Starosty Warszawskiego Zachodni z dnia 18 kwietnia 2025r. o uchyleniu własnej decyzji ostatecznej z dnia 14 czerwca 2021r. w sprawie rejestracji pojazdu na B.W. oraz o odmowie rejestracji powyższego pojazdu, prowadzi do sytuacji, w której dowód rejestracyjny przedłożony przez Skarżącego przy wniosku o rejestrację pojazdu utracił swą moc prawną z uwagi na związanie wcześniej przywołanych decyzji, z której jedna została uchylona. Kolegium. odnosząc się do wydanej przez Prezydenta Miasta Tarnowa decyzji z dnia 10 marca 2023r. o rejestracji samochodu na rzecz Skarżącego, uznało, że nastąpiło to w oparciu o inną decyzję. Kolegium powołało również na przepis art, 72 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym oraz §2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 8 listopada 2024r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, wymagań dla tablic rejestracyjnych oraz wzorów innych dokumentów związanych z rejestracją pojazdów (Dz. U. poz. 1709 ze zm.), stwierdzając, że w sytuacji gdy pojazd był już wcześniej zarejestrowany, nowy właściciel może ponownie go zarejestrować jedynie przy jednoczesnym przedstawieniu dowodu rejestracyjnego wydanego na rzecz poprzedniego właściciela, a taki dowód rejestracyjny potwierdza, że doszło do wydania decyzji o zarejestrowaniu tego pojazdu na rzecz poprzedniego właściciela. Stąd, Kolegium uznało za niemożliwe dokonanie skutecznej rejestracji pojazdu w przypadku przedłożenia dowodu rejestracyjnego, który utracił swoją moc prawną w wyniku uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji, na podstawie której był wydany, gdyż taka czynność pociąga za sobą anulowanie dowodu rejestracyjnego. Zatem w sytuacji, kiedy pierwotna decyzja została uchylona, zaistniała przyczyna wymieniona w art. 145§1 pkt 8 k.p.a., stanowiąca przesłankę do wznowienia postępowania. Następnie Kolegium odniosło się do okoliczności podniesionych w treści odwołania, uznając je za bezzasadne dla rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie z uwagi na brak uprawnień organów do badania kwestii nabycia prawa własności pojazdu na podstawie art. 169 k.c. Rola organów w postępowaniu w sprawie rejestracji ogranicza się do dokonania rejestracji na podstawie dokumentów potwierdzających niesporne stany w sferze stosunków własnościowych, bez możliwości ingerencji w treść stosunków bądź ustalania istnienia określonego prawa, gdyż to należy do kompetencji sądów powszechnych. W sytuacji braku przedstawienia bezspornych dowodów własności pojazdu, rola organów administracji publicznej ogranicza się do odmowy rejestracji pojazdu mającego być przedmiotem rejestracji. Kolegium podkreśliło również, że nawet w sytuacji, gdyby doszło do nabycia pojazdu na podstawie art. 169 k.c., to i tak ta okoliczność nie miałaby wpływu na rozstrzygnięcia przez Prezydenta Miasta Tarnowa, gdyż wydanie omawianego rozstrzygnięcia było spowodowane uchyleniem decyzji Starosty Warszawskiego Zachodniego z dnia 14 czerwca 2021r. na podstawie której został wydany przedłożony przez Skarżącego przy wniosku o rejestrację pojazdu dowód rejestracyjny. W tym przypadku spełnienie przesłanek z art. 169 k.c. nie podlegało ocenie dla analizy prawidłowości rozstrzygnięcia wydanego przez Prezydenta Miasta Tarnowa. Stąd w celu dokonania ponownej rejestracji na rzecz Skarżącego konieczne byłoby wystąpienie z nowym wnioskiem o rejestrację pojazdu wraz z przedłożeniem dokumentów ujętych w art. 72 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, a zatem również pozostający w mocy dowód rejestracyjny jeżeli pojazd byłby zarejestrowany oraz dowody potwierdzające własność pojazdu. Z wyżej wymienionych powodów Kolegium orzekło o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji Prezydenta Miasta Tarnowa, uzasadniając, że pomimo częściowo wadliwego uzasadnienia, zgromadzony przez organ materiał należy uznać za wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie. Od tej decyzji Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarzucając: 1. art. 7 Konstytucji Rzeczpospolitej poprzez przyjęcie biernej postawy przez Urząd w Tarnowie w trakcie postępowania wyjaśniającego, brak podjęcia realnych działań w celu ustalenia stanu prawnego oraz brak samodzielności w podejmowaniu decyzji, a także wyrejestrowanie pojazdu bez zgody Skarżącego będącego jego właścicielem, co jego zdaniem pozostaje w sprzeczności z obowiązkiem organów do działania na podstawie i w granicach prawa; 2. art. 10 k.p.a. poprzez brak egzekwowania prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu przez Urząd w Ożarowie polegający m.in. na wydaniu decyzji bez wiedzy Skarżącego oraz bez wcześniejszego wysłuchania Skarżącego, a także poprzez brak kontaktu oraz odmowę udzielenia mu informacji z uwagi na uznanie, że nie pozostaje stroną postępowania; 3. art. 169§1 k.c. poprzez brak uznania przez organy, że w sytuacji działania Skarżącego w dobrej wierze doszło do skutecznego nabycia pojazdu. Skarżący podkreślił, że sposób prowadzenia postępowań przez Urząd w Tarnowie oraz Urząd w Ożarowie pozostawał w sprzeczności z zasadami prawa i logiką administracyjną z uwagi na oparcie się na domniemaniach, brak zapewnienia aktywnego udziału strony w postępowaniu oraz brak ustalenia stanu prawnego pojazdu. W związku z ww. naruszeniami, Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji Kolegium oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Tarnowie w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, uznając ją za pozbawioną podstaw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024r. poz. 1267 ze zm.). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026r. poz. 143 ze zm. dalej-p.p.s.a.) Stosownie do tego przepisu sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145§1 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Zgodnie z art. 151 p.p.s.a., w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części Sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiot kontroli Sądu w niniejszej sprawie stanowi decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia 17 września 2025r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Tarnowa z dnia 24 lipca 2025r. w której organ I instancji uchylił własną decyzję z 10 marca 2023r. o rejestracji D.R. samochodu osobowego marki [...] oraz odmówił zarejestrowania tegoż pojazdu. Zaskarżona decyzja zapadła w postępowaniu wszczętym postanowieniem Prezydenta Miasta Tarnowa z dnia 20 stycznia 2025r. o wznowieniu postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia 10 marca 2023r. w sprawie zarejestrowania przedmiotowego pojazdu na D.R. Wydając postanowienie o wznowieniu postępowania Prezydent Miasta Tarnowa powołał się na okoliczność uchylenia decyzji Starosty Warszawskiego Zachodniego z dnia 18 kwietnia 2025r. którą uchylił własną decyzję w sprawie rejestracji przedmiotowego pojazdu na rzecz B.W.. W związku z tym wskazać należy, że stosownie do powołanego przez organ w ramach podstawy wznowienia art. 145§1 pkt 8 k.p.a. w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia, które stanowi podstawę do przeprowadzenia przez właściwy organ postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149§1 i 2 k.p.a.). Stosownie do art. 151§1 k.p.a. po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149§2 właściwy w sprawie wznowienia organ administracji publicznej wydaje decyzję, w której: odmawia uchylenia decyzji dotychczasowej, gdy stwierdzi brak podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145§1, art. 145a lub art. 145b, albo uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145§1, art. 145a lub art. 145b, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy. Jednocześnie art. 151§2 k.p.a. przewiduje, że w przypadku gdy w wyniku wznowienia postępowania nie można uchylić decyzji na skutek okoliczności, o których mowa w art. 146, organ administracji publicznej ograniczy się do stwierdzenia wydania zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa oraz wskazania okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji. Na mocy art. 146§1 k.p.a. uchylenie decyzji z przyczyny określonej w art. 145§1 pkt 8 k.p.a. nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat. W ocenie Sądu, w świetle zgromadzonego materiału dowodowego i ustalonych okoliczności niniejszej sprawy, wydając zaskarżoną decyzję organ zasadnie stwierdził zaistnienie podstawy wznowienia przewidzianej w art. 145§1 pkt 8 k.p.a. Wymaga wyjaśnienia, że podstawę prawną rejestracji pojazdu stanowią przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym. Wymieniona ustawa w art. 71 ust. 1 określa, że dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, ciągnika rolniczego, pojazdu wolnobieżnego wchodzącego w skład kolejki turystycznej, motoroweru lub przyczepy jest dowód rejestracyjny albo pozwolenie czasowe. Zgodnie z treścią art. 72 ust. 1 ustawy rejestracji dokonuje się między innymi na podstawie: dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5 (pkt 1); karty pojazdu, jeżeli była wydana (pkt 2); dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany (pkt 5). W oparciu o delegację ustawową przewidzianą w art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o ruchu drogowym wydano rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 8 listopada 2024r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów, wymagań dla tablic rejestracyjnych oraz wzorów innych dokumentów związanych z rejestracją pojazdów (Dz. U. poz. 1709 ze zm.), które w § 2 ust. 1 określa, że w celu rejestracji pojazdu właściciel pojazdu (...) składa w organie rejestrującym wniosek o rejestrację pojazdu, zwany dalej "wnioskiem o rejestrację", do którego dołącza: dowód własności pojazdu (pkt 1); kartę pojazdu, jeżeli była wydana (pkt 2); dowód rejestracyjny, jeżeli pojazd był zarejestrowany (pkt 3) oraz tablice (tablicę) rejestracyjne, jeżeli pojazd był zarejestrowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W przypadku zatem, kiedy pojazd był już wcześniej zarejestrowany, nowy właściciel nie może skutecznie zarejestrować pojazdu bez przedstawienia dowodu rejestracyjnego wydanego na rzecz poprzedniego właściciela. Z powołanego wyżej przepisu ustawy, a także przepisów rozporządzenia wykonawczego jednoznacznie bowiem wynika, że podstawę kolejnej rejestracji pojazdu stanowi wykazanie przejścia własności pojazdu, a także przedstawienie dowodu rejestracyjnego pojazdu wydanego na podstawie decyzji o zarejestrowaniu tego pojazdu na rzecz poprzedniego właściciela. Z kolei wydanie dowodu rejestracyjnego następuje na podstawie decyzji o rejestracji pojazdu (art. 73 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym). W konsekwencji oznacza to, że decyzja o kolejnym zarejestrowaniu pojazdu jest bezspornie wydawana "w oparciu" o decyzję o zarejestrowaniu pojazdu na rzecz poprzedniego właściciela. Ponieważ wydanie dowodu rejestracyjnego następuje na podstawie decyzji o rejestracji pojazdu, wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji o rejestracji pojazdu pozbawia jednocześnie wartości prawnej wydany na jej podstawie dowód rejestracyjny (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 14 lutego 2013r., sygn. akt III SA/Lu 801/12). Nie jest więc możliwe dokonanie skutecznej rejestracji pojazdu przez nowego właściciela na podstawie takiego dowodu rejestracyjnego, który utracił swoją moc prawną na skutek uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji, która stanowiła podstawę jego wydania. Uchylenie w wyniku wznowienia postępowania decyzji administracyjnej, na mocy której pojazd został zarejestrowany i odmowa jego zarejestrowania pociąga za sobą anulowanie dowodu rejestracyjnego, który stanowił potwierdzenie wydania decyzji o rejestracji. Bezpośrednią konsekwencją tego stanu rzeczy jest także konieczność wznowienia postępowania, w którym podmiot ubiegający się o kolejną rejestrację pojazdu przedłożył unieważniony później dowód rejestracyjny (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 października 2013r., I OSK 987/12). Wobec powyższego należy stwierdzić, że skuteczność rejestracji przedmiotowego pojazdu na rzecz D.R. była uzależniona od istnienia prawidłowo wystawionego dowodu rejestracyjnego na rzecz jego poprzednika prawnego, ujawnionego w wydanym mu dowodzie rejestracyjnym jako właściciel pojazdu. Natomiast w sprawie zostało wykazane, a przy tym pozostawało poza sporem zaistnienie okoliczności, które podważyły skuteczność wcześniejszego aktu rejestracji spornego pojazdu, a tym samym pozbawiły mocy prawnej dowód rejestracyjny stanowiący jeden z podstawowych dokumentów, w oparciu o który dokonano rejestracji pojazdu. Uchylenie decyzją ostateczną aktu rejestracji z dnia 14 czerwca 2021r. na rzecz B.W., pozbawiło mocy prawnej dowód rejestracyjny wydany na rzecz B.W.. Ponieważ dowód ten był podstawą rejestracji pojazdu na rzecz kolejnego jego nabywcy D.R. decyzja o rejestracji na rzecz nowego nabywcy (decyzja Prezydenta Miasta Tarnowa) okazała się była wadliwa. Mając na uwadze, że pomiędzy aktami rejestracji na rzecz kolejnych właścicieli zachodzi ścisły związek, gdyż decyzja o rejestracji pojazdu na rzecz kolejnego właściciela oparta jest na decyzji o rejestracji na rzecz poprzednika, uchylenie decyzji o rejestracji na rzecz B.W. skutkowało w konsekwencji zaistnieniem podstaw prawnych do wzruszenia decyzji o rejestracji pojazdu na rzecz D.R. Organy prawidłowo zastosowały w tej sytuacji art. 145§1 pkt 8 k.p.a., w świetle którego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję, która została następnie uchylona. Jak już wyżej wyjaśniono, każdy kolejny akt rejestracji pojazdu na rzecz nowego właściciela jest uwarunkowany prawidłowością wcześniejszych aktów rejestracji i legitymowaniem się prawidłowo wystawionym dowodem rejestracyjnym. Dlatego podważenie wcześniejszego aktu rejestracji rzutuje wprost i wywiera wpływ na prawidłowość rejestracji na rzecz kolejnego nabywcy. Organy obu instancji należycie ustaliły i wyczerpująco zbadały wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą i nie dopuściły się naruszenia przepisów procedury administracyjnej, w tym w szczególności art. 7, art. 8, art. 77§1 i art. 80 k.p.a. Trafnie też uznały, że kluczową dla sprawy okolicznością było wcześniejsze wyeliminowanie z obrotu prawnego poprzedniego aktu rejestracji, co bezpośrednio wpłynęło na wynik niniejszej sprawy. Z tych wszystkich względów i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026r. poz. 143) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę.