III SA/Kr 1494/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Michna Sędziowie: Sędzia WSA Tadeusz Kiełkowski Asesor WSA Marta Kisielowska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 27 lutego 2024 r. sprawy ze skargi T. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 26 czerwca 2023 r. znak SKO.UP/4121/101/2023 w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza na rzecz T. B. od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie 277 (słownie: dwieście siedemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 26 czerwca 2023 r., znak SKO.UP/4121/101/2023 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie stwierdziło, że odwołanie T. B. (dalej: "skarżący") od decyzji Starosty M. z dnia 28 czerwca 2021 r., nr KT 5430.01848.05.21 orzekającej o skierowaniu skarżącego na egzamin kontrolny sprawdzający kwalifikacje kierowcy w zakresie kategorii B prawa jazdy, zostało wniesione z uchybieniem terminu. Podstawę prawną postanowienia stanowił art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 775 ze zm., dalej: "k.p.a."). Zaskarżone postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Decyzją z dnia 28 czerwca 2021 r. Starosta M. skierował skarżącego na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego. Decyzja została ponownie wysłana do skarżącego w dniu 24 marca 2023 r. w związku z uprzednim wadliwym doręczeniem decyzji. Skarżący odebrał decyzję w dniu 29 marca 2023 r. W dniu 11 kwietnia 2023 r. skarżący nadał odwołanie od decyzji w placówce Poczty Polskiej. Postanowieniem z dnia 26 czerwca 2023 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie stwierdziło, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu W uzasadnieniu organ wskazał, że ostatni dzień do wniesienia odwołania mijał w dniu 10 kwietnia 2023 r., a odwołanie wniesiono w dniu 11 kwietnia 2023 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący zarzucił naruszenie art. 57 § 4 k.p.a. poprzez pominięcie, że dzień 10 kwietnia 2023 r. był dniem wolnym od pracy, a zatem termin do wniesienia odwołania upływał 11 kwietnia 2023 r. Skarżący wniósł o zwrot kosztów postępowania i uchylenie zaskarżonego postanowienia. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wniosło o jej uwzględnienie. Wskazało, że rzeczywiście 10 kwietnia 2023 r. był dniem wolnym od pracy – poniedziałkiem wielkanocnym. W rezultacie, nadanie odwołania w dniu 11 kwietnia 2023 r. w placówce pocztowej, oznaczało, że zostało ono złożone w terminie. Pismem z dnia 21 grudnia 2023 r. do sprawy zgłosił się pełnomocnik skarżącego, wniósł o kierowanie korespondencji na jego adres oraz zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Skarga zasługiwała na uwzględnienie. W niniejszej sprawie okolicznością niesporną jest, że termin odwołania od decyzji Starosty M. upływał w dniu 10 kwietnia 2023 r., który był poniedziałkiem wielkanocnym, niesporne jest również, że skarżący nadał odwołanie w placówce Poczty Polskiej w dniu 11 kwietnia 2023 r. Zgodnie z art. 57 § 4 k.p.a. jeżeli koniec terminu do wykonania czynności przypada na dzień uznany ustawowo za wolny od pracy lub na sobotę, termin upływa następnego dnia, który nie jest dniem wolnym od pracy ani sobotą. Zgodnie z art. 1 pkt 1 lit. d ustawy z dnia 18 stycznia 1951 o dniach wolnych od pracy (tj. Dz. U. 2020 r., poz. 1920) dniem wolnym od pracy jest drugi dzień Wielkiej Nocy. Skoro koniec terminu do złożenia odwołania przypadł w dzień ustawowo wolny od pracy – poniedziałek wielkanocny, termin do jego złożenia upływał w kolejnym dniu – 11 kwietnia 2023 r., a zatem nadanie odwołania przez skarżącego w placówce Poczty Polskiej w dniu 11 kwietnia 2023 r. oznacza, że skarżący złożył odwołanie w terminie. Brak było zatem podstaw do zastosowania art. 134 k.p.a., zgodnie z którym organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. O kosztach postępowania Sąd orzekł zgodnie z treścią art. 200 w zw. z art. 206 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: "p.p.s.a.") oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (tj. Dz. U. z 2023, poz. 1964) zasądzając na rzecz skarżącego od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie kwotę 277 złotych, na którą składa się wpis od skargi w wysokości 100 zł, wynagrodzenie zawodowego pełnomocnika 160 zł oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Art. 206 p.p.s.a. stanowi, że sąd może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu. Przepis ten obejmuje swoim zakresem także uprawnienie Sądu do określenia wysokości wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika strony, w ramach oceny czynności tego pełnomocnika podejmowanych w postępowaniu sądowym. Przy określaniu wysokości wynagrodzenia pełnomocnika uwzględniać trzeba bowiem każdorazowo szereg okoliczności, wśród których wymienić należy m.in. stopień zawiłości sprawy, jak też wkład pełnomocnika, w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy. Sąd dokonał miarkowania wynagrodzenia pełnomocnika z uwagi na fakt, że skarżący samodzielnie złożył skargi w trzech sprawach o tożsamej treści zarzutów, sprawa została rozpoznana na posiedzeniu uproszczonym, pełnomocnik złożył w toku postępowania jedynie pismo formułujące wniosek o kierowanie na jego adres korespondencji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Dodatkowo, wskazać należy, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wniosło o uwzględnienie skargi. Z uwagi na powyższe okoliczności reprezentowanie skarżącego w niniejszej sprawie wymagało od pełnomocnika mniejszego niż przeciętny nakładu pracy, uzasadnia to przyznanie wynagrodzenia w wysokości części opłaty wskazanej w § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (tj. Dz. U. z 2023, poz. 1964). Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym wyroku.