III SA/Kr 1446/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Makuch Sędziowie Sędzia WSA Janusz Kasprzycki Asesor WSA Ewelina Dziuban (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 22 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi W. C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 20 sierpnia 2025 r. nr 1201-IEE.7113.2.101.2025.5.MB w przedmiocie przyznania własności nieruchomości oddala skargę.

Zaskarżonym postanowieniem z 20.08.2025 r., nr 1201-IEE.7113.2.101.2025.5 MB, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w Limanowej z dnia 14.05.2025r. nr 1214-SEE.7112.31.2024.13 o przyznaniu własności nieruchomości. W podstawie prawnej orzeczenia wskazano art. 138 § 1 pkt 1 oraz art. 144 ustawy z dnia 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572 dalej kpa) w zw. z art. 17 § 1, art. 18, art. 23 § 1, art. 112b § 1 ustawy z dnia 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2025r., poz. 132, dalej: upea). Rozstrzygnięcie to zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym: Naczelnik Urzędu Skarbowego w Limanowej, działając jako organ egzekucyjny, prowadzi wobec zobowiązanego W. C. (dalej w skrócie: "skarżący") postępowanie egzekucyjne na wniosek wierzyciela - Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Nowym Sączu. W toku postępowania egzekucyjnego organ egzekucyjny wszczął egzekucję z nieruchomości gruntowej, położonej w miejscowości K., gmina N. Dla nieruchomości prowadzona jest księga wieczysta nr [...], która w dziale IV zawiera informację o zabezpieczeniu hipotecznym wierzytelności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Nowym Sączu. W dniu 21.06.2022r. w siedzibie Urzędu Skarbowego w Limanowej odbyła się druga licytacja ww. nieruchomości. Do licytacji przystąpił jeden licytant – B. M., która zaoferowała cenę wywoławczą 14.700 zł (najwyższa zaoferowana cena). Obwieszczono zaoferowaną cenę i zamknięto licytację. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Wadowicach wydał w dniu 21.06.2022r. postanowienie nr 1214-SEE.711.3.2021-6 o przybiciu na rzecz licytanta. Po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego wniesionego na ww. postanowienie, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie, utrzymał w mocy postanowienie organu l instancji. Na postanowienie to, zobowiązany złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie (dalej WSA w Krakowie). WSA w Krakowie wyrokiem z dnia 20.12.2022 r., sygn. akt l SA/Kr 1086/22 oddalił skargę złożoną przez skarżącego na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie. Naczelny Sądu Administracyjnego w Warszawie, wyrokiem z dnia 27.06.2024r. sygn. akt l GSK 695/23 oddalił skargę kasacyjną od ww. wyroku Sądu I instancji. Po wpłacie ceny nabycia przez licytanta, organ egzekucyjny w dniu 14.05.2025r. wydał postanowienie nr 1214-SEE.7112.31.2024.13 o przyznaniu własności. Skarżący w zażaleniu złożonym na powyższe postanowienie podniósł, że postanowienie o przyznaniu własności nie powinno być wydane z powodu zawieszenia na wniosek wierzyciela postępowania egzekucyjnego. Zobowiązany podkreślił, że podpisał umowę ratalną z ZUS, z której się wywiązuje. W uzasadnieniu opisanego na wstępie postanowienia DIAS w Krakowie wskazał, że stosownie do przepisu podanego w postawie prawnej rozstrzygnięcia (art. 112b § 1 upea) merytorycznymi przesłankami, które muszą wystąpić łącznie by doszło do wydania postanowienia o przyznaniu własności nieruchomości są wyłącznie: wydanie ostatecznego postanowienia o przybiciu oraz uregulowanie całej ceny nabycia przez licytanta. Z akt sprawy wynika, że postanowienie organu egzekucyjnego o przybiciu na rzecz licytanta stało się ostateczne w dniu 10.08.2022r. tj. po doręczeniu zobowiązanemu postanowienia organu odwoławczego. W dniu 22.04.2025r. nabywca nieruchomości zapłacił przelewem pozostałą cenę nabycia, tj. kwotę 12.600 zł. Licytant, B. M. spełniła więc wszystkie warunki, o których jest mowa w art. 112b § 1 upea. Organ egzekucyjny słusznie zatem wydał postanowienie o przyznaniu własności nieruchomości. Odnosząc się do zarzutu skarżącego, że postanowienie o przyznaniu własności nie powinno być wydane, gdyż postępowanie egzekucyjne zostało zawieszone na wniosek wierzyciela (Zawarł umowę ratalną z ZUS, z której się wywiązuje) podkreślono, że: skarżący z wnioskiem o rozłożenie na raty zaległości zwrócił się do wierzyciela dopiero po 21.06.2022r. tj. po drugiej licytacji nieruchomości, na której zajęta nieruchomość została zbyta. Postanowienie o przybiciu na rzecz licytanta doręczone zostało zobowiązanemu w dniu 24.06.2022r. Umowa ratalna pomiędzy ZUS O/ Nowy Sącz a zobowiązanym została zawarta 01.09.2022r. i dopiero wtedy, po zawarciu umowy, wierzyciel pismem z dnia 05.09.2022r. złożył wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Zarzut zobowiązanego dotyczący kontynuacji egzekucji z nieruchomości w sytuacji zawieszenia postępowania egzekucyjnego był już przedmiotem rozpoznania na etapie zażalenia na postanowienie o przybiciu na rzecz licytanta, jak również złożonej skargi do WSA w Krakowie. WSA w Krakowie w wyroku z dnia 20.12.2022r. sygn. akt l SA/Kr 1086/22 podkreślił, że "argumentacja dotycząca zawartej z ZUS u mowy o rozłożeniu na raty spłaty zaległych składek nie mogła być skuteczna wobec postanowienia o udzieleniu przybicia, gdyż dotyczyła kwestii nie związanych z tym postanowieniem". W skardze wniesionej na powyższe postanowienie DIAS z 20.08.2025 r. skarżący wniósł o jego uchylenie oraz o uchylenie poprzedzającego go postanowienia organu I instancji, a także o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w Limanowej jako organ egzekucyjny prowadzi egzekucję z majątku skarżącego na podstawie tytułów wykonawczych z ZUS obejmujących zaległe należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne. Postępowanie to zostało zawieszone na wniosek wierzyciela - ZUS Oddział w Nowym Sączu wobec zawarcia z ZUS umowy o rozłożenie na raty należności z tytułu składek - umowa nr [...] z dnia 1 września 2022 r. - pismo Dyrektora ZUS Oddział w Nowym Sączu do Naczelnika urzędu skarbowego w Limanowej z dnia 05.09.2022 r znak: [...] i znak: [...]. W czasie zawieszenia postępowania, zgodnie z art. 56 ust.1 pkt 1 i art. 58 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, podczas zawieszenia postępowania egzekucyjnego organ egzekucyjny nie powinien dokonywać żadnych czynności. Tymczasem pomimo zawieszenia postępowania egzekucyjnego organ egzekucyjny dalej prowadzi postępowanie i wydaje kolejne postanowienia, w tym to będące przedmiotem skargi. W postanowieniu o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego nie ma wyszczególnionych należności (tytułów wykonawczych), których zawieszenie to dotyczy, na jakiej zatem podstawie prawnej organ II instancji w uzasadnieniu skarżonego postanowienia, twierdzi, że zawieszenie postępowania może dotyczyć tylko tych tytułów wykonawczych, których należności nie zostaną zaspokojone w wyniku egzekucji z nieruchomości. Organ egzekucyjny i organ odwoławczy nie wskazują żadnej podstawy prawnej takiego twierdzenia i go nie wyjaśniają w żaden sposób. Przecież toczy się wobec mnie tylko jedno postępowanie egzekucyjne obejmujące należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne i ono jest w całości zawieszone. Zatem żadne czynności egzekucyjne nie powinny być wykonywane. Brak uwzględnienia mojej skargi spowoduje nieodwracalne skutki w postaci trwałego pozbawienia skarżącego majątku, w sytuacji, gdy spłaca on swoje zobowiązania na podstawie ugody zawartej z ZUS. W odpowiedzi na skargę Dyrektor wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2022 r., poz. 2492 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie Sądu podlega zatem zgodność aktów (w tym wypadku ostatecznego postanowienia administracyjnego) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Zgodnie zaś z art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.) - zwanej dalej "P.p.s.a.", Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Ponadto, zgodnie z art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na postanowienie, może postanowienie uchylić, stwierdzić jego nieważność lub stwierdzić wydanie postanowienia z naruszeniem przepisów prawa. Rozpoznanie niniejszej sprawy nastąpiło na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 P.p.s.a. Jak stanowi przepis, sąd może rozpoznać sprawę w trybie uproszczonym, gdy przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W kontrolowanej sprawie zaistniała przesłanka do rozpoznania sprawy w trybie uproszczonym, zaś przedmiot skargi kwalifikował sprawę do kategorii, o jakich mowa w art. 119 pkt 3 P.p.s.a. Badając zaskarżony akt we wskazanym wyżej zakresie, Sąd uznał, że skarga jest niezasadna, nie znajduje bowiem oparcia ani w udokumentowanych okolicznościach faktycznych sprawy ani też w racjach prawnych. Aktem poddanym sądowej kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora z dnia 20.08.2025 r. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika z dnia 14.05.2025 r., którym organ pierwszej instancji przyznał Nabywcy prawo własności nieruchomości gruntowej, dla której Sąd Rejonowy w Limanowej VI Zamiejscowy Wydział Ksiąg Wieczystych z siedzibą w Mszanie Dolnej prowadzi księgę wieczystą nr [...]. Zgodnie z art. 112b § 1 u.p.e.a. jeżeli postanowienie o przybiciu stało się ostateczne i nabywca uiścił cenę nabycia albo postanowienie o ustaleniu ceny nabycia stało się ostateczne i jednostka lub osoba, o których mowa w art. 110n, uregulowała całą cenę nabycia, organ egzekucyjny wydaje postanowienie o przyznaniu własności. Z przytoczonego wyżej art. 112b § 1 u.p.e.a. wynika zatem, że merytorycznymi przesłankami, które muszą wystąpić łącznie, aby doszło do wydania postanowienia o przyznaniu własności nieruchomości, są wyłącznie: wydanie ostatecznego postanowienia o przybiciu oraz uregulowanie całej ceny nabycia przez licytanta. Spełnienie tych przesłanek w niniejszej sprawie nie zostało przez skarżącego skutecznie podważone. Tym samym, organ odwoławczy prawidłowo uznał, że organ egzekucyjny nie uchybił wskazanym w powołanych wyżej przepisach zasadom przyznania własności nieruchomości. Jak wynika z akt sprawy, postanowienie o przybiciu stało się ostateczne przed wydaniem postanowienia o przyznaniu własności nieruchomości. Niesporne jest również to, że cena nabycia nieruchomości została uiszczona. Prawidłowo zatem organ egzekucyjny ocenił, że zostały spełnione obie przesłanki z art. 112b § 1 u.p.e.a., co obligowało organ do dokonania kolejnej czynności w postępowaniu egzekucyjnym, jaką było przyznanie własności, przy czym wydane w sprawie postanowienie zawiera wszystkie elementy formalne, niezbędne dla prawidłowości tego rozstrzygnięcia. W tym miejscu należy podkreślić, że wskazany wyżej przepis wyznaczył granice rozpatrywanej sprawy, które powinny być respektowane przez sąd administracyjny. Należy również wskazać, że norma postępowania zawarta w art. 112b § 1 u.p.e.a. ma charakter ius cogens, tj. przepisu bezwzględnie obowiązującego jego adresata (tutaj: organu egzekucyjnego), co oznacza, że organ egzekucyjny jest związany tą normą w sytuacji wystąpienia stanu faktycznego zakreślonego tym przepisem. Organ nie może więc postąpić inaczej, musi - niezależnie od woli stron, jak i swojej - respektować taką normę postępowania, gdyż taki sposób postępowania w sytuacji przewidzianej w art. 112b § 1 u.p.e.a. został ustanowiony przez ustawodawcę. Zawarta w art. 112b § 1 u.p.e.a. norma nakazuje zaś organowi egzekucyjnemu w przypadku, jeżeli postanowienie o przybiciu stało się ostateczne i nabywca uiścił cenę nabycia, wydać postanowienie o przyznaniu własności (zob. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 17 lutego 2021 r. sygn. akt I SA/Sz 849/20, LEX nr 3151152). W świetle powyższego, odnosząc się do podniesionych w skardze okoliczności dotyczących wadliwości postępowania egzekucyjnego, wyjaśnić należy, że nie mogą one być przedmiotem oceny w ramach przyznania własności nieruchomości na rzecz licytanta. Organ odwoławczy słusznie podkreślił, że rozłożenie należności z tytułu składek na raty, a co za tym idzie zawieszenie postępowania egzekucyjnego, nie dotyczy wylicytowanej już wcześniej nieruchomości. Zawieszenie postępowania egzekucyjnego może dotyczyć tych tytułów wykonawczych, których należności nie zostaną zaspokojone w wyniku egzekucji z nieruchomości. WSA w Krakowie w prawomocnym wyroku z 20.12.2022 r., sygn. Akt I SA/Kr 1086/22 oddalającym skargę W. C. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 5 sierpnia 2022 r., nr 1201-IEE.711.2.128.2022.2.AG w przedmiocie przybicia na rzecz licytanta, podkreślił, że sformułowana w skardze argumentacja dotycząca zawartej z ZUS umowy o rozłożeniu na raty spłaty zaległych składek, nie mogła być skuteczna wobec postanowienia o udzieleniu przybicia, gdyż dotyczyła kwestii nie związanych z tym postanowieniem. Słusznie DIAS w odpowiedzi na skargę wskazał, że "Rozłożenie należności z tytułu składek na raty, a co za tym idzie zawieszenie postępowania egzekucyjnego, nie dotyczy wylicytowanej już wcześniej nieruchomości. Zawieszenie postępowania egzekucyjnego może dotyczyć tych tytułów wykonawczych, których należności nie zostaną zaspokojone w wyniku egzekucji z nieruchomości". Powyższy pogląd Sądu pozostaje również aktualny w przedmiotowym postępowaniu, zakończonym zaskarżonym rozstrzygnięciem. W związku z powyższym zarzuty skargi Sąd uznał za bezzasadne. Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 120 P.p.s.a., oddalił skargę.