III SA/Kr 129/19

Kraków, dnia 24 kwietnia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Bociąga po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności postanawia: 1/ umorzyć postępowanie sądowe; 2/ przyznać ze środków Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie adwokatowi M. W. kwotę 240,00 (dwieście czterdzieści) złotych tytułem wynagrodzenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, podwyższoną o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług

Pismem z dnia 2 stycznia 2019 r. A. N. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności. W piśmie procesowym z dnia 17 kwietnia 2019 r. pełnomocnik A. N. złożył oświadczenie o cofnięciu skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd o ile nie zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z kolei zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W rozpoznawanej sprawie A. N. działająca przez swojego pełnomocnika w piśmie z dnia 17 kwietnia 2019 r. oświadczyła, że cofa skargę złożoną w niniejszej sprawie. Wobec jednoznacznej treści pisma o cofnięciu skargi i braku merytorycznej przesłanki wymienionej w cytowanym przepisie o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalne, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu WSA w Krakowie orzekł na podstawie art. 250 § 1 P.p.s.a. w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) i § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2019 r., poz. 18) w pkt II sentencji postanowienia.