III SA/Kr 1161/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Krystyna Kutzner po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 sierpnia 2014 r. wniosku K. J. o wstrzymania wykonania decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z 27 czerwca 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wypłaty równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji.

Komendant Wojewódzki Policji decyzją z dnia 27 czerwca 2014 r. znak [...] utrzymał w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 2014 r. o odmowie wypłaty równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skarżący K. J. wniósł o wstrzymanie wykonania ww. decyzji , bowiem "funkcjonowanie decyzji uniemożliwiającej tok postępowania egzekucyjnego w administracji stanowi faktycznie nieodwracalne skutki podważenia wiarygodności organu zobowiązanego do czynności w postępowaniu egzekucyjnym". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012.270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§4). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§5). Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postepowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w przytoczonym art.61 p.p.s.a . Przesłanki , jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności zostały określone w ww. przepisie i są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ustawodawca przesłanki te wiąże z sytuacją , która może powstać , gdy zaskarżony akt lub czynność zostanie wykonany , a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Należy podnieść , że sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności , nie dokonuje oceny merytorycznej skargi , gdyż takie działanie Sądu dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu . W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia 27 czerwca 2014 r. znak [...] utrzymująca w mocy decyzję Komendanta Powiatowego Policji z dnia [...] 2014 r. o odmowie wypłaty równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. W związku z powyższym należy stwierdzić , że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności , które nadają się do wykonania i wymagają wykonania ( por. T.Woś ( red) , Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi , Komentarz , Warszawa 2005, str.295 ) .Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucyjnym do takiego stanu rzeczy , który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja nie nadaje się do wykonania i nie wymaga wykonania , nie wywołuje także skutków materialnoprawnych. W stosunku do zaskarżonej decyzji nie można mówić o potencjalnym niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków , bo odmowa wypłaty równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego jest decyzją , która nie ma cechy wykonalności. Zaskarżona decyzja , z uwagi na jej charakter , nie uzasadnia jej wstrzymania ; nie określa ona ani praw , ani obowiązków , które mogłyby podlegać wykonaniu , a tym samym nie zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia przesłanek określonych w przytoczonym wyżej art.61 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie powołanych przepisów.