III SA/Kr 1033/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. J. o dokonanie wykładni postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 czerwca 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 1033/10 w sprawie ze skargi K. J. na Komendanta Powiatowego Policji w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Wa 1032/08 postanawia: oddalić wniosek

W dniu 19 kwietnia 2017 r. (data nadania w placówce pocztowej) skarżący K.J. wniósł wniosek o dokonanie wykładani postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 czerwca 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 1033/10 w przedmiocie odrzucenia skargi. We wniosku skarżący podał, że domaga się wyjaśnienia wątpliwości "W zakresie prawomocnego i merytorycznego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie II SA/Wa 1032/08, poprzez wyjaśnienie, czy przez zawarte stanowisko w uzasadnieniu wyroku o treści: "Zatem skoro Komendant Powiatowy Policji nie był on stroną postępowania sądowoadministracyjnego, w którym zapadł przedmiotowy wyrok, K. J. nie może skutecznie wnieść skargi przeciwko Komendantowi Powiatowemu Policji o niewykonanie przedmiotowego wyroku" stanowi o dokonaniu wykładni prawnej wyroku WSA w Warszawie i na tej podstawie dokonanej wykładni stwierdzenie, iż żaden inny organ, poza Komendantem Wojewódzkim Policji w sprawie tym wyrokiem orzekający nie jest nim związany, mimo, iż wyrok zapadł w przedłużeniu postępowania, w którym decyzję jako pierwszy wydał skarżony organ i decyzja tego organu była przedmiotem postępowania w zakresie przypisywanych jej skutków". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 158 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016.718), dalej: "P.p.s.a." Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie może być podjęte na posiedzeniu niejawnym. Wykładnia wyroku może nastąpić również na wniosek strony (art. 159 P.p.s.a.) i dotyczyć postanowienia ( art. 166 P.p.s.a.). Konieczność dokonania wykładni orzeczenia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości. Potrzeba wyjaśnienia treści sentencji wyroku bądź jego uzasadnienia istnieje więc, gdy jest ono niejednoznaczne lub dotknięte zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. Wykładnia orzeczenia nie może jednak zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia czy jego poszerzeniu o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy. Ponadto wniosek o wykładnię nie może zmierzać do wyjaśnienia zawartych w uzasadnieniu orzeczenia wyrażeń prawniczych i znaczenia słów (postanowienie NSA z dnia 23 czerwca 2003 r., sygn. akt I SA/Łd 1517/02). W rozpatrywanym wniosku skarżący domaga się wyjaśnienia, czy stwierdzenie, zawarte w ww. postanowieniu tj.: "Zatem skoro Komendant Powiatowy Policji nie był on stroną postępowania sądowoadministracyjnego, w którym zapadł przedmiotowy wyrok, K.J. nie może skutecznie wnieść skargo przeciwko Komendantowi Powiatowemu Policji o niewykonanie przedmiotowego wyroku", stanowi wykładnię cyt. wyżej wyroku WSA w Warszawie i czy oznacza ono, że żaden inny organ poza Komendantem Wojewódzkim Policji nie jest związany ww. wyrokiem WSA w Warszawie mimo, iż wyrok zapadł w przedłużeniu postępowania, w którym decyzję jako pierwszy wydał skarżony organ i decyzja tego organu była przedmiotem postępowania w zakresie przypisywanych jej skutków". W ocenie Sądu wniosek skarżącego w tak ujętym kształcie nie może zostać uwzględniony. Sąd nie dostrzega, żadnej niejasności w zakresie cytowanego stwierdzenia, zawartego w postanowieniu WSA w Krakowie z dnia 29 czerwca 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 1033/10. Sformułowanie to w swym znaczeniu jest jednoznaczne i nie nasuwa wątpliwości interpretacyjnych. Zdaniem Sądu skarżący domaga się wyjaśnienia zawartych w ww. postanowieniu wyrażeń i słów, co jak wyżej już wspomniano jest niedopuszczalne w trybie wniosku o wykładnię orzeczenia Sądu. Natomiast kwestia organów, które poza Komendantem Wojewódzkim Policji są związane ww. wyrokiem WSA w Warszawie, w ogóle nie była poruszana przez Sąd w postanowieniu, którego interpretacji skarżący się domaga i nie może być przedmiotem wykładni. Doprowadziłoby to bowiem do poszerzenia uzasadnienia tegoż postanowienia o elementy, które nie zostały w nim zawarte, co jak już wyżej wspomniano jest niedopuszczalne. Wobec oczywistości treści rozstrzygnięcia Sądu brak było podstaw do uwzględnienia wniosku o jego wykładnię, dlatego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 158 w zw. z art. 166 P.p.s.a.