III SA/Kr 100/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 kwietnia 2017 r. w sprawie ze skargi A. K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 sierpnia 2015 r., sygn. akt III SA/Kr 684/15 postanawia: odrzucić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną A.K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 20 stycznia 2016 r. odrzucającego skargę A.K. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 sierpnia 2015 r. sygn. akt III SA/Kr 684/15. Powyższe postanowienie dręczono stronie w dniu 24 marca 2017 r. W piśmie z dnia 24 kwietnia 2017 r. A. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia z dnia 11 kwietnia 2016 r. Skarżący podał, że nie zgadza się ze stanowiskiem swojego pełnomocnika z urzędu co do braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej. Uważa, że adwokat działa na jego niekorzyść i przekracza własne uprawnienia, gdyż po to został przydzielony do pomocy stronie, aby składał w jego imieniu pisma procesowe. Wniósł zatem o przyjęcie przez Sąd "skargi kasacyjnej bez podpisu adwokata". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 194 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.) zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. W myśl art. 194 § 4 P.p.s.a. zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej, powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a. stosuje się odpowiednio. Wymaga podkreślenia, że sporządzenie zażalenia przez stronę z naruszeniem przymusu adwokacko-radcowskiego obarczone jest brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 P.p.s.a. i powoduje odrzucenie zażalenia na podstawie art. 178 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy stwierdzić, że zażalenie sporządzone osobiście przez skarżącego, który nie należy do kręgu osób wymienionych w art. 175 § 1 i 2 P.p.s.a. (tj. nie jest adwokatem, radcą prawnym, a także sędzią, prokuratorem, notariuszem, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, profesorem lun doktorem habilitowanym nauk prawnych), obarczone jest brakiem nieusuwalnym, co w konsekwencji czyni je niedopuszczalnym. Jednocześnie zauważyć należy, że ta sama okoliczność stanowiła podstawę odrzucenia postanowieniem z dnia 11 kwietnia 2017 r. przez Sąd skargi kasacyjnej wniesionej i sporządzonej osobiście przez skarżącego. W piśmie z dnia 19 kwietnia 2017 r., przy którym doręczono skarżącemu odpis ww. postanowienia, skarżący został pouczony o przysługującym prawie sporządzenia zażalenia na doręczone rozstrzygnięcie Sądu. Jednocześnie został pouczony, że zażalenie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 178 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.