Sygnatura
III SA/Gl 974/25
Wyrok WSA w Gliwicach z 15 kwietnia 2026 r., III SA/Gl 974/25
Wynik
Uchylono postanowienie I i II instancji
- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
- Data orzeczenia
- 15 kwietnia 2026
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Dorota Fleszer, Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 kwietnia 2026 r. sprawy ze skargi U Sp. z o.o. w R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 8 sierpnia 2025 r. nr SKO.OG-COVID/41.12/16/2025/11205 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. z dnia 5 czerwca 2025 r. nr [...]. 2. zasądza od organu na rzecz strony skarżącej kwotę 597 zł (słownie: pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Przedmiotem sporu jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach – dalej SKO z dnia 8 sierpnia 2025 roku nr SKO.OG-COVlD/41.12/16/2025/11205, podjęte na podstawie art. 1 ust. 1, art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. - Dz.U. z 2018r., poz. 570) oraz art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity - Dz.U. z 2024r., poz. 572 ze zm.) dalej k.p.a. którym po rozpatrzeniu zażalenia "U" Spółka z o.o. z siedzibą w R.- dalej strona - na postanowienie Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. z 5 czerwca 2025r. nr [...] co do odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie dofinasowania wynagrodzeń pracowników na podstawie art. 15 gg ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tj. Dz. U. 2024.340) – dalej ustawa Covid -19 utrzymano w mocy sporne postanowienie. Stan sprawy jest następujący; Spółka wnioskiem z dnia 6 sierpnia 2020r. o nr [...] zwróciła się o przyznanie dofinansowania ze środków FGŚP do wynagrodzeń 42 pracowników oraz składek ubezpieczenia społecznego na podstawie art. 15gg ustawy Covid – 19. WUP w K. wypłacił Spółce w 2020r. dofinansowanie w łącznej kwocie 297 286,38 zł. Powiatowy Urząd Pracy pismem z 14 marca 2022r poinformował WUP, że w wyniku przeprowadzonej kontroli w zakresie weryfikacji prawdziwości oświadczeń składanych przez przedsiębiorców w ramach złożonych wniosków o udzielenie wsparcia z art. 15zzb ustawy C0VID-19 finansowanych ze środków EFS, stwierdzono w odniesieniu do podmiotu "U " sp. z o.o. , iż doszło do podwójnego finansowania przyznanego na ten sam cel dla tych samych pracowników w ramach różnych środków publicznych. Powiatowy Urząd Pracy w G. wskazał, iż zgodnie z wnioskiem z dnia 04.05.2020r. o dofinansowanie w ramach art. 15zzb ustawy Covid- 19 przyznał wsparcie ww. Spółce na okres od 01.05.2020r. do 31.07.2020r. dla 48 pracowników i dnia 09.07.2020r. podpisał stosowną umowę. W wyniku przeprowadzenia weryfikacji Urząd pozyskał informację, że ww. podmiot otrzymał także dofinansowanie na ochronę miejsc pracy w ramach art. 15gg finansowane przez Dyrektora WUP. Pup stwierdził, iż po dokonaniu porównania wykazu pracowników przedstawionych przez przedsiębiorcę jako załącznik do wniosków w ramach obu źródeł finansowania, że pracownicy wymienieni we wniosku złożonym dnia 06.08.2020r. w WUP pokrywają się z pracownikami wykazanymi we wniosku, który wcześniej wpłynął do PUP. Weryfikacja dokumentacji rozliczeniowej dokonana przez WUP w K. potwierdziła prawidłowość samo rozliczenia Spółki z wykorzystanych środków FGŚP, o czym poinformowano Spółkę pismem z dnia 27 listopada 2024r Powyższe spowodowało iż Spółkę jako beneficjent pomocy dokonała pismem z dnia 22 marca 2022r. korekty ww. rozliczenia i dokonała dobrowolnie zwrotu środków do WUP w K. z tytułu otrzymanego dofinansowania na podstawie art. 15gg ustawy COVID -19. W dniu 27 listopada 2024r. Spółka przesłała do WUP w K. za pośrednictwem portalu praca.gov.pl pismo wraz z korektą wniosku o numerze [...] przesyłając w załączeniu stosowne dokumenty - formularz [...]. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że poprzednia korekta rozliczenia oraz zwrot dofinansowania dokonane były w wyniku “wadliwej" informacji pokontrolnej Powiatowego Urzędu Pracy w G. po kontroli wykorzystania dofinansowania z art. 154zzb ustawy CoviD- 19. Dodała, iż poprzednią korektę wniosku o dofinansowanie wynagrodzeń i składek ZUS złożyła w dniu 22.03.2022Rr w następstwie informacji pokontrolnych Powiatowego Urzędu Pracy w G., pismo [...]. Kwotę otrzymanego dofinansowania zwróciła wraz z należnymi odsetkami na właściwe konto bankowe Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. Bazując jednak na obecnym orzecznictwie sądowym (m.in. wyrok NSA z dnia 27 kwietnia 2022 r. - sygn. akt 1 GSK 251/22, wyrok NSA z dnia 18 stycznia 2023 r. - sygn. akt GSK 105/22, wyrok NSA z dnia 7 kwietnia 2022 r. - sygn. akt I GSK 28/22, v/yrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 17 października 2024 r. - sygn. akt II S/VGo 470/24 oraz dalsze) spółka stwierdziła, iż stanowisko PUP w G. zawarte w informacji pokontrolnej było niezgodne z obowiązującym prawem a tym samym wprowadzało w błąd wnioskodawcę. Z treści przytoczonych orzeczeń sądów administracyjnych wynika bowiem, że różne formy pomocy przyznawanej w określonych konfiguracjach, lecz oparte na tym samym mechanizmie kolizyjnym, należy traktować rozłącznie i w ten sposób dokonywać wykładni regulujących je przepisów. Co istotne, żaden z przepisów ustawy covidowej nie wskazuje, aby przyznanie świadczenia na podstawie jednego przepisu eliminowało możliwość udzielenia pomocy na podstawie innych przepisów. W tym stanie prawnym zdaniem strony zasadnym jest złożenie kolejnej korekty wniosku nr [...]. Wniosek ten był ponowiony pismem z dnia 3 kwietnia 2025r. i pismem z dnia 20 maja 2025r. gdzie strona domagała się wydania decyzji administracyjnej. W odpowiedzi na powyższe Dyrektor WUP w oparciu art. 61 a § 1 ustawy z dnia 1 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. 2024 r. poz. 572) postanowieniem z dnia 5 czerwca 2025r. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie. Dyrektor WUP wskazał, że zgodnie z ustawą Covid – 19 wydaje decyzję administracyjną, tylko: gdy następuje odmowa przyznania dofinansowania do wynagrodzenia pracowników (art. 15gg ust. 26 ustawy); gdy brak jest zwrotu dofinansowania pomimo wezwania, w przypadku nieprawidłowego rozliczenia otrzymanej pomocy, złożenia oświadczenia niezgodnie ze stanem faktycznym (art. 15gg ust. 23 i ust. 23a ustawy). Organ ponadto wskazał, że WUP nie odmówił Spółce przyznania dofinansowania, a Beneficjent pomocy przedłożył do WUP prawidłowe rozliczenie wsparcia C0VID-ł9 wypłaconego na podstawie wniosku nr [...] oraz dobrowolnie zwrócił środki wynikające z rozliczenia (wskazywane jako nienależne) wraz z odsetkami. Tym samym zdaniem organu, uwzględniając przepisy ustawy Covid- 19, brak było przesłanek do wszczęcia postępowania na podstawie wniosków Spółki, a skutkiem tego wydania decyzji administracyjnej. Strona zakwestionowała postanowienie poprzez złożenie zażalenia do SKO w Katowicach które zaskarżonym postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2025r. utrzymało je w mocy. Kolegium w jego treści wskazało na regulacje z art. 15gg ustawy Covid - 19 Zaznaczyło, iż w sytuacji gdy Spółka sama bez przymusu dokonała rozliczenia udzielonego jej dofinansowania, a jednocześnie zwróciła dobrowolnie na rachunek bankowy WUP w K. dofinasowanie nienależne, a organ ten uznał działania Spółki za prawidłowe, to brak było podstaw do wszczynania przez organ pierwszej instancji postępowania administracyjnego w sprawie rozliczenia dofinansowania. Przywołując treść art. 61a § 1 k.p.a. Kolegium zwróciło uwagę, iż w prawie administracyjnym istnieją dwie odrębne przesłanki wydania postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, gdy podanie wniesie osoba niebędącą stroną i gdy istnieje inna uzasadniona przyczyna uniemożliwiająca wszczęcie postępowanie. Za uzasadnioną przyczyną odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego Kolegium uznało sytuacje gdy już toczy się postępowanie administracyjne, w tej samej sprawie albo w sprawie takiej zapadło już rozstrzygnięcie, które nie zostało następnie uchylone lub zmieniony w sposób przewidziany w przepisach prawa, czy też brak jest przesłanek ustawowych do prowadzenia postępowania kończonego wydaniem decyzji administracyjnej ( lub postanowienia). Przepisy ustawy o finansach publicznych do której ustawa Covid- 19 odwołuje się w art. 15gg ust. 23c wskazują na dwa etapy zwrotu dotacji (dofinansowania) pobranego w nadmiernej wysokości. W pierwszy etapie to Beneficjent pomocy, zgadzając się z ustaleniami organu, który udzielił dofinansowania dokonuje dobrowolnej zapłaty dofinansowania podlegającego zwrotowi. W takim przypadku wydanie decyzji administracyjnej jest zbędne i brak jest podstaw do wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiocie zwrotu dofinansowania. Dopiero dojście do sytuacji, że dofinansowanie nie zostanie dobrowolnie zwrócone w terminie, aktualizuje kompetencje decyzyjne organu. Zdaniem Kolegium w przedmiotowej sprawie taka przesłanka nie miała miejsca. Organ pierwszej instancji we wstępnych czynnościach związanych z wnioskami Spółki z dnia 7 kwietnia 2025r. i 22 maja 2025r. ustalił, że ta pobrała świadczenie z art. 15gg ustawy Covid -19 i bez wzywania przez WUP w K. po kontroli Powiatowego Urzędu Pracy w G. dotyczącej innego świadczenia, tj. z art. 15zzb sama dokonała korekty pierwotnego rozliczenia dofinansowania i zwróciła do WUP w K. dobrowolnie dofinansowanie dotyczące świadczenia z art. 15gg ustawy Covid- 19. Powyższe działania Spółki zostały potwierdzono w piśmie Wicedyrektora WUP w K. z dnia 27 listopada 2024r., informującym o pozytywnym weryfikacji rozliczenia otrzymanego dofinansowania przedłożonego WUP przez Spółkę. Mając zatem na uwadze te ustalenia w ocenie Kolegium wniosek Spółki kilkakrotnie ponawiamy, w tym ostatnim pismem z 22 maja 2025r. musiał skutkować odmową wszczęcia postępowania w sprawie. Podniesione zarzuty zażaleniowe zdaniem Kolegium Odwoławczego nie były zasadne. W sytuacji, gdy Spółka dobrowolnie dokonała zwrotu dofinansowania w obecnym postępowaniu dotyczącym odmowy wszczęcia postępowania, przedmiotem oceny Kolegium nie może być to, czy Dyrektor PUP w G. (w kontroli dotyczącej wykorzystania dofinansowania z art. 15zzb ustawy Covid- 19 lub Dyrektor WUP w K. w sprawach dotyczących dofinasowania z art. 15gg tej ustawy, stosując przepisy tej ustawy dokonywali prawidłowej wykładni art. 15gg w zw. z art. 15zzb lub art. 31zo tej ustawy. Zdaniem Kolegium Odwoławczego w sytuacji, gdy po dokonanym przez spółkę zwrocie dofinansowania uznawanego za nienależne, rozliczono tą wpłatę i WUP w K. uznaje, że obecnie po stronie Spółki nie istnieje żadne zobowiązanie to postępowanie administracyjne w przedmiocie zwrotu udzielonego w 2020r. dofinansowania z ustawy Covid – 19 jako zbędne nie może być wszczęte. W skardze do WSA w Gliwicach strona postawiła Kolegium zarzut dokonania błędnych ustaleń faktycznych, co miało istotny wpływ na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia wobec przyjęcia, że skarżąca spółka dobrowolnie dokonała zwrotu dofinansowania, naruszenie przepisów postępowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, wobec obrazy art. 61a § 1 k.p.a. z uwagi na niewłaściwe zastosowanie, art. 7 k.p.a. z uwagi na nieuwzględnienie słusznego interesu skarżącej spółki, art. 8 ust. 1 z uwagi na prowadzenie postępowania w sposób podważający zaufanie skarżącego do władzy publicznej, art. 124 § 2 k.p.a. wobec lakoniczności uzasadnienia zaskarżonego rozstrzygnięcia. W konsekwencji postawionych strona zarzutów wniosła o: uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie kosztów postepowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Trafne są zarzuty naruszenia przepisów prawa procesowego w tym art. 61a k.p.a a to w sposób uzasadniający przyjęcie, że mogło to mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 §1 pkt 1 lit c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2026 poz.143) dalej p.p.s.a. . Jak stanowi art. 61a k.p.a gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Przepis art. 61 § 5 stosuje się odpowiednio. W przedmiotowej sprawie w ocenie Sądu w sprawie nie zaistniały przesłanki materialno - prawne do wydania postanowienia odmawiającego wszczęcia postępowania w zakresie zakreślonego wnioskiem – korektą wniosku strony. Przepis art. 61a k.p.a. został przez organy obu instancji niezasadnie uznany jako mający w sprawie zastosowanie. Przypomnienia wymaga na wstępie, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane w związku z wnioskiem strony wyrażonym pismami z dnia; 27 listopada 2024r. 21 lutego 2025r. 3 kwietnia 2025r stanowiącym korektę wniosku o dofinansowanie wynagrodzeń i składek ZUS o nr [...] adresowanego do Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. W pismach tych strona przesyłając do WUP w K. korektę wniosku o numerze [...] do którego załączyła stosowne dokumenty - formularz 15gg, kalkulator i rozliczenie wskazała, że poprzednia korekta rozliczenia oraz zwrot dofinansowania dokonane były w wyniku działania organu - Powiatowego Urzędu Pracy w G. Organ ten w wydanej informacji pokontrolnej skierowanej do Dyrektora WUP w K. "wadliwie" po kontroli wykorzystania dofinansowania z art. 154zzb ustawy covid- 19 stwierdził zbieg dofinansowania w tym trybie z dofinansowaniem w trybie art. 15gg tej ustawy. W następstwie tego doszło do korekty wniosku przez stronę o dofinansowanie zgodnie z formularzem dołączonym kalkulator 15gg 2020 i zwrotu kwoty otrzymanego dofinansowania z tego tytułu 292136,26 wraz z odsetkami za zwłokę . Mając jednak na uwadze obecne orzecznictwo sądowe, które obszernie przywołała stwierdziła, iż stanowisko PUP w G. zawarte w informacji pokontrolnej było niezgodne z obowiązującym prawem, a tym samym wprowadzono w błąd wnioskodawcę. Organy obu instancji zgodnie uznały, iż w sprawie uzasadnionym jest odmową wszczęcia postępowania w sprawie po myśli art. 61a k.p.a albowiem istnieje inna uzasadniona przyczyna uniemożliwiającą wszczęcie postępowania . W sytuacji, gdy Spółka dobrowolnie dokonała zwrotu dofinansowania przedmiotem oceny organów nie może być to co podnoszono we wniosku, iż Dyrektor PUP w G. w kontroli dotyczącej wykorzystania dofinansowania z art. 15zzb ustawy Covid- 19 lub Dyrektor WUP w K. w sprawach dotyczących dofinasowania z art. 15gg tej ustawy, stosując przepisy tej ustawy zastosowali wykładnię art. 15gg w zw. z art. 15zzb lub art. 31zo tej ustawy dla niej niekorzystną. W ocenie Kolegium gdy po dokonanym przez spółkę zwrocie dofinansowania uznawanego za nienależne, rozliczono tą wpłatę, a WUP w K. uznaje, że obecnie po stronie Spółki nie istnieje żadne zobowiązanie to postępowanie administracyjne w przedmiocie żądania wyartykułowanego pismami strony począwszy od pisma z 24 listopada 2024r nie może być wszczęte. Sad tego poglądu nie podziela . Zgodnie z art. 15gg Ustawy Covid - 19 1. Podmioty, o których mowa w art. 15g ust. 1, u których wystąpił spadek obrotów gospodarczych w rozumieniu art. 15g ust. 9, w następstwie wystąpienia COVID-19, mogą zwrócić się z wnioskiem do dyrektora wojewódzkiego urzędu pracy, właściwego ze względu na swoją siedzibę, o przyznanie świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy, ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, na dofinansowanie wynagrodzenia pracowników, o których mowa w art. 15g ust. 4, nieobjętych: 1) przestojem, o którym mowa w art. 81 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy, lub 2) przestojem ekonomicznym w następstwie wystąpienia COVID-19, o którym mowa w art. 15g ust. 5, lub 3) obniżonym wymiarem czasu pracy w następstwie wystąpienia COVID-19, o którym mowa w art. 15g ust. 5. 2. Podmiotom, o którym mowa w ust. 1, przysługują środki z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych na opłacanie składek na ubezpieczenia społeczne pracowników należnych od pracodawcy na podstawie ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych od przyznanych świadczeń, o których mowa w ust. 1. 3. Podmioty, o których mowa w ust. 1, muszą spełniać kryteria, o których mowa w art. 15g ust. 3. 4. Wynagrodzenia pracowników, o których mowa w ust. 1, są dofinansowywane ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych do wysokości połowy wynagrodzeń, o których mowa w ust. 1, jednak nie więcej niż 40% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, obowiązującego na dzień złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1. 5. Dofinansowanie nie przysługuje do wynagrodzeń pracowników, których wynagrodzenie uzyskane w miesiącu poprzedzającym miesiąc, w którym został złożony wniosek, o którym mowa w ust. 1, było wyższe niż 300% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia z poprzedniego kwartału ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie przepisów o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych, obowiązującego na dzień złożenia wniosku. 6. Świadczenia, o których mowa w ust. 1, oraz środki, o których mowa w ust. 2, przysługują przez łączny okres 3 miesięcy, przypadających od miesiąca złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1. 7. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, może otrzymać pomoc z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych wyłącznie w przypadku, jeśli nie uzyskał pomocy w odniesieniu do tych samych pracowników w zakresie takich samych tytułów wypłat na rzecz ochrony miejsc pracy. 7a. Przepisu ust. 7 nie stosuje się do zwolnienia z obowiązku opłacania należnych składek na ubezpieczenia społeczne pracowników, chyba że zwolnienie dotyczy tych samych miesięcy, na które podmiot, o którym mowa w ust. 1, zwrócił się z wnioskiem o przyznanie świadczeń na rzecz ochrony miejsc pracy, ze środków Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, na dofinansowanie wynagrodzenia pracowników. 8. Podmiot, o którym mowa w ust. 1, który otrzymał dofinansowanie wynagrodzenia pracowników, nie może wypowiedzieć umowy o pracę z przyczyn niedotyczących pracownika w okresie pobierania świadczeń na dofinansowanie wynagrodzenia. 9. Wniosek o przyznanie dofinansowania zawiera w szczególności: 1) informacje o wnioskowanej kwocie na dofinansowanie wynagrodzeń pracowników i liczbie pracowników, której to świadczenie dotyczy; 2) dane wnioskodawcy oraz numer telefonu lub adres poczty elektronicznej umożliwiające kontakt z wnioskującym; 3) numer rachunku bankowego podmiotu wnioskującego o dofinansowanie; 4) oświadczenie o spełnianiu warunków określonych w ust. 1 i kryteriów, o których mowa w art. 15g ust. 3; 5) oświadczenie o przeznaczeniu wnioskowanej kwoty na dofinansowanie wynagrodzeń pracowników, o których mowa w ust. 1, z uwzględnieniem ust. 5; 6) oświadczenie, że wysokość wnioskowanej kwoty na dofinansowanie wynagrodzeń pracowników spełnia warunki określone w ust. 4; 7) oświadczenie, że na dzień sporządzenia wniosku wnioskodawca sporządził wykaz pracowników uprawnionych do świadczeń wypłaconych z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych i jednocześnie zobowiązuje się dostarczyć wykaz na żądanie uprawnionych organów. 10. Oświadczenia, o których mowa w ust. 9, podmiot, o którym mowa w ust. 1, składa pod rygorem odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. Składający oświadczenie jest obowiązany do zawarcia w nim klauzuli następującej treści: "Jestem świadomy odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia.". Klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za składanie fałszywych oświadczeń. 11. Dyrektor wojewódzkiego urzędu pracy po stwierdzeniu kompletności wniosku i spełnienia przez podmiot, o którym mowa w ust. 1, warunków, o których mowa w ust. 1, i kryteriów, o których mowa w art. 15g ust. 3, niezwłocznie występuje w formie elektronicznej do dysponenta Funduszu o przyznanie limitu/zapotrzebowania na środki na wypłatę świadczeń, o których mowa w ust. 1, i środków, o których mowa w ust. 2. 12. Dysponent Funduszu przekazuje dyrektorowi wojewódzkiego urzędu pracy, na podstawie limitu/zapotrzebowania, środki Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych. (.........). 26. Odmowa przyznania dofinansowania następuje w drodze decyzji administracyjnej. 27. Od decyzji dyrektora wojewódzkiego urzędu pracy, o których mowa w ust. 28, przysługuje odwołanie do samorządowego kolegium odwoławczego. 28. Do zadań dyrektora wojewódzkiego urzędu pracy należy w szczególności wydawanie decyzji administracyjnych o: 1) odmowie przyznania świadczeń, o których mowa w ust. 1 lub środków, o których mowa w ust. 2; 2) obowiązku zwrotu świadczeń, o których mowa w ust. 1, lub środków, o których mowa w ust. 2. Z powołanych przepisów wynika zatem, iż obowiązkiem Dyrektora WUP była merytoryczna ocena pism strony w których w sposób jedno znaczny wskazywała ona iż dokonuje korekty swojego wniosku i żąda dofinansowania wynagrodzeń – formularz 15gg ustawy Covid -19 . Obowiązkiem organu było także podjęcie działań określonych przepisami prawa w tym art. 15gg ust. 26 ustawy Covid 19, o ile stanął na stanowisku iż dofinansowanie nie przysługuje rozpoznanie wniosku – w postaci jego korekty w drodze decyzji administracyjnej. Zdaniem Sądu pogląd Kolegium, iż wskutek dobrowolnego zwrotu przez stronę otrzymanego na podstawie art. 15gg ustawy Covid -19 dofinansowania w 2024r. wynikającego z zaleceń pokontrolnych Powiatowego Urzędu Pracy strona utraciła prawo domagania się dofinansowanie nie można interpretować w taki sposób, który prowadzi do skutków odmiennych od celu jakiemu ma służyć wsparcie udzielane na podstawie art. 15gg, tj. ochrona miejsc pracy. Wskazać należy, że w kontrolowanej sprawie w sytuacji zaakceptowania poglądu Kolegium uznającego za prawidłowe postępowanie strony która dokonała zwrotu dofinansowania w ramach organy administracji państwowej skarżąca znajdowałaby się w gorszej sytuacji w porównaniu z przedsiębiorcami, którym nakazano zwrot przyznanego dofinansowania a którzy do tego się nie zastosowali i dofinansowania nie zwrócili. Z punktu widzenia zasady sprawiedliwości społecznej istotne jest to, aby wszyscy obywatele byli równi wobec prawa oraz traktowani w sposób sprawiedliwy. Nie może występować sytuacja, w której jedni przedsiębiorcy w tożsamych stanach faktycznych uzyskali wparcie finansowe, a inni nie skorzystali ze wsparcia. Jest to szczególnie istotne dla możliwości tworzenia przez przedsiębiorców warunków stabilnego rozwoju gospodarczego i osiągnięcia równowagi budżetowej. Zaznaczenia wymaga iż dokonując zwrotu dofinansowania strona działa w zaufaniu do organów państwa prawa procesowego i prawa materialnego . Wobec powyższych okoliczności uznać należało, że zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie zostały wydane z naruszeniem omówionych wyżej przepisów prawa procesowego i prawa materialnego . Mając na uwadze powyższe, Sąd - działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a.- orzekł jak w pkt I sentencji wyroku. Odnośnie kosztów sądowych (na które składają się wpis sądowy od skargi oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej) - łącznie w kwocie 597 zł Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ww. ustawy (pkt II sentencji wyroku). Ponownie rozpoznając sprawę organ I instancji zobowiązany będzie, mając na uwadze treść art. 153 p.p.s.a., zastosować się do oceny prawnej zawartej w niniejszym uzasadnieniu wyroku.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 15 października 2025
- Symbol z opisem
- 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
- Hasła tematyczne
- Administracyjne postępowanie
- Skarżony organ
- Samorządowe Kolegium Odwoławcze
- Sędziowie
- Dorota Fleszer Magdalena Jankiewicz Marzanna Sałuda /przewodniczący sprawozdawca/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
art. 61a · Dz.U. 2024 poz. 572
Powiązane dokumenty
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny