III SA/Gl 882/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys – Kmiecik, , , po rozpoznaniu w dniu 5 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Naczelnika Śląskiego Urzędu Celno – Skarbowego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącemu kwotę 100 zł (sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi

Naczelnik Śląskiego Urzędu Celno – Skarbowego w Katowicach powołaną w sentencji decyzją wymierzył karę pieniężną stronie skarżącej. W piśmie z dnia 23 sierpnia 2019 r. skarżący wniósł skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), zwanej dalej P.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Natomiast art. 52 § 2 P.p.s.a. określa, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Według powyższych przepisów, wniesienie skargi musi być poprzedzone wyczerpaniem środków zaskarżenia. W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł skargę na decyzję organu I instancji. Zgodnie bowiem z art. 13 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r. poz. 900, dalej O.p.) organem podatkowym, stosownie do swojej właściwości, jest naczelnik urzędu skarbowego, naczelnik urzędu celno-skarbowego, wójt, burmistrz (prezydent miasta), starosta albo marszałek województwa - jako organ pierwszej instancji. Jednocześnie od wydanej decyzji takiego organu skarżącemu przysługiwał środek zaskarżenia w postaci odwołania, stosownie bowiem do art. 127 O.p postępowanie podatkowe jest dwuinstancyjne. Ponadto zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (D.U. z 2019r. poz. 847) do postępowań w sprawach określonych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy O.p., chyba że ustawa stanowi inaczej. Wobec powyższego skarżący nie był uprawniony, aby skutecznie złożyć skargę na decyzję organu I instancji. Jedynie zaskarżenie decyzji organu I instancji poprzez wniesienie odwołania i wydanie decyzji przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach uprawniało skarżącego do złożenia skargi do sądu administracyjnego. Skarga na decyzję organu I instancji, z pominięciem postępowania przed organem odwoławczym, jest skargą niedopuszczalną w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. skargę odrzucił. Ponadto na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł o zwrocie wpisu od skargi.