III SA/Gl 432/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzanna Sałuda po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. i M. K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: odrzucić skargę M. K.

Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. wydał w dniu [...] r., decyzję nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Kierownik Biura Powiatowego tejże Agencji w N. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok [...]. Stroną postępowania, a tym samym adresatem przedmiotowej decyzji był T. K. Natomiast pismem z [...] r. została złożona skarga podpisana przez T. K. i M. K. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga w przedmiotowej sprawie podlega odrzuceniu względem skarżącej M. K. z uwagi na brak legitymacji do zaskarżenia decyzji. Istnienie legitymacji skargowej podlega badaniu przez sąd administracyjny w toku postępowania. Zgodnie z regulacją zawartą w art. 7 ustawy z dnia 15 lutego 2021 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (tekst jednolity w Dz.U. z 2020 r., poz. 1341), Płatności bezpośrednie są przyznawane rolnikowi, jeżeli: 1) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, który może być wykorzystywany do ubiegania się o te płatności, oraz; 2) łączna powierzchnia gruntów objętych obszarem zatwierdzonym będących w posiadaniu tego rolnika jest nie mniejsza niż 1 ha. Przytoczona regulacja jednoznacznie wskazuje na to, iż postępowanie w sprawie przyznania płatności obszarowych może zostać wszczęte wyłącznie z inicjatywy rolnika ubiegającego się o płatności. Tylko taki rolnik – wnioskodawca jest stroną tego postępowania administracyjnego, mającą interes prawny w nabyciu konkretnego uprawnienia. Interes prawny mają tylko te z podmiotów, których sytuacja prawna wynika wprost z normy prawa materialnego. Zatem stroną postępowania może być tylko i wyłącznie podmiot, który żąda postępowania ze względu na swój interes prawny. Podstawę takiego interesu może stanowić tylko przepis prawa materialnego przyznający stronie konkretne, indywidualne uprawnienie, a tym samym stwarzający dla danego podmiotu legitymację procesową strony. W postępowaniu administracyjnym mającym podlegać kontroli sądu administracyjnego w przedmiotowym postępowaniu, przymiot strony tego postępowania posiada tylko i wyłącznie T. K. To on mianowicie jest rolnikiem, posiadającym numer identyfikacyjny [...]. On też złożył wniosek inicjujący postępowanie administracyjne w przedmiocie przyznania płatności obszarowej (wniosek o przyznanie płatności obszarowej na rok [...], z dnia [...] r.), tym samym, tylko on był stroną tego postępowania i adresatem decyzji rozstrzygających sprawę. Z tego wynika, że M. K. nie posiada legitymacji procesowej do wniesienia skargi w przedmiotowej sprawie. Nie była ona uprawniona do złożenia wniosku o przyznanie płatności obszarowej, tak więc nie była ona stroną tego postępowania i nie do niej adresowana była decyzja, zawierająca rozstrzygniecie w sprawie. Przymiot strony postępowania administracyjnego posiadał natomiast T. K., jak również posiadał legitymację procesową do wniesienia skargi. W tym stanie rzeczy należało odrzucić skargę w stosunku do M. K. z uwagi na jej brak legitymacji procesowej do zaskarżenia decyzji będącej przedmiotem skargi. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 P.p.s.a. Sąd skargę odrzucił.