III SA/Gl 39/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Machcińska po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. P. na Komendanta Wojewódzkiego Policji w Katowicach w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 czerwca 2022 r., sygn. akt III SA/Gl 1706/21 w kwestii odmowy wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy postanawia: odrzucić skargę.

Prawomocnym wyrokiem z 30 czerwca 2022 r., sygn. akt III SA/Gl 1706/21, wydanym na skutek skargi G. P. (dalej: skarżący), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. (dalej: organ administracji) z 22 września 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wypłaty ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop wypoczynkowy i dodatkowy oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Miejskiego Policji w K. z dnia 29 lipca 2021 r. nr [...], a w pozostałym zakresie oddalił skargę. Ponadto zasądzono od organu administracji na rzecz skarżącego zwrot kosztów postepowania. Akta sprawy wraz z prawomocnym orzeczeniem zwrócono organowi 29 stycznia 2026 r. Pismem z 7 stycznia 2026 r. skarżący wniósł skargę na niewykonanie ww. wyroku z 30 czerwca 2022 r. W uzasadnieniu wskazał, że skarga kasacyjna złożona w tej sprawie przez organ administracji została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 listopada 2025 r. sygn. akt III OSK 2625/22, dlatego też 21 listopada 2025 r. skarżący wezwał organ administracji do wykonania prawomocnego wyroku z 30 czerwca 2022 r. Do dnia sporządzenia skargi organ nie wypłacił mu prawidłowo naliczonego ekwiwalentu za niewykorzystany urlop i nie zwrócił zasądzonych kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie. Podkreślił, że w dacie złożenia skargi na niewykonanie wyroku akta administracyjne sprawy znajdowały się w dyspozycji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, a ich zwrot nastąpił dopiero przy piśmie z 27 stycznia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U z 2026 r. poz. 143, dalej p.p.s.a.) w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z przepisu tego wynika jednoznacznie, że skarga na niewykonanie wyroku przysługuje tylko w sprawach, w których został wydany, na podstawie art. 149 p.p.s.a., wyrok uwzględniający skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. Przepis ten nie może mieć zatem zastosowania do wyroków wydanych w trybie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a., którego dotyczy niniejsza sprawa. Jednocześnie na marginesie należy wskazać, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem z 30 czerwca 2022 r. zostały doręczone organowi administracji 29 stycznia 2026 r., dopiero od tego dnia zaczyna zatec biec termin na ponowne rozpatrzenie sprawy. W tym stanie rzeczy, wobec wyraźnego wyłączenia ustawowego, skarga podlegała odrzuceniu z mocy art. art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia. W myśl tego przepisu sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.