III SA/Gl 3/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Fleszer po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2023r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. C. na decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia 24 października 2022 r., nr ED.4453.60.2022 w przedmiocie odmowy dofinansowania kosztów kształcenia uczniów postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 22 listopada 2022 r. I. C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia 24 października 2022 r., nr ED.4453.60.2022 w przedmiocie odmowy dofinansowania kosztów kształcenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 roku poz. 329 t.j.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeśli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Powołany przepis statuuje zasadę pierwszeństwa trybu administracyjnej kontroli postępowania organu administracyjnego w stosunku do kontroli sądowej. Wskazać należy, że w zakwestionowanej decyzji zawarte zostało prawidłowe pouczenie o sposobie jej zaskarżenia, tj. że od decyzji przysługuje odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C.. Tymczasem skarżący złożył na tę decyzję skargę do tutejszego Sądu. Wobec powyższego podkreślić należy, że skarżący nie wyczerpał przysługujących mu środków zaskarżenia od orzeczenia organu I instancji. Z kolei, jak wyżej wyjaśniono, sąd administracyjny nie zastępuje organów odwoławczych, a jego działania nie mogą naruszać zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a., skargę należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.