III SA/Gl 1122/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 15 września 2014 r. sprawy ze skargi Powiatowego Urzędu Pracy w S. na pismo Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie: inne – brak środków na realizację projektu po jego pozytywnej ocenie postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zwrócić stronie skarżącej 200 zł (słownie: dwieście złotych) wpisu sądowego od skargi.

Pismem z dnia 21 sierpnia 2014 r. Powiatowy Urzędu Pracy w S. złożył skargę na pismo Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie: inne – brak środków na realizację projektu po jego pozytywnej ocenie. Pismem z dnia 1 września 2014 r. strona skarżąca, po wyznaczeniu rozprawy na dzień 17 września 2014 r., złożyła wniosek o cofnięcie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm. - zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.) skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi stanowi wyraz rezygnacji strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159). Z art. 60 P.p.s.a. wynika, że Sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten bowiem musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności organów administracji dotknięte wadą nieważności. Tok postępowania sądowego po cofnięciu skargi nie leży zatem w pełni w dyspozycji strony, lecz zależy od wyników dokonanej przez Sąd merytorycznej oceny we wskazanym zakresie. Ratio legis tego rozwiązania wiąże się z umożliwieniem wyeliminowania z obrotu prawnego aktów objętych wadą rażącego naruszenia prawa i nieuznaniem za skuteczne tych czynności, które mają na celu wywołanie skutku niezgodnego z prawem. Po zbadaniu niniejszej sprawy Sąd uznał, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 postanowienia. Zwrotu uiszczonego wpisu dokonano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.