III SA/Gd 483/18

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Agnieszka Dusza-Kasprzyk po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata K. G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi B. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 19 lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego postanawia: oddalić wniosek.

Postanowieniem z 6 grudnia 2018 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Stosownie do powyższego, Okręgowa Rada Adwokacka w dniu 28 grudnia 2018 r. wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy adwokata K. G. (k. 50). Wskutek postanowienia NSA z 25 stycznia 2019 r. oddalającego zażalenie skarżącego na postanowienie WSA w Gdańsku z 10 września 2018 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi postanowieniem z 6 lutego 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę B. G. w niniejszej sprawie. Postanowienie to stało się prawomocne z dniem 22 lutego 2019 r. Dnia 17 kwietnia 2018 r. adwokat K. G. zawiadomił Sąd o zmianie adresu i pismem z 25 czerwca 2019 r. złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej w ramach przyznanego prawa pomocy w sprawie ze skargi B. G. (k.84). Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 j.t.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 2 lit. a - d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714 ze zm.) katalog czynności adwokata, za które przysługuje wynagrodzenie w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej i drugiej instancji obejmuje: udział w postępowaniu przed sądem I instancji, sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym; sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej; udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym; udział w postępowaniu zażaleniowym. Katalog ten ma charakter zamknięty (postanowienie NSA z dnia 7 października 2010 r., sygn. akt I OSK 1000/10, publ. https://cbois.nsa.gov.pl/). W sprawie niniejszej adwokat K. G. został wyznaczony w dniu 28 grudnia 2018 r., a więc przed zakończeniem postępowania sądowego przed sądem I instancji, gdyż w dniu 6 lutego 2019 r. zostało wydane w sprawie postanowienie odrzucające skargę. Od momentu wyznaczenia pełnomocnik złożył jedynie pismo informujące o zmianie adresu do doręczeń oraz w dniu 25 czerwca 2019 r. wniosek o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu W ocenie referendarza powyższe oznacza, iż pełnomocnik strony faktycznie nie wykonał żadnej z wymienionych wyżej czynności, za którą można byłoby przyznać mu wynagrodzenie za udział w postępowaniu w I czy też II instancji. Z uwagi zatem na brak czynności procesowych wskazanych w § 21 ust. 1 pkt 1 i 2 lit. a - d w/w rozporządzenia, brak jest podstaw do przyznania wynagrodzenia. Na wezwanie referendarza do wskazania jakie czynności obrazują fakt udzielenia skarżącemu pomocy w prawnej z urzędu w niniejszej sprawie pełnomocnik nie odpowiedział. W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 21 ust. 1 pkt 2 lit. a - d rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.