Sygnatura
III SA/Gd 471/18
Postanowienie WSA w Gdańsku z 25 lipca 2018 r., III SA/Gd 471/18 – zasiłki celowe i okresowe
Wynik
Przyznano prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata
- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
- Data orzeczenia
- 25 lipca 2018
Treść rozstrzygnięcia
Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. C. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: 1. umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych, 2. przyznać skarżącej prawo pomocy przez ustanowienie adwokata.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Wnioskiem dołączonym do skargi, złożonym na urzędowym formularzu PPF w dniu 14 lipca 2018 r., skarżąca T. C. zwróciła się przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W pierwszej kolejności należy wskazać, że rozpoznanie wniosku skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych jest zbędne. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja organu, którą odmówiono skarżącej przyznania zasiłku celowego na remont budynku mieszkalnego. Przepis zawarty w art. 239 § 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej p.p.s.a.), stanowi, że nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Powyższe oznacza, że skarżąca jest w niniejszej sprawie ustawowo zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych i nie ma obowiązku ich uiszczania na żadnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Zgodnie z art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Z tego względu referendarz sądowy, na podstawie art. 249a w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. Przechodząc do rozpoznania wniosku skarżącej o ustanowienie pełnomocnika wskazać należy, że okoliczność, iż korzysta ona z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych ma istotne znaczenie z punktu widzenia przesłanek, w świetle których należy dokonać oceny zasadności wniesionego przez stronę żądania. Zastosowanie w niniejszej sprawie będą miały przepisy o przyznaniu prawa pomocy w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy. O odpowiednim ich stosowaniu stanowi bowiem art. 262 p.p.s.a. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ustanowienie dla strony profesjonalnego pełnomocnika wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to pełnomocnika ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). Z oświadczenia skarżącej o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, iż jest właścicielką domu o powierzchni około 100 m2 i wartości około 100.000 zł oraz współwłaścicielką w ½ części nieruchomości o powierzchni 850 m2 – wartość udziału oszacowała na kwotę około 20.000 zł. Innego majątku, w tym oszczędności, skarżąca nie posiada. Skarżąca ma 76 lat, prowadzi sama gospodarstwo domowe, utrzymuje się z renty rodzinnej oraz zasiłku pielęgnacyjnego w łącznej kwocie 1.093 zł netto (dowód: odcinek przekazu pocztowego świadczenia wypłaconego w maju 2018 r.), z czego kwotę około 300 zł wydatkuje na opłaty za media, natomiast pozostałą część dochodu przeznacza na zaspokojenie swoich bieżących potrzeb, w tym wyżywienie, zakup środków czystości, koniecznych leków, odzieży i obuwia itp. W tym stanie sprawy, referendarz sądowy uznał, że skarżąca wykazała, że nie ma realnych możliwości poniesienia kosztów pełnomocnika z wyboru i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 2 sentencji postanowienia.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 3 lipca 2018
- Symbol z opisem
- 6320 Zasiłki celowe i okresowe
- Hasła tematyczne
- Prawo pomocy
- Skarżony organ
- Samorządowe Kolegium Odwoławcze
- Sędziowie
- Monika Hennig /przewodniczący sprawozdawca/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
art. 249a w zw. z art. 258 par. 2 pkt 7; art. 246 par. 1 pkt 2 · Dz.U. 2018 poz. 1302
Inne orzeczenia w tej sprawie
Powiązane dokumenty
Sygnatura: III SA/Gd 865/17 · 25 lipca 2018
Postanowienie WSA w Gdańsku z 25 lipca 2018 r., III SA/Gd 865/17 – zasiłki celowe i okresowe
Sygnatura: II SA/Sz 420/18 · 25 lipca 2018
Postanowienie WSA w Szczecinie z 25 lipca 2018 r., II SA/Sz 420/18 – zasiłki celowe i okresowe
Sygnatura: II SA/Sz 390/18 · 25 lipca 2018
Postanowienie WSA w Szczecinie z 25 lipca 2018 r., II SA/Sz 390/18 – zasiłki celowe i okresowe
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny