III SA/Gd 442/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 4 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na czynność Prezesa Sądu Apelacyjnego [...] postanawia: odrzucić skargę.

W dniu 28 maja 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła wniesiona bezpośrednio skarga A. B. dotycząca czynności Prezesa Sądu Apelacyjnego [...]. Treść skargi została zawarta w wysłanej przez skarżącego wiadomości e-mail. W dniu 30 maja 2019 r. skarga została przekazana Prezesowi Sądu Apelacyjnego [...] celem sporządzenia odpowiedzi na skargę oraz nadesłania akt sprawy. W dniu 9 lipca 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła odpowiedź na skargę, w której wniesiono o jej odrzucenie. Zarządzeniem z dnia 11 lipca 2019 r. wydanym przez Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez: - podpisanie wniesionej skargi (ewentualnie nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi); - jednoznaczne określenie co jest przedmiotem zaskarżenia. W wydanym zarządzeniu określono termin na wykonanie wezwania wynoszący siedem dni oraz rygor odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skarżącemu skutecznie doręczone w dniu 26 lipca 2019 r. (potwierdzenie odbioru – k. 24 akt sądowych) i pozostało bez odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") każde pismo strony (w tym skarga) powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Skarga winna nadto zawierać wskazanie przedmiotu zaskarżenia (art. 57 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (art. 46 § 2a p.p.s.a. dodany do ustawy z dniem 31 maja 2019 r.). Zasady podpisywania przewidziane w art. 46 § 2a p.p.s.a. dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a. dodany do ustawy z dniem 31 maja 2019 r.). Z art. 49 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że w wypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten ostatni przepis należy odczytywać w kontekście regulacji art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., który stanowi, że sąd zobligowany jest odrzucić skargę w sytuacji, gdy jej braki formalne nie zostały uzupełnione w wyznaczonym terminie. W realiach rozpatrywanej sprawy istotnym jest wskazanie, że postępowanie sądowoadministracyjne zostało przez skarżącego zainicjowane w dniu 28 maja 2019 r. a zatem w czasie, kiedy regulacje zawarte w p.p.s.a. nie przewidywały możliwości skutecznego wnoszenia pism w formie dokumentu elektronicznego. Skarga wniesiona w dniu 28 maja 2019 r. mająca formę wiadomości e-mail nie mogła być tym samym uznana za podpisaną w rozumieniu wskazanych wyżej regulacji normatywnych. W związku z tym w wykonaniu zarządzenia z dnia 11 lipca 2019 r. wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego skargi ujawnionego na etapie jej wstępnego badania przez podpisanie skargi, ewentualnie nadesłanie jej podpisanego egzemplarza. W wezwaniu wskazano ponadto, że skarżący winien określić co jest przedmiotem zaskarżenia (decyzja, czynność, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania). Jak wynika z przedstawionych wyżej okoliczności faktycznych skarżący nie wykonał powyższego wezwania. W związku z powyższym należało wniesioną skargę odrzucić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 punkt 3 p.p.s.a.