III SA/Gd 360/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. T. na decyzję Wojewody z dnia 22 lutego 2018 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

P. T. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Wojewody z dnia 22 lutego 2018 r. (nr [...]), którą organ uchylił decyzję Prezydenta Miasta z dnia 29 grudnia 2017 r. - o odmowie wymeldowania wyżej wymienionego - oraz orzekł o wymeldowaniu P. T. z miejsca pobytu stałego. Jednocześnie skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wymeldowanie go z miejsca stałego pobytu było następstwem działań jego małżonki (bezpośrednio lub za pośrednictwem należącej do niej spółki). Przez różne działania małżonki skarżący pozbawiony został formalnie niemal całego swojego majątku. W związku z tym prawnie i społecznie nieuzasadnione pozostawałoby utrzymywanie jego wymeldowania do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego. Zdaniem skarżącego brak wstrzymania zaskarżonej decyzji może skutkować niebezpieczeństwem wyrządzenia mu bardzo poważnej szkody w postaci utraty jakiejkolwiek relacji z własnym domem. Wiążę się to z ryzykiem utraty szeregu rzeczy należących do majątku osobistego skarżącego. Nadto uwzględnienie tego wniosku w żaden sposób nie będzie niosło negatywnych następstw dla wnioskodawczyni czy należące do niej spółki. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Stosowanie zaś do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wstrzymać wykonanie takiej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki uwzględnienia przez sąd wniosku o wstrzymanie wykonania aktu zostały wymienione alternatywnie i w sposób wyczerpujący - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przez pojęcie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Można o niej mówić również, jeżeli rozmiary szkody wyrządzonej wykonaniem zaskarżonej decyzji są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 386/08 - publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które powodują trwałą zmianę, przy czym powrót do stanu poprzedniego następuje tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W postępowaniu o wstrzymanie wykonania aktu ciężar wykazania spełnienia przesłanek spoczywa na wnioskodawcy. Twierdzenia strony powinny wskazywać, na czym konkretnie polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a w pewnych sytuacjach także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących sytuacji finansowej i majątkowej strony (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FZ 304/12 - publ. j.w.). Sąd nie może przeprowadzać z urzędu postępowania wyjaśniającego w poszukiwaniu przyczyn ubiegania się strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ani tym bardziej domniemywać okoliczności, które przemawiałyby za pozytywnym rozpatrzeniem wniosku strony. Kluczowym w sprawie jest, że wniosek skarżącego dotyczy wstrzymania wykonania decyzji o wymeldowaniu, a więc orzeczenia, które stwierdza jedynie pewien stan faktyczny. Celem decyzji o wymeldowaniu jest aktualizacja ewidencji ludności poprzez doprowadzenie do zgodności faktycznego miejsca pobytu osoby z miejscem rejestracji (zameldowania), a zatem decyzja o wymeldowaniu nie powoduje powstania ani utraty jakichkolwiek praw, a jej skutki nie mają charakteru nieodwracalnego. Odnosząc się do argumentacji wnioskodawcy należy zauważyć, że nie wskazał on przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, o których mowa była wyżej. W szczególności ani kwestia pozostawionych w miejscu zameldowania rzeczy osobistych, ani utrata "relacji z własnym domem" nie da się powiązać z decyzją o wymeldowaniu. Tego typu decyzje potwierdzają stan faktyczny w zakresie dotyczącym przebywania lub nieprzebywania danej osoby pod wskazanym adresem. Jeżeli skarżący posiada jakiekolwiek prawa do spornego lokalu, to nie zostanie ich pozbawiony na skutek wykonania decyzji. Sąd nie dostrzega w jaki sposób wymeldowanie skarżącego może w tym wypadku spowodować nieodwracalne skutki, czy też znaczną szkodę. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.