III SA/Gd 327/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. na uchwałę Rady Miasta Gdańska z dnia 27 lutego 2020 r. Nr XX/524/20 w sprawie ustalenia strefy płatnego parkowania i śródmiejskiej strefy płatnego parkowania na drogach publicznych na terenie Miasta Gdańska oraz ustalenia stawek i sposobu poboru opłat za postój pojazdów samochodowych w tych strefach postanawia: odrzucić skargę kasacyjną skarżącego E. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 marca 2024 r., sygn. akt III SA/Gd 327/23.

Postanowieniem z dnia 14 marca 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę E. M. na wyżej opisaną uchwałę Rady Miasta Gdańska. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o terminie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej został doręczony skarżącemu w dniu 29 marca 2024 r. (potwierdzenie odbioru, k. 76). W pouczeniu wskazano jednoznacznie, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Dnia 25 kwietnia 2024 r. (data prezentaty) skarżący złożył osobiście sporządzone pismo zatytułowane "Odwołanie", które, z uwagi na jego treść, zakwalifikowano jako skargę kasacyjną (k. 78-79). Skarżący wyraźnie wskazał, że w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 327/23 wnosi o "rozpoczęcie procedury skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 173 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę kasacyjną może wnieść strona po doręczeniu odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem, iż przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Sporządzenie skargi kasacyjnej jako środka prawnego sformalizowanego obwarowane zostało przez ustawodawcę przymusem adwokacko-radcowskim, bowiem – ze względu na konstrukcję podstaw kasacyjnych, określonych przez art. 174 p.p.s.a. – sporządzenie skargi kasacyjnej wymaga fachowej wiedzy prawniczej. W niniejszej sprawie bezsporne jest, że wraz z odpisem postanowienia z 14 marca 2024 r. skarżący otrzymał stosowne pouczenie w tym zakresie. Skarżący skargę kasacyjną sporządził osobiście. Z akt sprawy nie wynika, by - w świetle przytoczonych wyżej przepisów prawa - był on uprawniony do osobistego jej sporządzenia. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez stronę, która nie spełnia warunków wskazanych w art. 175 § 1-3 p.p.s.a. sprawia, że jest ona niedopuszczalna, co uzasadnia jej odrzucenie. W tej sytuacji Sąd, na mocy art. 178 p.p.s.a., odrzucił skargę.