III SA/Gd 32/18

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Adam Osik po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 5 grudnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania w sprawie umorzenia kary pieniężnej za wprowadzanie do obrotu środków zastępczych i nowych substancji psychoaktywnych postanawia: przyznać wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata.

Wnioskiem z dnia 4 lipca 2018 r. skarżący K. M. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata. Z uzasadnienia wniosku wynikało, że wnioskodawca przebywa w Zakładzie Karnym, wykonuje nieodpłatnie prace na cele społeczne na terenie jednostki i nie dysponuje żadnymi zasobami pieniężnymi. Matka skarżącego zamieszkuje wraz z jego siostrą i osiągają łącznie dochód w wysokości 1150 zł miesięcznie. W tym stanie uznano, co następuje. Instytucja prawa pomocy uregulowana w art. 243 – 262 p.p.s.a. stanowiąc jedną z gwarancji realizacji konstytucyjnej zasady prawa do sądu umożliwia dostęp do sądu osobom, które obiektywnie nie mają wystarczających środków finansowych na poniesienie kosztów prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym (obejmującym ustanowienie adwokata) następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z treści ww. przepisu wynika, że to na podmiocie wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji materialnej i dochodowej uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Rozstrzygnięcie złożonego wniosku uzależnione jest zatem wyłącznie od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Uznając oświadczenia wnioskodawcy za wiarygodne należało uwzględnić że wnioskodawca jest osobą osadzoną w Zakładzie Karnym, nie uzyskuje żadnych dochodów, nie ma majątku ani oszczędności. Jego sytuacja majątkowa nie pozwala zatem na pokrycie kosztów sądowych w sprawie. Wnioskodawca spełnia zatem ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. W związku z dokonaną oceną sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych skarżącego, referendarz sądowy działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.