III SA/Gd 252/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Ł. na akt Wójta Gminy z dnia 7 maja 2013 r. w przedmiocie lokalizacji lądowiska postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu J. Ł. uiszczony wpis od skargi w kwocie 200,00 ( dwieście) złotych.

Skarżący J. Ł. w skardze, datowanej na dzień 16 marca 2018 r., która wpłynęła do organu w dniu 19 marca 2018 r. , wniósł o uchylenie aktu Wójta Gminy ( bez numeru i daty) w przedmiocie lokalizacji lądowiska , jako aktu , o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie, bowiem nie została ona poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący w nawiązaniu do powyższego stanowiska organu dołączył do pisma z dnia 17 kwietnia 2018 r. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa , skierowane do organu w dniu 16 kwietnia 2018 r., wraz z dowodem jego nadania ( k.33-34). Jak wynika z pisma organu z dnia 17 kwietnia 2018 r., przedmiotowy akt - opinia - został wydany w dniu 7 maja 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z obecnym brzmieniem art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (...) ( § 1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie ( § 2 ). Jeżeli stronie przysługuje prawo do zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa ( § 3 ). Zauważyć jednak należy, że ustawa z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw ( Dz.U. z 2017 r., poz.935) stanowi w art. 17 ust. 2 , że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , w brzmieniu nadanym ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu jej wejścia w życie. Ustawa powyższa weszła w życie z dniem 1 czerwca 2017 r. ( art. 18 ). W tej sytuacji, skoro zaskarżony akt został wydany przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, w niniejszej sprawie zastosowanie będzie mieć przepis art. 52 p.p.s.a. w brzmieniu sprzed zmiany. Przepis ten ma treść następującą: art. 52. § 1. Skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. § 2. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. § 3. Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę. § 4. W przypadku innych aktów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, należy również przed wniesieniem skargi do sądu wezwać na piśmie właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa. Termin, o którym mowa w § 3, nie ma zastosowania. Jak wynika z treści przywołanego wyżej art. 52 § 3 p.p.s.a., skarga na akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., musi być poprzedzona wezwaniem właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący odnosząc się do tej kwestii przedłożył wezwanie do usunięcia naruszenia prawa skierowane do organu w dniu 16 kwietnia 2018 r., czyli po wniesieniu skargi. W tej sytuacji uznać należy, że skarga nie została poprzedzona wymaganym przepisami prawa wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa - i z tego punktu widzenia jest przedwczesna, a co za tym idzie - niedopuszczalna. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne, skargę odrzucił ( pkt 1 postanowienia). O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego ( pkt 2 postanowienia).