III SA/Gd 23/08

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. M. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego [...] z dnia 11 grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia przyznać wnioskodawcy od Skarbu Państwa wynagrodzenie wraz z należnym podatkiem od towarów i usług w łącznej kwocie 292,80 zł (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy ) za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy.

Prawomocnym postanowieniem z dnia 21 kwietnia 2008 r. sygn. akt III SA/Gd 23/08 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku przyznał skarżącemu prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka [...] wyznaczyła na pełnomocnika B. K. z urzędu adwokata A. M., której skarżący w dniu 20 maja 2008 r. udzielił pełnomocnictwa do reprezentowania go w sprawie. Pełnomocnik skarżącego sporządziła i wniosła skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 marca 2008 r. sygn. akt III SA/Gd 23/08, którym oddalono skargę B. K. na opisaną decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego [...]. W skardze kasacyjnej oraz pismach procesowych z 6 czerwca 2008 r. oraz 29 grudnia 2008 r. pełnomocnik skarżącego wnosiła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu oraz oświadczyła, że opłaty z tytułu świadczenia zastępstwa procesowego nie zostały uiszczone w całości ani w części. Wyrokiem z dnia 4 grudnia 2008 r. sygn. akt II OSK 1139/08 Naczelny Sąd Administracyjny opisaną skargę kasacyjną oddalił, nie orzekając w przedmiocie wynagrodzenia pełnomocnika za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 100 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, W myśl § 2 ust. 3 cyt. rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach. Ponieważ w niniejszej sprawie stawka minimalna określona w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia wynosi 240 zł, to należne pełnomocnikowi wynagrodzenie za dokonaną czynność ze względu na to, że nie prowadził sprawy w pierwszej instancji oraz brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym przysługuje w wysokości 100 % tej stawki, co po podwyższeniu o 22% stawkę podatku od towarów i usług daje kwotę 292,80 zł. Z tych względów Sąd, na wskazanej wyżej podstawie prawnej, orzekł jak w sentencji postanowienia.