III OZ 90/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 sierpnia 2020 r., sygn. akt III SAB/Kr 64/20 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w [...] w przedmiocie niezałatwienia wniosku skarżącego z dnia 2 marca 1990 r. o przydział lokalu mieszkalnego postanawia: oddalić zażalenie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z 31 sierpnia 2020 r., sygn. akt III SAB/Kr 64/20 odrzucił skargę K. J. (dalej: "skarżący") na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w [...] w przedmiocie niezałatwienia wniosku skarżącego z 2 marca 1990 r. o przydział lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżący pismem z 27 kwietnia 2020 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w [...] w przedmiocie niezałatwienia jego wniosku z 2 marca 1990 r. o przydział lokalu mieszkalnego. Sąd podał, że z nadesłanych wraz ze skargą akt administracyjnych wynika, że skarżący w tym samym przedmiocie składał już skargę. Pismem z 31 sierpnia 2016 r. wniósł bowiem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w [...] zarzucając mu bezczynność w niezałatwieniu jego wniosku z 2 marca 1990 r. o przydział lokalu mieszkalnego. Skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt III SAB/Kr 83/16. Zdaniem Sądu pierwszej instancji zarówno argumentacja przedstawiona w przedmiotowej skardze skarżącego z 27 kwietnia 2020 r., jak i w skardze z 31 sierpnia 2016 r., oraz analiza akt administracyjnych obydwu postępowań wskazują, że istnieje tożsamość podmiotowa i przedmiotowa tych postępowań. W obydwu postępowaniach skarżący zarzucał bowiem bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w [...] w nierozpoznaniu tego samego wniosku z 2 marca 1990 r. o przydział lokalu mieszkalnego. W sprawie skargi z 31 sierpnia 2016 r. zapadł prawomocny wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego 7 marca 2018 r., sygn. akt I OSK 1895/17, mocą którego Sąd kasacyjny uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 28 lutego 2017 r., sygn. akt III SAB/Kr 83/16, w sprawie skargi skarżącego na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przydział lokalu mieszkalnego i oddalił skargę. Dlatego też, w ocenie Sądu, uznać należy, że zaszła negatywna przesłanka uniemożliwiająca rozpoznanie tożsamej skargi skarżącego z 27 kwietnia 2020 r. w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym – z uwagi na tzw. zawiśnięcie sprawy, polegające na zakazie wszczęcia nowego postępowania pomiędzy tymi samymi stronami i w tej samej sprawie. Wcześniej złożona przez tę samą stronę (tu skarżącego) i w tym samym przedmiocie skarga (z 31 sierpnia 2016 r.) została bezsprzecznie rozpoznana merytorycznie ww. wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego. Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Naczelny Sąd Administracyjny w orzecznictwie wielokrotnie już wyjaśniał, że jeżeli ta sama sprawa jest w toku bądź została przez sąd już raz prawomocnie rozpoznana, to w sytuacji wniesienia skargi na to samo działanie czy akt organu, skarga ta podlega odrzuceniu. Warunkiem skutkującym zastosowaniem art. 58 1 pkt 4 p.p.s.a. jest zatem tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę. O tożsamości spraw można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, zaś tożsamość przedmiotowa ma miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z: 3 marca 2020 r., I OZ 165/20; 12 grudnia 2019 r., I OZ 1268/19; 10 grudnia 2019 r., I OZ 976/19). W niniejszej sprawie skarżący złożył skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w [...] w przedmiocie niezałatwienia jego wniosku z 2 marca 1990 r. o przydział lokalu mieszkalnego. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego należy zgodzić się z Sądem pierwszej instancji, iż wcześniejsza skarga skarżącego w tym samym przedmiocie została już prawomocnie rozstrzygnięta wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego 7 marca 2018 r., sygn. akt I OSK 1895/17. Zauważenia wymaga, że analiza uprzednio złożonej skargi skarżącego oraz przedmiotowej skargi, nie pozostawia wątpliwości, że zostały złożone w tym samym zakresie. W obu tych postępowaniach skarżący zarzucił bowiem bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w [...] w nierozpoznaniu tego samego wniosku z 2 marca 1990 r. o przydział lokalu mieszkalnego. W tej sytuacji należy w pełni zgodzić się z Sądem pierwszej instancji co do tego, że przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Niniejsza skarga została złożona, gdy w tym samym przedmiocie skarga skarżącego została już rozpoznana merytorycznie. Skarżącemu nie przysługiwało zatem prawo do złożenia kolejnej skargi w tym samym zakresie. W konsekwencji powyższego zażalenie podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.