III OZ 771/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. B. i K. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 listopada 2022 r., sygn. akt II SA/Gd 486/22 o odrzuceniu zażalenia na zarządzenie z dnia 1 września 2022 r. o wezwaniu do uiszczenia solidarnie opłaty kancelaryjnej w kwocie 33 zł w sprawie ze skargi K. S. i M. B. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Gdańsku Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 27 maja 2022 r. nr GD.RPU.533.9.2020.PG w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 19 listopada 2022 r., sygn. akt II SA/Gd 486/22 odrzucił zażalenie wniesione przez skarżących K. S. i M. B. na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z dnia 1 września 2022 r. o wezwaniu skarżących do uiszczenia solidarnie opłaty kancelaryjnej w kwocie 33 zł. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że przesyłki, zawierające odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej, zostały przesłane każdemu ze skarżących na wskazany przez nich adres elektroniczny. Jednakże, przesyłki te, pomimo dwukrotnego zawiadomienia o ich przekazaniu (w dniach 2 i 10 września 2022 r.), nie zostały przez skarżących odebrane. Dlatego też, stosownie do treści art. 74a § 8 ppsa, przesyłki te uznano za skutecznie doręczone w dniu 17 września 2022 r. Tym samym termin do wniesienia zażalenia na powyższe zarządzenie upływał z dniem 24 września 2022 r. Wniesienie przez skarżących zażalenia w dniu 25 października 2022 r. nastąpiło więc po terminie do tego przewidzianym. Z tego względu Sąd I instancji zażalenie odrzucił na mocy art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ppsa. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia skarżących, którzy nie zgadzając się z jego rozstrzygnięciem, wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z art. 194 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.), zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Stosownie natomiast do treści art. 198 tej ustawy przepisy dotyczące środków odwoławczych stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Jednocześnie w myśl art. 178 w zw. z art. 197 § 2 powołanej ustawy wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Należy również wyjaśnić, że termin do wniesienia zażalenia na zarządzenie wynika wprost z przepisów prawa, w związku z czym jego długość nie zależy od woli sądu. Termin wskazany w art. 194 § 2 powołanej ustawy ma bowiem charakter ustawowy i nie podlega przedłużeniu. W rozpoznawanej sprawie zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za wydruk skargi zostało uznane za skutecznie doręczone w dniu 17 września 2022 r., w trybie art. 74a § 8 powołanej ustawy. Oznacza to, że termin do wniesienia zażalenia na to zarządzenie upływał z dniem 24 września 2022 r. Natomiast zażalenie na wskazane powyżej postanowienie zostało wniesione dopiero w dniu 29 listopada 2022 r., a więc z przekroczeniem ustawowego terminu. W świetle powyższego Sąd I instancji prawidłowo ustalił, że zaszły przesłanki do odrzucenia tego zażalenia. Tym samym w rozpoznawanej sprawie, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak było podstaw do uchylenia postanowienia o odrzuceniu zażalenia. W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.