III OZ 692/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażaleń M.W. i S.W. oraz T.L. i K.L. na pkt 1. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 lipca 2025 r. sygn. akt III SA/Gd 306/25 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi M.W., S.W., T.L., K.L., M.Z. i D.Z. na uchwałę Rady Gminy Sierakowice z dnia 29 kwietnia 2025 r. nr XIV/173/2025 w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy Sierakowice postanawia oddalić zażalenia.

Postanowieniem z dnia 24 lipca 2025 r. sygn. akt III SA/Gd 306/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (dalej: WSA w Gdańsku, Sąd I instancji), po rozpoznaniu skargi M.W., S.W., T.L., K.L., M.Z. i D.Z. na uchwałę Rady Gminy Sierakowice z 29 kwietnia 2025 r. nr XIV/173/2025 w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działalność Wójta Gminy Sierakowice, w pkt 1 odrzucił skargę S.W. i K.L., a w pkt 2 odrzucił skargę M.W., T.L., M. Z. i D. Z. W zakresie pkt 1. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyjaśnił w uzasadnieniu postanowienia, że zarządzeniami Przewodniczącego Wydziału z dnia 27 czerwca 2025 r. wezwano skarżących do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi przez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do występowania przed sądami administracyjnymi – odpowiednio - dla T.L. oraz M.W. – ewentualnie do własnoręcznego podpisania skargi. Powyższe wezwania doręczono w dniu 3 lipca 2025 r. Termin na usunięcie braków formalnego skargi upływał w dniu 10 lipca 2025 r. Braki skargi, mimo upływu terminu, nie zostały usunięte. Zażalenia na pkt 1 postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 24 lipca 2025 r. sygn. akt III SA/Gd 306/25 wywiedli M.W. i S.W. oraz T.L. i K.L. Z obu zażaleń wynika, że zdaniem skarżących - ze względu na tożsamość praw oraz interesu materialnoprawnego – nie było konieczne przedstawienie dokumentów pełnomocnictwa do reprezentacji w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest niezasadne. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ponadto, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a więc powinna być opatrzona podpisem strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 57 § 1 w związku z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Katalog osób, które mogą być pełnomocnikiem strony skarżącej określony został w art. 35 § 1 - § 3 p.p.s.a. Wbrew stanowisku przedstawionym w zażaleniach nie jest kwestionowane przez Sąd I instancji uprawnienie innych skarżących czy małżonka do pełnienia roli pełnomocnika w postępowaniu sądowym. Argumentacja zażaleń koncentruje się na rzekomym braku obowiązku przedłożenia pełnomocnictwa w przypadku, gdy jedna ze stron postępowania działa w imieniu innej strony postępowania sądowoadministracyjnego. W niniejszej sprawie nadrzędne znaczenie ma jednak treść art. 37 § 1 zd. 1 p.p.s.a., zgodnie z którym pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Zgodnie zaś z art. 46 § 3 zd. 1 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Składając skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku nie przedłożono dokumentu pełnomocnictwa uprawniającego M.W. do reprezentacji S.W. oraz nie przedłożono dokumentu pełnomocnictwa uprawniającego T.L. do reprezentacji K.L. Brakiem formalnym uzasadniającym odrzucenie skargi jest brak dołączenia pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżących przez wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi (art. 46 § 3 w zw. z art. 37 § 1 p.p.s.a.). Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.