III OZ 649/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 października 2025 r., sygn. akt II SA/Wa 271/25 o odmowie uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 sierpnia 2025 r., sygn. akt II SA/Wa 271/25 w sprawie ze skargi K.J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia 16 stycznia 2025 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: oddalić zażalenie.

Wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2025 r., sygn. akt II SA/Wa 271/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym, sprawy ze skargi K.J. (dalej także jako: "skarżący") na postanowienie Komendanta Głównego Policji (dalej także jako: "KGP", "organ") z dnia 16 stycznia 2025 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania: oddalił skargę. Odpis sentencji ww. orzeczenia doręczono skarżącemu, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w dniu 14 sierpnia 2025 r. (k. 117). Skarżący pismem z dnia 14 sierpnia 2025 r., złożonym za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na podstawie art. 157 § 1, art. 150, art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a.") wniósł o wydanie orzeczenia uzupełniającego, albowiem ww. wyrok nie stanowi rozpoznania o całości wniesionego środka zaskarżenia działań i czynności organów administracji w zakresie wniosku o wydanie zaświadczenia i nie zawiera rozstrzygnięcia mającego na celu doprowadzenie sprawy wydania zaświadczenia do załatwienia zgodnie i na podstawie przepisów działu VII k.p.a. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 października 2025 r., sprostowanym postanowieniem z dnia 13 października 2025 r., sygn. akt II SA/Wa 271/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie: odmówił uzupełnienia wyroku. W uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że Sąd rozpoznając wniosek skarżącego z dnia 14 sierpnia 2025 r. o uzupełnienie wyroku, stwierdził – wbrew stanowisku skarżącego – że wyrok z dnia 8 sierpnia 2025 r., sygn. akt II SA/Wa 271/25, jest kompletny. Orzeczono w nim bowiem o całości skargi, oddalając ją. W każdym przypadku, w którym Sąd oddala skargę i nie precyzuje zakresu oddalenia, należy uznać, że skarga jest oddalona w całości. Należy też wyjaśnić, że Sąd nie był obowiązany w sprawie do zamieszczenia w wyroku dodatkowego orzeczenia, np. w zakresie kosztów sądowych, gdyż nie przewidują tego obowiązujące przepisy prawa. Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył skarżący zaskarżając je w całości i wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz przekazanie celem ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji. W odpowiedzi na zażalenie organ wniósł o oddalenie zażalenia oraz zasądzenie od skarżącego na rzecz organu kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wskazać należy, że uzupełnienie wyroku ma miejsce w dwóch przypadkach. Po pierwsze, jeśli sąd pominął w nim niektóre akty lub czynności objęte skargą albo orzekł tylko co do części rozstrzygnięcia zawartego w zaskarżonym akcie, nie ustosunkowując się do pozostałej części zaskarżonego rozstrzygnięcia. Po drugie, jeśli sąd nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu (por. postanowienie NSA z dnia 27 kwietnia 2015 r., sygn. II FSK 3502/14, baza CBOIS; Komentarz do art. 157 – Dauter Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Lex/el.2019). W rozpatrywanej sprawie wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2025 r., sygn. akt II SA/Wa 271/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji nie miał obowiązku zawarcia w przedmiotowym wyroku jakichkolwiek dodatkowych rozstrzygnięć. Wydany wyrok jest kompletny i zawiera wymagane prawem elementy, a Sąd rozstrzygnął o całości skargi, zatem brak było podstaw do żądania uzupełnienia tego orzeczenia. Tym samym, Sąd I instancji zaskarżonym postanowieniem prawidłowo odmówił jego uzupełnienia. Należy również wyjaśnić, że wniosek o uzupełnienie orzeczenia nie jest środkiem służącym kwestionowaniu rozstrzygnięcia, w razie braku akceptacji dla orzeczenia podjętego przez sąd stronie służą środki zaskarżenia. Jeżeli zatem skarżący nie zgadzał się z powyższym wyrokiem, co wynika zarówno z treści wniosku, jak i z niniejszego zażalenia, to winien był go zaskarżyć w drodze skargi kasacyjnej, bowiem wniosek o uzupełnienie orzeczenia nie może stanowić polemiki ze stanowiskiem, jakie Sąd zawarł w tym orzeczeniu. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o kosztach postępowania zażaleniowego, ponieważ przepisy p.p.s.a. nie przewidują możliwości orzeczenia co do zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym. Przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a. przyznają stronie prawo do zwrotu kosztów w postępowaniu kasacyjnym wszczętym skargą kasacyjną od orzeczenia Sądu pierwszej instancji oddalającego lub uwzględniającego skargę. Tylko w tych przypadkach Naczelny Sąd Administracyjny jest obowiązany do zamieszczenia z urzędu w orzeczeniu rozstrzygnięcia o kosztach (art. 209 p.p.s.a.). Przepis art. 197 § 2 p.p.s.a. nie zawiera odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów o zwrocie kosztów postępowania między stronami w postępowaniu zażaleniowym.