III OZ 574/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 26 kwietnia 2023 r., sygn. akt IV SAB/Wr 7/23 odrzucające skargę R.S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prokuratora Rejonowego [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2023 r., sygn. akt IV SAB/Wr 7/23, odrzucił skargę R.S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prokuratora Rejonowego w [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej, z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie. Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł skarżący, domagając się jego uchylenia i nadania skardze dalszego biegu. W uzasadnieniu podniósł, że jego skarga zawierała podpis. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Skarga jako pismo inicjujące postępowanie sądowoadministracyjne musi spełniać wymogi stawiane pismom procesowym, a zatem powinna spełniać określone warunki formalne, bez których nie można jej nadać prawidłowego biegu. Wymogi te zostały sprecyzowane w art. 46 P.p.s.a. Stosownie zaś do art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zgodnie natomiast z art. 49 § 1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest przepis art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Z akt sprawy wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu pismem z dnia 27 marca 2023 r., wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi bądź podpisanie w siedzibie Sądu egzemplarza skargi znajdującego się w aktach sprawy. Wezwanie to wskazywało termin do jego wykonania (7 dni) oraz zawierało pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania (rygor odrzucenia skargi). Powyższe wezwanie skutecznie doręczono skarżącemu w dniu 12 kwietnia 2023 r., zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia powyższego braku formalnego upływał skarżącemu z dniem 19 kwietnia 2023 r. W zakreślonym przez Sąd terminie, skarżący nie nadesłał podpisanej skargi, ani nie podpisał skargi w siedzibie Sądu, mimo iż w dniu 19 kwietnia 2019 r. osobiście złożył do akt sprawy swój nr PESEL. Niewykonanie wezwania Sądu do usunięcia braków formalnych uniemożliwiało nadanie skardze prawidłowego biegu. Zasadnie zatem WSA we Wrocławiu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., odrzucił skargę. Odnosząc się do podniesionego w zażaleniu twierdzenia, że skarga była podpisana, wyjaśnić należy, że nadesłana skarga zawierała jedynie kserograficzną odbitkę podpisu skarżącego. Podpisem jest znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu. Oznacza to, że podpis własnoręczny nie może być zastąpiony nie tylko podpisem sporządzonym na maszynie (komputerze), ale też żadnym innym podpisem mechanicznym, np. faksymile, czy też jak w niniejszej sprawie kserograficzną odbitką podpisu. Kserokopia podpisu nie jest równoważna podpisowi wymaganemu przez ustawodawcę. Skoro skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi, mimo stosownego wezwania, to wypełnione zostały przesłanki do odrzucenia jego skargi, gdyż nie można jej nadać dalszego biegu. Nieuzupełnienie braku formalnego skargi skutkuje jej odrzuceniem. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.