III OZ 533/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 sierpnia 2025 r., sygn. akt II SO/Wa 21/25 o oddaleniu wniosku K.J. o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę oraz akt sprawy w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2025 r., sygn. akt II SO/Wa 21/25, oddalił wniosek K.J. o wymierzenie Komendantowi Głównemu Policji grzywny za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy. W motywach rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wyjaśnił, że stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej P.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W myśl art. 54 § 2 zdanie pierwsze P.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Przepis art. 55 § 1 P.p.s.a. stanowi zaś, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Powołane regulacje przewidują dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi administracyjnemu na wymierzenie organowi grzywny: stwierdzenie uchybienia terminu do przekazania sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i kompletnymi aktami sprawy oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Jak wynika z akt sprawy o sygn. II SA/Wa 320/25, skarga wnioskodawcy z dnia 26 stycznia 2025 r. została wniesiona poprzez ePUAP, za pośrednictwem organu, w tej samej dacie (tj. 26 stycznia 2025 r.). Zatem zgodnie z art. 54 § 2 P.p.s.a., trzydziestodniowy termin do przekazania tej skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi upływał organowi z dniem 25 lutego 2025 r. Organ przesłał tę skargę do Sądu w dniu 25 lutego 2025 r. za pośrednictwem platformy e-PUAP. W ślad za nadesłaną skargą, następnego dnia, czyli 26 lutego 2025 r. za pośrednictwem operatora pocztowego przekazał odpowiedź na skargę wraz z kompletnymi aktami sprawy. Wniosek o wymierzenie organowi grzywny nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem organ dochował ustawowego terminu określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a., przesyłając Sądowi w dniu 25 lutego 2025 r. skargę, a w dniu 26 lutego 2025 r. - odpowiedź na nią wraz z kompletnymi aktami sprawy. Z tych względów Sąd pierwszej instancji nie znalazł podstaw do wymierzenia grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. Z powyższym postanowieniem nie zgodził się wnioskodawca, wnosząc zażalenie i domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy z wniosku o wymierzenie grzywny Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Podstawą do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. jest uchybienie obowiązkom określonym w art. 54 § 2 P.p.s.a. Należy do nich przekazanie sądowi skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania oraz wniosek o wymierzenie grzywny. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że organ w terminie określonym w art. 54 § 2 P.p.s.a. przekazał skargę oraz odpowiedź na nią wraz z kompletnymi aktami sprawy. Akta administracyjne sprawy wraz z odpowiedzią na skargę zostały nadane do Sądu w dniu 26 lutego 2025 r. Z powyższego wynika, że wbrew stanowisku skarżącego organ nie uchybił obowiązkom określonym w art. 54 § 2 P.p.s.a. W szczególności za uchybienie tym obowiązkom nie można uznać niesatysfakcjonującej dla skarżącego treści lub sposobu wniesienia odpowiedzi na skargę sporządzonej przez organ. W tym piśmie procesowym organ przedstawił swoje stanowisko w sprawie i nadał je do sądu za pośrednictwem operatora pocztowego. Taki sposób przekazania odpowiedzi na skargę przewiduje P.p.s.a. i Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w działaniu organu jakichkolwiek uchybień, które należałoby potraktować jako przesłankę wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. Zasadnie zatem Sąd pierwszej instancji oddalił wniosek o wymierzenie grzywny. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.