III OZ 521/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia X.Y na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2024 r., sygn. akt III OZ 521/24 o oddaleniu zażalenia X.Y na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 sierpnia 2024 r., sygn. akt I SPP/Wa 203/24 o odmowie przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie w sprawie ze skargi X.Y na bezczynność Dyrektora Generalnego Służby Więziennej postanawia odrzucić zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 13 grudnia 2024 r., III OZ 521/24 oddalił zażalenie X.Y (dalej: skarżący) na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 sierpnia 2024 r o oddaleniu zażalenia skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 sierpnia 2024 r., I SPP/Wa 203/24 o odmowie przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie w sprawie z jego skargi na bezczynność Dyrektora Generalnego Służby Więziennej. Pismem z 17 stycznia 2025 r. skarżący wniósł zażalenie od powyższego postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego żądając "stwierdzenia jego nieważności lub uchylenia w całości i przekazania do ponownego rozpoznania przez właściwy organ administracyjny lub wykonawczy" oraz wnosząc o zwrot kosztów postępowania na jego rzecz. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Złożone przez skarżącego zażalenie dotyczy postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 grudnia 2024 r., III OZ 521/24, wydanego na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.), która to ustawa nie przewiduje żadnych środków odwoławczych od orzeczeń wydanych przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje tylko od wskazanych w ustawie postanowień wojewódzkiego sądu administracyjnego, orzeczenia NSA są natomiast niezaskarżalne, a zatem stają się prawomocne z chwilą ich wydania (art. 168 § 1 p.p.s.a.). Prawomocność zaskarżonego postanowienia oznacza, zakończenie postępowania w sprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Z powyższej przyczyny wniesione zażalenie należało uznać za niedopuszczalne. Ubocznie należy wskazać, że o tym, iż postanowienie z 13 grudnia 2024 r. jest ostateczne i nie podlega zaskarżeniu, NSA informował skarżącego pismem z 3 stycznia 2025 r., którego załącznikiem było ww. postanowienie. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 i art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.