III OZ 519/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 24 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 24 sierpnia 2023 r., sygn. akt III SAB/Łd 146/23 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 1 sierpnia 2023 r., sygn. akt III SAB/Łd 146/23 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi A.M. na bezczynność Prokuratora Okręgowego w Łodzi w przedmiocie złożonego zawiadomienia o przestępstwie z 24 stycznia 2023 roku postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 24 sierpnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. odrzucił zażalenie A.M. na postanowienie z 1 sierpnia 2023 r., którym odrzucono skargę skarżącego na bezczynność Prokuratora Okręgowego w Łodzi w przedmiocie złożonego zawiadomienia o przestępstwie. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zażalenie uznane zostało za niedopuszczalne, ponieważ zgodnie z art. 173 § 1 P.p.s.a. od postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków określonych w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jako że skarżący zamiast skargi kasacyjnej wniósł zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi Sąd pierwszej instancji stwierdził, że konieczne było odrzucenie zażalenia. Pismem z 31 sierpnia 2023 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie, żądając jego uchylenia. W uzasadnieniach zażalenia skarżący powołał argumenty odnoszące się do zasadności orzeczenia o odrzuceniu skargi na bezczynność organu. W odpowiedzi na zażalenie organ wniósł o jego oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259) - dalej: P.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a. W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę na bezczynność organu postanowieniem z 1 sierpnia 2023 r. w oparciu o art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., stwierdzając, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Tym samym, zgodnie z art. 173 § 1 P.p.s.a., od powyższego rozstrzygnięcia skarżącemu służyła skarga kasacyjna, o czym został pouczony przy piśmie z doręczeniem odpisu postanowienia. Jako że skarżący wniósł zażalenie na postanowienie z 1 sierpnia 2023 r., Sąd zobowiązany był uznać złożone zażalenie za niedopuszczalne i podlegające odrzuceniu. Na marginesie należy jedynie wskazać, że w zarzuty zawarte w rozpoznawanym zażaleniu dotyczyły zasadności odrzucenia skargi na bezczynność organu i tym samym nie mogły odnieść skutku w stosunku do postanowienia Sądu z 24 sierpnia 2023 r. o odrzuceniu zażalenia. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., oddalił zażalenie.