III OZ 511/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodnicząca: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 9 sierpnia 2023 r. sygn. akt III SPP/Lu 34/23 o odmowie uzupełnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 czerwca 2023 r. sygn. akt III SPP/Lu 34/23 w sprawie ze skargi D. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 17 października 2022 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie postanowienia postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 9 sierpnia 2023 r., sygn. akt III SPP/Lu 34/23, odmówił D. O. uzupełnienia postanowienia tego Sądu z dnia 21 czerwca 2023 r. w sprawie ze skargi D. O. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie z dnia 17 października 2022 r., nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia wniosku o uzupełnienie postanowienia. Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że zarządzeniem z dnia 22 maja 2023 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie pozostawił bez rozpoznania wniosek D. O. - dalej jako: "skarżący", o przyznanie prawa pomocy, z uwagi na nieusunięcie przez skarżącego w zakreślonym terminie braku formalnego wniosku. Postanowieniem z dnia 21 czerwca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, po rozpatrzeniu sprzeciwu skarżącego, utrzymał w mocy zarządzenie referendarza sądowego z dnia 22 maja 2023 r. Odpis przedmiotowego postanowienia z uzasadnieniem został skarżącemu doręczony w dniu 13 lipca 2023 r. (art. 73 § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 259, ze zm. – dalej: "P.p.s.a."). W piśmie z dnia 17 lipca 2023 r. skarżący wniósł o uzupełnienie postanowienia z dnia 21 czerwca 2023 r. o informacje dotyczące właściwości Sądu co do rozpoznania pism skarżącego składanych w ramach postępowania w sprawie o sygn. akt III SA/Lu 442/19 oraz wyjaśnienie innych okoliczności związanych ze sposobem procedowania w sprawie o sygn. akt III SA/Lu 442/19. Ponadto skarżący wniósł o uzupełnienie powyższego postanowienia o rozstrzygnięcie w zakresie sposobu liczenia zakreślonego terminu związanego z wykonaniem wezwania z dnia 7 kwietnia 2023 r. W ocenie Sądu pierwszej instancji brak jest podstaw do uzupełnienia postanowienia z dnia 21 czerwca 2023 r. Rozstrzygnięcie to zawiera wszystkie elementy wymagane prawem. W świetle art. 157 P.p.s.a., nie można żądać uzupełnienia uzasadnienia postanowienia poprzez zamieszczenie w nim kwestii objętych żądaniem strony. Polemika skarżącego z treścią sentencji postanowienia i jego uzasadnienia nie uprawnia do żądania jego uzupełnienia poprzez zawarcie w nim dodatkowych wyjaśnień mających na celu rozwianie wątpliwości skarżącego związane z niniejszą sprawą oraz inną sprawą - prawomocnie zakończoną, o sygn. akt III SA/Lu 442/19. W związku z powyższym Sąd Wojewódzki orzekł jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 157 w zw. z art. 166 P.p.s.a. Zażalenie na to postanowienie wniósł skarżący. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 157 § 1 P.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Przepis ten, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, stosuje się odpowiednio do postanowień, co wynika z art. 166 P.p.s.a. Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zapadłe w dniu 21 czerwca 2023 r. postanowienie jest kompletne i zawiera wszystkie wymagane prawem elementy. Nie ulega wątpliwości, że w kwestionowanym postanowieniu orzeczono o całości żądania skarżącego, zaś wniosek o uzupełnienie tego postanowienia pozbawiony był podstaw. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji słusznie odmówił skarżącemu uzupełnienia postanowienia. Uzupełnienie wyroku lub postanowienia z art. 157 § 1 P.p.s.a. nie może natomiast służyć "konkretyzacji" uzasadnienia wyroku lub postanowienia, jak i zmianie wydanego w sprawie rozstrzygnięcia. Instytucja uzupełnienia wyroku lub postanowienia nie jest bowiem środkiem służącym zakwestionowaniu rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a.