III OZ 50/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 14 listopada 2022 r., sygn. akt: II SPP/Bd 24/22 o odrzuceniu zażalenia P.M. w sprawie ze skargi P.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 15 stycznia 2021 r., nr SKO-433/54/2020 w przedmiocie odmowy zmiany decyzji zezwalającej na zbieranie odpadów postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i sprawę przekazać do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy.

Postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2022 r., sygn. akt: II SPP/Bd 24/22 starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy oddalił wniosek P.M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Bydgoszczy z dnia 15 stycznia 2021 r. nr SKO-433/54/2020 w przedmiocie odmowy zmiany decyzji zezwalającej na zbieranie odpadów. Pismem z dnia 31 maja 2022 r. skarżąca wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia. Postanowieniem z dnia 27 lipca 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił sprzeciw skarżącej od ww. postanowienia, stwierdzając wniesienie sprzeciwu z uchybieniem terminu. Pismem z dnia 22 września 2022 r. skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Postanowieniem z dnia 14 listopada 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odrzucił wniesione zażalenie, stwierdzając, że Sąd orzekając w kwestii postanowienia referendarza, od którego wniesiono sprzeciw, orzeka jako sąd drugiej instancji, dlatego wydane przez niego postanowienie jest prawomocne i nie służy już od niego żaden środek zaskarżenia. Skarżąca wniosła zażalenie od powyższego postanowienia, domagając się jego uchylenia i zwrotu kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zaskarżone postanowienie należało uchylić. Jak bowiem wynika z uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2009 r., sygn. akt I GPS 1/09, na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, wydane na podstawie art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o odrzuceniu sprzeciwu wniesionego od postanowienia referendarza sądowego w przedmiocie odmowy przyznania prawa pomocy, przysługuje zażalenie. Wadliwie zatem przyjął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w zaskarżonym postanowieniu, że zachodziły podstawy do odrzucenia wniesionego zażalenia. Z tego powodu Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329) dalej p.p.s.a. Nie zachodziły podstawy do uwzględnienia wniosku skarżącej o zwrot kosztów postępowania. Zgodnie z art. 199 p.p.s.a., strony ponoszą koszty związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Przepisy szczególne to art. 200-201 oraz art. 203-204 wymienionej ustawy i tylko w tych wypadkach sąd może orzekać o zwrocie kosztów postępowania między stronami.