III OZ 491/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 2 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 maja 2022 r., sygn. akt III SAB/Gl 123/22 umarzające postępowanie w sprawie ze skargi E. D. na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w sprawie wniosku z dnia 15 grudnia 2021 r. w przedmiocie informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie

Pismem z 10 lutego 2022 r. E. D. złożył skargę do sądu na bezczynność Burmistrza Miasta [...] w zakresie różnych wniosków o udostępnienie informacji publicznej, w tym wniosku datowanego na 15 grudnia 2021 r., złożonego 16 grudnia 2021 r., na który organ odpowiedział pismem z 20 grudnia 2021 r. W zakresie tego wniosku sprawę zarejestrowano pod sygnaturą III SAB/Gl 91/21, ale wskutek omyłki zarejestrowano ją ponownie pod sygnaturą III SAB/Gl 123/21. Mając powyższe na uwadze, WSA w Lublinie postanowieniem z 9 maja 2022 r. (sygn.. akt III SAB/Gl 123/22) umorzył postępowanie w sprawie. Sąd podkreślił, że w rozpoznawanej sprawie przedmiotem postępowania uczyniono skargę na bezczynność organu w zakresie wniosku o udostępnienie informacji publicznej datowanego na 15 grudnia 2021 r. Jednakże skarga ta jest zarejestrowana pod inną sygnaturą. Oznacza to, że kolejne postępowanie w tej samej sprawie uznać należy za bezprzedmiotowe. Na ww. postanowienie zażalenie wniósł E. D., podkreślając bezprawność działań Burmistrza Miasta [...]. Odpowiedź na zażalenie wniósł Burmistrz Miasta [...], który wskazał, że rozstrzygnięcie dot. sprawy o sygn. III SAB/Gl 123/21 było prawidłowe, a sprawa o sygn. III SAB/Gl 91/21 została przez sąd już rozstrzygnięta. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Skargę na bezczynność organu w zakresie wniosku o udostępnienie informacji publicznej datowanego na 15 grudnia 2021 r. zarejestrowano pod inną sygnaturą. Skoro więc skarga ta jest zarejestrowana pod inną sygnaturą (sygn. akt III SAB/Gl 91/21), to tę samą sprawę, wadliwie zarejestrowaną pod sygn. III SAB/Gl 123/21, należało umorzyć. Prawidłowo więc orzekł WSA w Lublinie w tym zakresie. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.