III OZ 464/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 30 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2025 r. sygn. akt II SO/Wa 12/25 oddalającego wniosek K.J. o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji za nieprzekazanie skargi z 22 stycznia 2025 r. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia 16 stycznia 2025 r. nr 26 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 30 maja 2025 r. sygn. akt II SO/Wa 12/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek K.J. o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji za nieprzekazanie skargi z 22 stycznia 2025 r. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z 16 stycznia 2025 r. nr 26 w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. W uzasadnieniu ww. postanowienia wskazano, że jak wynika z akt sprawy o sygn. II SA/Wa 270/25, skarga wnioskodawcy z 22 stycznia 2025 r. została wniesiona drogą ePUAP, za pośrednictwem KGP, w ww. dacie (tj. 22 stycznia 2025 r.). Zatem zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a., trzydziestodniowy termin do przekazania tej skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi upływał organowi 21 lutego 2025 r. KGP przesłał tę skargę do Sądu 18 lutego 2025 r. za pośrednictwem platformy e-PUAP. W ślad za nadesłaną skargą, następnego dnia, czyli 19 lutego 2025 r. za pośrednictwem operatora pocztowego przekazał odpowiedź na skargę wraz z kompletnymi aktami sprawy. Sąd I instancji wyjaśnił, że przedmiotowa skarga została opatrzona nieprawidłowym podpisem elektronicznym wnioskodawcy, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, pismem Sądu I instancji z 7 marca 2025 r., wezwano wnioskodawcę do usunięcia jej braków formalnych poprzez własnoręczne podpisanie i przesłanie do Sądu w formie pocztowej przesyłki poleconej lub nadesłanie za pośrednictwem ePUAP skargi opatrzonej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia. W ocenie Sądu I instancji wniosek o wymierzenie organowi grzywny nie zasługiwał na uwzględnienie, bowiem organ dochował ustawowego terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a., przesyłając w dniu 18 lutego 2025 r. skargę, a w dniu 19 lutego 2025 r. - odpowiedź na nią wraz z kompletnymi aktami sprawy. Pismem z 7 czerwca 2025 r. wnioskodawca wywiódł zażalenie na postanowienie WSA w Warszawie z 30 maja 2025 r. sygn. akt II SO/Wa 12/25. Zdaniem wnioskodawcy ww. skarga została prawidłowo podpisana. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Podstawą do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. jest uchybienie obowiązkom określonym w art. 54 § 2 p.p.s.a. Należy do nich w szczególności przekazanie sądowi skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji prawidłowo ustalił, że skarga wnioskodawcy z 22 stycznia 2025 r. została wniesiona drogą ePUAP, za pośrednictwem KGP, 22 stycznia 2025 r. Zatem, zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a., trzydziestodniowy termin do przekazania tej skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi upływał organowi 21 lutego 2025 r. KGP przesłał tę skargę do sądu 18 lutego 2025 r. za pośrednictwem platformy e-PUAP. W ślad za nadesłaną skargą organ w następnym dniu, czyli 19 lutego 2025 r., za pośrednictwem operatora pocztowego, przekazał odpowiedź na skargę wraz z kompletnymi aktami sprawy. Z powyższego wynika, że wbrew stanowisku skarżącego organ w niniejszej sprawie nie uchybił obowiązkom określonym w art. 54 § 2 p.p.s.a. W szczególności za uchybienie tym obowiązkom nie można uznać niesatysfakcjonującej dla skarżącego treści lub sposobu wniesienia odpowiedzi na skargę sporządzonej przez organ czy negatywną weryfikację jego podpisu pod złożoną skargą. W tym piśmie procesowym organ przedstawił swoje stanowisko w sprawie i nadał je do sądu za pośrednictwem operatora pocztowego. Taki sposób przekazania odpowiedzi na skargę przewiduje p.p.s.a. i Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w działaniu organu jakichkolwiek uchybień, które należałoby potraktować jako przesłankę wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Sąd I instancji prawidłowo więc oddalił przedmiotowy wniosek o wymierzenie grzywny Komendantowi Głównemu Policji. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 193 w zw. z 64 § 3 p.p.s.a.