Wróć do: Orzeczenia NSA

Sygnatura

II SA/Wa 1709/25

Postanowienie WSA w Warszawie z 30 września 2025 r., II SA/Wa 1709/25 – funkcjonariusze Policji

Wynik

Odrzucono skargę

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia
30 września 2025
Prawomocne
tak

Treść rozstrzygnięcia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA - Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 30 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie uznania, że organ nie dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania postanawia - odrzucić skargę -

Analiza z kontekstem sprawy

Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?

Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.

Zapytaj AnyLawyer o to orzeczenie

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...] sierpnia 2025 r. K. J. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2025 r. nr [...], którym na podstawie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, z późn. zm.); zwanej dalej K.p.a. rozpoznano wystąpienia z dnia 9 sierpnia 2025 r. i 11 sierpnia 2025 r. dotyczące niezałatwienia w terminie określonym w art. 217 § 3 K.p.a. przez Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] sprawy zainicjowanej wnioskiem z dnia [...] czerwca 2021 r. o wydanie zaświadczenia uznając, że organ nie dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niedopuszczalność, ewentualnie oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W niniejszej sprawie K. J. przedmiotem skargi uczynił postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2025 r. nr [...] w zakresie uznania, że organ nie dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Stosownie do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.); zwanej dalej P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na enumeratywnie wymienione w tym przepisie akty i czynności z zakresu administracji publicznej oraz bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji, w tym na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a.). Wyjaśnić należy, że na niezałatwienie sprawy administracyjnej w terminie lub na przewlekłe prowadzenie postępowania służy stronie ponaglenie stosownie do przepisów art. 37 § 1 K.p.a. Środek ten ma na celu zniesienie stanu bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Wniesienie takiego ponaglenia stanowi jednocześnie warunek formalny wniesienia skargi do sądu administracyjnego na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie przez niego postępowania administracyjnego (por. art. 52 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 37 § 6 K.p.a. organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie, na które nie służy zażalenie. Jak bowiem stanowi przepis art. 141 § 1 K.p.a., na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie tylko w przypadkach, gdy kodeks tak stanowi. W przypadku zaś postanowienia podejmowanego w trybie art. 37 § 6 K.p.a. brak jest przepisu, który uprawniałby do złożenia zażalenia. Postanowienie to ma charakter wpadkowy (incydentalny), nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Omawiana instytucja odnosi się wyłącznie do kwestii ściśle procesowej uregulowanej w przepisach art. 35 i 37 K.p.a., a przewidziane w ostatnim z wymienionych przepisów postanowienie nie kreuje nowej sprawy administracyjnej. Nie jest to zatem postanowienie podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2012 r., sygn. I OSK 872/12, publ. w LEX nr 1145135; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. I OSK 2259/10; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 4 kwietnia 2019 r., sygn. akt III SAB/Kr 25/19, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 lipca 2019 r., sygn. akt IV SAB/Wa 538/19, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). W związku z powyższym na wskazane w skardze postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] sierpnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie uznania, że organ nie dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Z tych względów, skoro przedmiotowa sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

Informacje o sprawie

Data wpływu
19 września 2025
Skarżony organ
Komendant Policji
Sędziowie
Sławomir Antoniuk /przewodniczący sprawozdawca/

Powiązane dokumenty

Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny