III OZ 462/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jolanta Sikorska po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. w S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 kwietnia 2021 r., sygn. akt III SA/Po 368/21 o odrzuceniu skargi M. w S. na decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w Lesznie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z [...] stycznia 2021 r., nr [...] w przedmiocie określenia opłaty podwyższonej za wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi za okres III kwartału 2020 r. postanawia: oddalić zażalenie.

M. w S.wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na ww. decyzję Dyrektora Zarządu Zlewni w Lesznie Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie. Do skargi nie załączono dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącego związku międzygminnego. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z 26 lutego 2021 r. wezwano stronę skarżącą, reprezentowaną przez profesjonalnego pełnomocnika, do usunięcia braków formalnych skargi przez złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej, w oryginale lub jego kserokopii uwierzytelnionej zgodnie z obowiązującymi przepisami – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono 5 marca 2021 r. Pozostało ono bez odpowiedzi. Zaskarżonym postanowieniem Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę. W uzasadnieniu wskazał, że na skarżącym związku międzygminnym – jako że skarga stanowiła pierwszą czynność w postępowaniu sądowym – spoczywał obowiązek wykazania umocowania stosownym dokumentem (art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Sąd ten zwrócił uwagę, że związek międzygminny posiada osobowość prawną (art. 65 ust. 2 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, tekst jedn. Dz. U. z 2020 r., poz. 713 ze zm., dalej: "u.s.g."), a więc skarżący powinien przedstawić przy skardze dokument określający umocowanie do jego reprezentowania. Takim dokumentem jest m.in. statut związku, który nie został załączony do skargi. Strona skarżąca nie zastosowała się do wezwania o uzupełnienie braku formalnego skargi w powyższym zakresie, co skutkuje odrzuceniem skargi zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. O zwrocie wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący związek, podnosząc, że pełnomocnictwo z 5 lutego 2021 r. zostało podpisane przez osoby prawidłowo uprawnione do składania oświadczeń woli w imieniu związku. W załączeniu przedstawił dokumenty, z których wynika umocowanie pełnomocnika do reprezentowania strony skarżącej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Prawidłowo Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę skarżącego związku międzygminnego, bowiem strona skarżąca nie wykazała w zakreślonym terminie umocowania osoby, która reprezentowała skarżącą i podpisała skargę skierowaną do Sądu pierwszej instancji. Zgodnie z art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Wykazanie tego umocowania w tym przypadku mogło nastąpić przez załączenie statutu M. w S. Wskazać przy tym należy, że obowiązek wykazania umocowania powinien zostać zrealizowany już przy pierwszej czynności, a zatem na etapie złożenia skargi. Brak przedłożenia tego dokumentu jest brakiem formalnym skargi, którego usunięcie następuje w trybie i na zasadach określonych w art. 49 § 1 p.p.s.a., pod rygorem odrzucenia skargi. Pogląd, że zaniechanie przedłożenia dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentowania jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową stanowi brak formalny, jest ogólnie przyjęty w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, sądów powszechnych oraz Sądu Najwyższego. Niewykonanie w terminie nałożonego przez sąd obowiązku przedstawienia dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z 17 kwietnia 2019 r., sygn. akt II OZ 343/19, LEX nr 2651800; z 16 marca 2021 r., sygn. akt III OZ 126/21, LEX nr 3153662). W niniejszej sprawie strona skarżąca, będąc prawidłowo wezwana do usunięcia ww. braku, nie ustosunkowała się do wezwania Przewodniczącego Wydziału w zakreślonym terminie. Dopiero w przedmiotowym zażaleniu przedstawiła stosowne dokumenty, nastąpiło to jednak po terminie. Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.