Sygnatura
III OZ 458/26
Postanowienie NSA z 22 października 2026 r., III OZ 458/26 – przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Wynik
Oddalono zażalenie
- Sąd
- Naczelny Sąd Administracyjny
- Data orzeczenia
- 22 października 2026
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 22 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 maja 2026 r., sygn. akt VIII SA/Wa 133/26 o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi K. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Radomiu z dnia 19 stycznia 2026 r., znak: SKO.PW.4113.46.2517.2025 w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania w sprawie naruszenia stosunków wodnych postanawia: oddalić zażalenie.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 22 maja 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wskazał, że w przedmiotowej skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu prawomocnego zakończenia postępowania. Wniosek nie zawierał żadnego uzasadnienia. Sąd pierwszej instancji stwierdził, że rozpoznawany wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem skarżący nie przedstawił żadnej argumentacji. Nie dokonał analizy związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy wykonaniem zaskarżonego rozstrzygnięcia a niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków u skarżącego. Skarżący sformułował jedynie żądanie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, nie podając żadnych informacji, które pozwoliłyby ocenić Sądowi, czy wydatkowanie kwoty 7.380 zł, stanowiącej ustalone koszty postępowania, wpłynęłoby w istotny sposób na jego budżet. Ocena wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi zostać poparta odpowiednimi dokumentami, których do wniosku nie dołączono. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący, podnosząc, że brak wstrzymania zaskarżonego postanowienia może go narazić na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zwrócił uwagę, że jest osobą bezrobotną, nie osiąga regularnych dochodów, prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie ze schorowaną matką. Przedstawił argumenty odnoszące się do wadliwości zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2025 r., poz. 769 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności możliwe jest wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Przesłanki jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu takiego wniosku w sposób wyczerpujący zostały określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., w myśl którego są nimi: niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanki te należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wykazanie istnienia tych przesłanek spoczywa na stronie. Z powyższego wynika, że strona skarżąca powinna we wniosku przedstawić taką argumentację, która przekona sąd, iż konsekwencje wykonania zaskarżonego aktu mogą spowodować znaczną szkodę lub doprowadzić do powstania trudnych do odwrócenia skutków. Brak uzasadnienia wniosku lub niewykazanie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi wystarczającą podstawę do negatywnego rozpoznania wniosku. Zatem, żądając udzielenia ochrony tymczasowej, strona skarżąca powinna we wniosku wskazać, na której przesłance opiera swoje żądanie oraz je uzasadnić, a także w miarę potrzeby przedstawić stosowne dowody. W niniejszej sprawie skarżący w skardze w żaden sposób nie uzasadnił swojego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Dopiero w zażaleniu podjął próbę uzasadnienia wniosku, wskazując na fakt, że jest osobą bezrobotną, nie osiąga regularnych dochodów, prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie ze schorowaną matką, niemniej w żaden sposób tych okoliczności nie uprawdopodobnił, nie przedstawił również jak wygląda jego sytuacja majątkowa, aby Sąd mógł ocenić, czy w istocie wykonanie zaskarżonego postanowienia może wywołać wyżej opisane skutki. Zauważyć również należy, że skarżący w sprawie wprawdzie złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, lecz nie przedstawił w nim swojej sytuacji majątkowej i wniosek ten został pozostawiony bez rozpoznania. Nadto Sąd zwrócił uwagę, że argumenty podniesione przez skarżącego w zażaleniu odnoszą się zasadniczo do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, a więc do zgodności z prawem obciążenia go kosztami postępowania administracyjnego. Tymczasem przedmiotem niniejszej sprawy wpadkowej nie jest swoiste wstępne rozpoznanie skargi, lecz jedynie to, o czym wspomniano wyżej – rozważenie argumentów skarżącego dotyczących negatywnych dla niego konsekwencji wykonania zaskarżonego postanowienia, a wynikających z art. 61 § 3 p.p.s.a. Z uwagi na fakt, że postępowanie w sprawie wstrzymania wykonania postanowienia jest postępowaniem prowadzonym na wniosek skarżącego, Sąd nie jest uprawniony do działania z urzędu, a może działać jedynie w zakresie, na jaki wskazuje skarżący w treści swego wniosku. Nie jest dopuszczalna zatem samodzielna konkretyzacja rzeczywistej woli autora wniosku przez Sąd, ani też uzupełnianie argumentacji, a tym bardziej formułowanie uzasadnienia wniosku za stronę. Sąd pierwszej instancji prawidłowo więc odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, z uwagi na brak prawidłowego uzasadnienia wniosku. Zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane, na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności. Zatem skarżący wciąż może ubiegać się o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, składając prawidłowo uzasadniony i udokumentowany wniosek. Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 22 lipca 2026
- Symbol z opisem
- 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
- Hasła tematyczne
- Wstrzymanie wykonania aktu
- Skarżony organ
- Samorządowe Kolegium Odwoławcze
- Sędziowie
- Rafał Stasikowski /przewodniczący sprawozdawca/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
art. 61 § 3 · Dz.U. 2026 poz. 143
Powiązane dokumenty
Sygnatura: III OSK 1626/26 · 22 października 2026
Wyrok NSA z 22 października 2026 r., III OSK 1626/26 – przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Sygnatura: II SA/Rz 187/26 · 20 października 2026
Wyrok WSA w Rzeszowie z 20 października 2026 r., II SA/Rz 187/26 – przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Sygnatura: II SA/Rz 497/26 · 20 października 2026
Wyrok WSA w Rzeszowie z 20 października 2026 r., II SA/Rz 497/26 – przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny