III OZ 388/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 22 kwietnia 2022 r., sygn. akt II SAB/Rz 45/22 o odrzuceniu skargi H.J. na bezczynność Wójta Gminy Dębowiec w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 22 kwietnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę H.N. (dalej: skarżąca) na bezczynność Wójta Gminy Dębowiec w przedmiocie rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarga została złożona drogą elektroniczną za pośrednictwem platformy elektronicznej ePUAP. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 31 marca 2022 r. skarżąca została wezwania do usunięcia braków formalnych skargi przez jej podpisanie, w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie wraz z pouczeniem zostało doręczone skarżącej 1 kwietnia 2022 r. Skarżąca nie podpisała skargi. Odrzucając skargę Sąd I instancji wskazał, że skargę stanowiącą załącznik do formularza pisma ogólnego, podpisanego podpisem zaufanym, przesłanego przez platformę ePUAP, należy uznać za podpisaną jedynie wówczas, gdy została ona odrębnie podpisana podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 grudnia 2021 r. I FPS 2/21). Natomiast w tej sprawie skarga stanowiąca załącznik do pisma z 13 marca 2022 r. zatytułowanego "Zawiadomienie o wniesieniu powództwa do WSA w Rzeszowie" nie została podpisana przez skarżącą oraz pomimo wezwania skarżąca nie uzupełniła braku formalnego skargi w tym zakresie. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym (art. 46 § 2a p.p.s.a.). Zasady podpisywania dokumentów elektronicznych przewidziane w art. 46 § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny podziela stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu Sądu I instancji. Skarżąca wniosła skargę w formie dokumentu elektronicznego. Podpisem elektronicznym zostało opatrzone wyłącznie pismo przewodnie, do którego załączono skargę. Natomiast sama skarga (załącznik) nie zawierała tego rodzaju podpisu. W związku z powyższym Sąd I instancji prawidłowo wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego skargi, a następnie, wobec braku wykonania wezwania, odrzucił skargę. W zażaleniu skarżąca wskazała, że skarga została prawidłowo podpisana, na dowód czego załączyła stosowny dokument w formacie XML. Z przeprowadzonej na tej podstawie przez Sąd I instancji weryfikacji podpisu wynika, że dokument "Powództwo do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie" stanowiący skargę, został podpisany 1 kwietnia 2022 r., czyli w dacie doręczenia skarżącej wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi. Dokument ten nie został jednak wraz z podpisem złożony w Sądzie I instancji, a zatem brak jest podstaw do przyjęcia, że brak formalny skargi został uzupełniony. Oznacza to, że zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.