III OZ 387/25

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 6 czerwca 2025 r., sygn. akt II SA/Ol 349/25 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi K.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 3 kwietnia 2025 r., nr rep. [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla inwestycji postanawia: oddalić zażalenie.

K.D. (dalej jako: "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] z dnia 3 kwietnia 2025 r., nr rep. [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla inwestycji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zaskarżona decyzja SKO została doręczona skarżącemu w dniu 9 kwietnia 2025 r. Termin do wniesienia skargi do sądu upływał wraz z dniem 9 maja 2025 r. Skarżący wniósł skargę w dniu 12 maja 2025 r. (data złożenia skargi w placówce operatora pocztowego). Zaskarżonym postanowieniem z dnia 6 czerwca 2025 r., sygn. akt II SA/Ol 349/25, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie: w punkcie pierwszym – odrzucił skargę; w punkcie drugim – zwrócił skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 zł. Zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie wywiódł skarżący zaskarżając je w całości i zarzucając zaskarżonemu orzeczeniu naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy przez niewłaściwe ich zastosowanie, albowiem nie uchybił terminowi do złożenia skargi z własnej winny. W konsekwencji wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. W okolicznościach sprawy Sąd I instancji słusznie orzekł o odrzuceniu skargi skarżących na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.; dalej jako: "p.p.s.a."). Jak bowiem stanowi art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Zatem mając na uwadze okoliczność doręczenia skarżącemu w ramach doręczenia w trybie zastępczym, tj. żonie skarżącego w dniu 9 kwietnia 2025 r. (bezsporne), co potwierdza zwrotne potwierdzenie odbioru postanowienia zawarte w aktach administracyjnych, przyjąć należało, ze termin do wniesienia skargi upływał wraz z dniem 9 maja 2025 r. Złożenie skargi do WSA w Olsztynie za pośrednictwem organu w dniu 12 maja 2025 r., co wynika z daty stempla pocztowego nastąpiło już po terminie z art. 53 § 1 p.p.s.a. i na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. skargę taką należało odrzucić, co niniejszym uczynił Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu. Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku wniesienia skargi po upływie terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, co miało miejsce w niniejszej sprawie, sąd zobowiązany jest do odrzucenia skargi. Argumentacja skarżącego, że z decyzją SKO zapoznał się dopiero w dniu 14 kwietnia 2025 r., nie zaś w dniu 9 kwietnia 2025 r. z uwagi na okoliczność, że przebywał w szpitalu (bezsporne) jest bezcelowa, bowiem termin na skuteczne wniesienia skargi do WSA w Olsztynie upływał wraz z dniem 9 maja 2025 r., tym samym skarżący miał jeszcze ponad trzy tygodnie od dnia 14 kwietnia 2025 r. na zapoznanie się z decyzją i wywiedzeniem środka zaskarżenia. Nie sposób zatem przyjąć jak zarzuca skarżący w zażaleniu, że Sąd I instancji naruszył art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Skarga została wniesiona po terminie a wobec tego stosownie do ww. przepisu podlegała odrzuceniu. Na marginesie wskazać należy, że skarżący wraz z zażaleniem złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia przedmiotowej skargi. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.