III OZ 316/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 marca 2026 r. sygn. akt ll SA/Po 148/26 odrzucające skargę W.B. na czynność Burmistrza Bojanowa z dnia 10 grudnia 2025 r. w przedmiocie zamiany lokalu socjalnego postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 30 marca 2026 r., sygn. akt ll SA/Po 148/26, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Poznaniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143), dalej zwanej "p.p.s.a.", odrzucił skargę W.B. na czynność Burmistrza Bojanowa z dnia 10 grudnia 2025 r. w przedmiocie zamiany lokalu socjalnego. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że skarga obarczona była brakiem formalnym w postaci niewskazania numeru PESEL skarżącego. Wezwanie do uzupełnienia tego braku doręczono skarżącemu osobiście w dniu 11 marca 2026 r. Skarżący nie odpowiedział na wezwanie, w tym nie uzupełnił stwierdzonego braku formalnego skargi, zgodnie z treścią wezwania. Jednocześnie Sąd I instancji wyjaśnił, że w myśl art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pierwsze pismo wniesione w danej sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Podkreślił też, że w uchwale z dnia 3 lipca 2023 r., sygn. akt II GPS 3/22 (orzeczenie dostępne na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl), Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. wymogu podania w skardze będącej pierwszym pismem w sprawie numeru PESEL jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. W tej zaś sytuacji, tzn. wobec stwierdzonego braku formalnego, który nie został usunięty przez skarżącego, pomimo skutecznie doręczonego mu w tym zakresie wezwania, Sąd uznał skargę za niedopuszczalną i podlegającą odrzuceniu. Zażalenie na to postanowienie złożył skarżący. Podniósł w nim, że nie posiada odpowiedniej wiedzy, aby odpisywać na wezwania Sądu i takiej wiedzy nie posiadają również osoby, które udzielają mu pomocy. Zaznaczył, że był to jedyny powód braku uzupełnienia braku formalnego skargi, do którego został wezwany. . Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, że stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sformułowanie "sąd odrzuca skargę " powoduje, że sąd zobligowany jest do odrzucenia skargi obarczonej brakiem formalnym, nieuzupełnionym w wyznaczonym terminie. Tym samym pod kątem oceny wniesionego zażalenia irrelewantne pozostają przyczyny uchybienia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. W niniejszym postępowaniu zażaleniowym kognicja Naczelnego Sądu Administracyjnego ograniczona jest bowiem tylko i wyłącznie do oceny prawidłowości postanowienia w przedmiocie odrzucenia skargi. Zaskarżone postanowienie jest prawidłowe. Trafnie Sąd I instancji uznał, że uzupełnienie braku formalnego nie zostało w ogóle wykonane. Wezwanie w tym przedmiocie doręczono skarżącemu w 11 marca 2026 r. Pokwitował on odbiór przesyłki zawierającej wezwanie osobiście (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 26) i pozostało ono bez jakiejkolwiek odpowiedzi. W konsekwencji Sąd I instancji dokonał prawidłowego ustalenia, że skargę dotkniętą nieusuniętym w terminie brakiem formalnym należało odrzucić. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.