III OZ 286/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 stycznia 2021 r. sygn. akt II SA/Wr 559/20 odrzucające skargę A. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przyłączenia nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 28 stycznia 2021 r. sygn. akt II SA/Wr 559/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) dalej zwanej "p.p.s.a." odrzucił skargę A. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przyłączenia nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi w postaci podania numeru PESEL skarżącej. Ponadto nie uiszczono w terminie wpisu od skargi. Przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia powyższych braków skargi doręczono skarżącej w trybie doręczenia zastępczego. Zażalenie złożyła A. C., wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu zażalenia oświadczyła, że nie otrzymała żadnego awiza dotyczącego przedmiotowej przesyłki. Wskazała, że sama skarżąca, jak i inne osoby zamieszkujące w jej sąsiedztwie wielokrotnie doświadczyli braku awizacji przesyłek. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przesyłkę zawierającą wezwanie do uzupełnienia braków formalnych oraz fiskalnych skargi doręczono żalącej w trybie art. 73 p.p.s.a., przewidującym tzw. fikcję doręczenia. Fikcja ta aktualizuje się na skutek nieodebrania przesyłki pomimo pozostawienia w oddawczej skrzynce pocztowej dwóch zawiadomień o możliwości odbioru pisma w placówce pocztowej (tzw. awizo). W myśl art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie uważa się za skuteczne z upływem 14-dniowego okresu z § 1 omawianego artykułu. Żaląca wskazuje, że nie otrzymała żadnego z dwóch zawiadomień o możliwości odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków skargi. Tym samym nie posiadała ona świadomości, iż przesyłka ta pozostaje do odbioru w placówce pocztowej. Odnosząc się do takiej argumentacji stwierdzić należy, że fikcja prawna doręczenia zastępczego opiera się na przyjęciu domniemania, iż przesyłka została doręczona adresatowi, mimo że faktycznie adresat jej nie odebrał. Przesyłkę taką pozostawia się bowiem w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia (postanowienie NSA z 22 maja 2014 r. I GSK 832/14, LEX nr 1561138). Domniemanie to ma charakter wzruszalny, co oznacza, że może zostać obalone na skutek udowodnienia, że nie został dochowany tryb fikcji doręczenia z art. 73 p.p.s.a., na przykład że w oddawczej skrzynce pocztowej, względnie na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, nie zostały pozostawione zawiadomienia o możliwości odbioru pisma, czyli tzw. awiza. Jednak to na adresacie pisma ciąży obowiązek wykazania, że w istocie nie doszło do skutecznego doręczenia zastępczego. Stanowisko to znajduje odzwierciedlenie w licznym orzecznictwie NSA, który w wyroku z 10 maja 2018 r. II OSK 2755/17, LEX nr 2501043, podkreślił, że "domniemanie faktyczne doręczenia pisma w trybie art. 73 p.p.s.a. może być obalone, gdy adresat pisma wykaże, że dane wynikające z dowodu doręczenia są niezgodne z rzeczywistością". Podobnie w postanowieniu z 14 maja 2014 r. I FZ 25/14, LEX nr 1464718, Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił, że to strona powinna podjąć działania zmierzające do obalenia domniemania z art. 73 § 4 p.p.s.a. Nie jest w tym względzie wystarczające samo twierdzenie, że nie doszło do ziszczenia się przesłanek uznania pisma za doręczone. W rozpatrywanej sprawie żaląca nie przedstawiła dowodów mogących potwierdzić, że brak było podstaw do przyjęcia domniemania fikcji doręczenia. Za taki dowód nie może zostać uznane samo twierdzenie strony skarżącej, że skarżąca, jak i inne osoby zamieszkujące w jej sąsiedztwie, wielokrotnie doświadczyli braku awizacji przesyłek. Należało przedłożyć dowody wskazujące na tę nieprawidłowość, np. dowód wszczęcia procedury reklamacyjnej w urzędzie pocztowym. Taki dokument mógłby potwierdzić, że znajdujący się w aktach sprawy dowód doręczenia przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków skargi jest nieprawidłowy. Z uwagi na nieprzedłożenie tego typu dowodów przez adresata przesyłki, zażalenie nie mogło odnieść skutku. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalono zażalenie.