III OZ 277/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 13 czerwca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. w B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 7 kwietnia 2023 r., sygn. akt II SAB/Bk 130/22 o odrzuceniu skargi kasacyjnej A. w B. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 18 stycznia 2023 r., sygn. akt II SAB/Bk 130/22 w sprawie ze skargi Fundacji B. w W. na bezczynność A. w B. w przedmiocie informacji o środowisku postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

Postanowieniem z 7 kwietnia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę kasacyjną A. w B. (dalej: organ) od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 18 stycznia 2023 r. wydanego w sprawie ze skargi Fundacji B. w W. na bezczynność A. w B. w przedmiocie informacji o środowisku. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że skarga kasacyjna została sporządzona i podpisana przez adwokata. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 6 marca 2023 r. wezwano pełnomocnika do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej przez złożenie pełnomocnictwa procesowego obejmującego sporządzenie skargi kasacyjnej - w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie doręczono na adres kancelarii pełnomocnika 15 marca 2023 r. Pełnomocnik nie nadesłał dokumentu pełnomocnictwa. W związku z tym Sąd I instancji odrzucił skargę kasacyjną. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł organ zarzucając naruszenie art. 36 ust. 1 w związku z "art. 39 ust. 1" ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: p.p.s.a.), a także art. 173 w związku z art. 36 p.p.s.a. Organ wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 173 § 1 p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których stanowi art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3, p.p.s.a. przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma strony oraz zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Do wymogów przewidzianych dla skargi kasacyjnej (pisma strony) należy m.in. dołączenie stosownego pełnomocnictwa lub jego wierzytelnego odpisu, jeżeli skargę kasacyjną wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (art. 46 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 177a p.p.s.a., jeżeli skarga kasacyjna nie spełnia wymagań przewidzianych w art. 176 p.p.s.a., innych niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, przewodniczący wzywa stronę do usunięcia braków w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Brak uzupełnienia powyższych braków skutkuje odrzuceniem skargi kasacyjnej (art. 178 p.p.s.a.). W tej sprawie, adwokat, który podpisał skargę kasacyjną, został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej przez złożenie pełnomocnictwa procesowego obejmującego sporządzenie skargi kasacyjnej. W ocenie Sądu I instancji, wezwanie to było uzasadnione, ponieważ ze złożonego na rozprawie pełnomocnictwa z 13 grudnia 2022 r. nie wynika, żeby organ umocował adwokata do sporządzenia skargi kasacyjnej. Pełnomocnictwo zostało udzielone "do sprawy skargi na bezczynność z dnia 22.11.2022 r. Fundacji B.". Zdaniem Sądu I instancji oznacza to, że pełnomocnictwo dotyczyło jedynie występowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, stanowisko Sądu I instancji nie jest prawidłowe, a wniesienie skargi kasacyjnej nie wymagało złożenia dodatkowego dokumentu pełnomocnictwa. Zgodnie z art. 39 pkt 1 p.p.s.a., pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem. Ponadto, skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie (art. 177 § 1 in principio p.p.s.a.). Z powyższych przepisów wynika, że złożenie skargi kasacyjnej jest czynnością podejmowaną przed wojewódzkim sądem administracyjnym w danej sprawie. Dopiero wniesienie skargi kasacyjnej wszczyna tzw. postępowanie międzyinstancyjne, a po przekazaniu sprawy przez Sąd I instancji - postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W tym też postępowaniu może być konieczne złożenie kolejnego pełnomocnictwa, które obejmować będzie występowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, natomiast do złożenia skargi kasacyjnej wystarczające jest legitymowanie się ogólnym pełnomocnictwem uprawniającym do występowania przed Sądem I instancji. Tego rodzaju pełnomocnictwo zostało w tej sprawie złożone. Z tych względów i na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.