III OZ 272/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 grudnia 2020 r., sygn. akt II SAB/Wa 457/20 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K. J. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 3 stycznia 2017 r. o wydanie zaświadczenia postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2020 r., sygn. akt II SAB/Wa 457/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę K.J. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 3 stycznia 2017 r. o wydanie zaświadczenia. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że K. J. złożył do Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji pismo z dnia 3 stycznia 2017 r. o wydanie zaświadczenia dotyczącego posiadania prawa do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Następnie przy piśmie z dnia 25 maja 2020 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę zarejestrowaną pod sygn. akt II SAB/Wa 348/20 na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie wydania zaświadczenia na wniosek z dnia 3 stycznia 2017 r. WSA w Warszawie wyrokiem z dnia 4 listopada 2020 r. oddalił przedmiotową skargę. Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2020 r. stwierdzono, iż ww. wyrok stał się prawomocny od dnia 9 grudnia 2020 r. Po zapoznaniu się z treścią skargi z dnia 25 maja 2020 r. sygn. akt II SAB/Wa 348/20 Sąd stwierdził, że skarga ta dotyczy wniosku z dnia 3 stycznia 2017 r. K. J. przy piśmie z dnia 5 sierpnia 2020 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę zarejestrowaną pod sygn. akt II SAB/Wa 457/20 na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie wniosku z dnia 3 stycznia 2017 r. o wydanie zaświadczenia dotyczącego posiadania prawa do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Sąd stwierdził, że przedmiotem niniejszej sprawy sygn. II SAB/Wa 457/20 jest skarga K.J. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji dotycząca rozpatrzenia wniosku z dnia 3 stycznia 2017 r. o wydanie zaświadczenia o posiadaniu prawa do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Sprawa bezczynności Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji polegająca na niezałatwieniu wniosku z dnia 3 stycznia 2017 r. została jednak już rozstrzygnięta wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 listopada 2020 r., sygn. akt II SAB/Wa 348/20 oddalającym skargę. Wyrok ten jest prawomocny. Zarówno skarga w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 348/20 jak i skarga w niniejszej sprawie II SAB/Wa 457/20 zostały wniesione przez tego samego skarżącego i posiadają ten sam przedmiot zaskarżenia. Obydwie skargi są więc tożsame przedmiotowo i podmiotowo. Wobec wskazanej tożsamości spraw skarga zarejestrowana pod sygn. akt II SAB/Wa 457/20 na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. Zażalenie na to postanowienie wniósł K. J., domagając się jego uchylenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Prawomocnym wyrokiem z dnia 4 listopada 2020 r., sygn. akt II SAB/Wa 348/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K.J.na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie wydania zaświadczenia na wniosek z dnia 3 stycznia 2016 r. dotyczący posiadania prawa do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego. Sąd I instancji orzekający w sprawie niniejszej, po zapoznaniu się ze skargą z dnia 25 maja 2020 r. stwierdził, że w istocie przedmiotem skargi był wniosek skarżącego datowany na 3 stycznia, lecz nie 2016 r., a 2017 r., zaś przedmiot wniosku w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 348/20 rozstrzygniętej prawomocnym wyrokiem oddalającym skargę oraz przedmiot wniosku w sprawie niniejszej są tożsame, a wniosek złożyła ta sama osoba. Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2021 r., sygn. akt II SAB/Wa 348/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie sprostował oczywistą omyłkę pisarską w komparycji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wydanego w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 348/20 w ten sposób, że w miejsce "wniosku z dnia 3 stycznia 2016 r." wpisano "wniosku z dnia 3 stycznia 2017 r.". Zgodnie z art. 171 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.) wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej co do tego co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia. Przedmiotem prawomocnego rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie o sygn. akt II SAB/Wa 348/20 był wniosek skarżącego z dnia 3 stycznia 2017 r. o wydanie zaświadczenia dotyczącego posiadania prawa do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego, mylnie wskazany jako wniosek z 3 stycznia 2016 r. Wniosek z dnia 3 stycznia 2017 r. skarżący uczynił przedmiotem ponownej skargi, wniesionej w niniejszej sprawie. Tymczasem konsekwencją procesową faktu, że prawomocny wyrok korzysta z powagi rzeczy osądzonej, jest to, że nie można skutecznie wszcząć postępowania w tym samym przedmiocie i między tymi samymi stronami. W takiej sytuacji zachodzi podstawa do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej (art. 58 §1 pkt 4 p.p.s.a.). Powaga rzeczy osądzonej oznacza bowiem przeszkodę (ujemną przesłankę procesową), której wystąpienie tamuje dalszy bieg postępowania i uniemożliwia wydanie ponownego rozstrzygnięcia merytorycznego w tej samej sprawie oraz niemożność modyfikacji orzeczenia sądu administracyjnego (a więc dokonanej nim oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu lub czynności organu administracji publicznej) w wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego (por. T. Woś [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, System Informacji Prawnej Lex). Prowadzenie ponownego postępowania sądowoadministracyjnego, którego przedmiotem byłby wniosek skarżącego z dnia 3 stycznia 2017 r. o wydanie zaświadczenia dotyczącego posiadania prawa do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego jest zatem niedopuszczalne. Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.