III OZ 258/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Muzeum Gdańska na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 kwietnia 2024 r., sygn. akt III SO/Gd 16/23 o odrzuceniu zażalenia w sprawie z wniosku B.S. o wymierzenie grzywny Muzeum Gdańska z powodu nieprzekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 26 stycznia 2024 r., sygn. akt III SO/Gd 16/23 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (dalej: WSA w Gdańsku, Sąd I. instancji), po rozpoznaniu wniosku B.S. (dalej: wnioskodawca), wymierzył Muzeum Gdańska (dalej też: Muzeum) grzywnę w kwocie 500 złotych za nieprzekazanie skargi oraz zasądził na rzecz wnioskodawcy zwrot kosztów postępowania w kwocie 100 złotych. Pismem z 13 lutego 2024 r. Muzeum wywiodło zażalenie na postanowienie WSA w Gdańsku z 26 stycznia 2024 r. Postanowieniem z 22 kwietnia 2024 r., sygn. akt III SO/Gd 16/23 WSA w Gdańsku odrzucił ww. zażalenie. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że przesyłka zawierająca odpis postanowienia z 26 stycznia 2024 r. została doręczona Muzeum w dniu 5 lutego 2024 r., co oznacza, że termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 12 lutego 2024 r. Zażalenie zaś wniesiono w dniu 13 lutego 2024 r., czyli z uchybieniem terminu. Pismem z 6 maja 2024 r. Muzeum wywiodło zażalenie na postanowienie z 22 kwietnia 2024 r. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że wbrew twierdzeniom uzasadnienia, a zgodnie z oświadczeniami pracowników Muzeum, postanowienie to doręczono organowi w dniu 6 lutego 2024 r., co odnotowano w prowadzonym przez Muzeum systemie EZD rejestrując to pismo (załącznik do zażalenia - k.103). Muzeum odnotowało, że w dniu 5 lutego 2024 r. odebrało przesyłkę z WSA w gdańsku, jednak dotyczyła ona sprawy o sygn. akt III SO/Gd 15/23. W tym stanie rzeczy Muzeum wniosło o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 194 § 2 p.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Stosownie natomiast do art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. sąd odrzuci zażalenie na postanowienie wniesione po terminie lub z innych przyczyn niedopuszczalne. Należy wskazać, że termin o którym mowa w art. 194 § 2 p.p.s.a. ma charakter ustawowy i nie podlega przedłużeniu. Argumentacja wniesionego zażalenia sprowadza się do twierdzenia, że termin do wniesienia zażalenia na postanowienie z 26 stycznia 2024 r., rozpoczął swój bieg w dniu 6 lutego 2024 r., a nie tak jak przyjął Sąd I. instancji, w dniu 5 lutego 2024 r. W ocenie Naczelnego Sąd Administracyjnego, zarówno ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki (k. 41), jak również z systemu dotyczącego śledzenia przesyłek pocztowych wynika jednoznacznie, że przesyłka zawierająca odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem została odebrana w placówce pocztowej w dniu 5 lutego 2024 r. (po uprzedniej awizacji w dniu 2 lutego 2024 r.) Oznacza to, że siedmiodniowy termin na wniesienie zażalenia upływał z dniem 12 lutego 2024 r., a zażalenie nadane w placówce pocztowej w dniu 13 lutego 2024 r. zostało złożone z uchybieniem terminu. Co więcej, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że przesyłka zawierająca postanowienie z 26 stycznia 2024 r., sygn. akt III SO/Gd 15/23 (co do której wnoszący zażalenie się odwołuje) po uprzedniej awizacji w dniu 2 lutego 2024 r. została odebrana w placówce pocztowej w dniu 5 lutego 2024 r. przez tę samą osobę, co przesyłka w niniejszej sprawie (k. 42 akt sądowych III SO/Gd 15/23). Data zarejestrowania przesyłek w systemie zarządzania dokumentacją pozostaje bez wpływu na rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia zażalenia. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.