III OZ 257/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Olga Żurawska-Matusiak po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia [...] Zakładu [...] Sp. z o.o. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 3 kwietnia 2023 r., sygn. akt II SA/Rz 1391/22 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze sprzeciwów [...] Zakładu [...] Sp. z o.o. oraz [...] sp. z o.o. z siedzibą w L. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 26 lipca 2022 r., nr SKO.4170/19/2022 w przedmiocie odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przedsięwzięcia postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z 3 kwietnia 2023 r., II SA/Rz 1391/22 odrzucił skargę kasacyjną [...] Zakładu [...]Sp. z o.o. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 2 lutego 2023 r., II SA/Rz 1391/22 wydanego w sprawie ze sprzeciwu [...] sp. z o.o. z siedzibą w L. i [...]Zakładu [...] Sp. z o.o. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z 26 lipca 2022 r., nr SKO.4170/19/2022 w przedmiocie odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przedsięwzięcia oraz zwrócił [...] Zakład [...] Sp. z o.o. kwotę 400 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Odrzucając skargę kasacyjną wywiedzioną w sprawie, Sąd pierwszej instancji wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie uwzględnił sprzeciwy złożone przez [...] Zakład [...] Sp. z o.o. (dalej: "skarżący") oraz [...] Sp.z o.o. z siedzibą w L. i uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z 26 lipca 2022 r. nr SKO.4170/19/2022 w przedmiocie odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przedsięwzięcia oraz w pkt od Il do IV orzekł o kosztach postępowania. Mając na względzie brzmienie przepisu art. 151a § 3 p.p.s.a. Sąd pierwszej instancji wskazał, że od tego wyroku skarga kasacyjna nie przysługuje. Skarżący [...] Zakład [...] Sp. z o.o., nie zgadzając się z powyższym postanowieniem, wywiódł do Naczelnego Sądu Administracyjnego zażalenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił: a) naruszenie zasady dwuinstancyjności określonej w art. 15 k.p.a. oraz art. 176 Konstytucji, poprzez odrzucenie skargi kasacyjnej, co w rezultacie spowodowało pozbawienie skarżącej prawa do skontrolowania przez organ drugiej instancji prawidłowości i legalności wyroku Sądu pierwszej instancji b) naruszenie art. 78 Konstytucji, poprzez uniemożliwienie skarżącej zaskarżenia orzeczenia wydanego przez Sąd pierwszej instancji. W oparciu o tak postawione zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego na rzecz skarżącego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 151a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 803, dalej "p.p.s.a.") Sąd, uwzględniając sprzeciw od decyzji, uchyla decyzję w całości, jeżeli stwierdzi naruszenie art. 138 § 2 k.p.a. Sąd może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Od wyroku, o którym mowa w § 1, nie przysługuje środek odwoławczy, z tym że na zawarte w wyroku postanowienie w przedmiocie grzywny przysługuje zażalenie (art. 151a § 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarga kasacyjna została wywiedziona od wyroku uwzględniającego sprzeciw od decyzji podjętej na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. W tych warunkach Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 178 p.p.s.a., który stanowi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Odnosząc się do argumentacji podniesionej w zażaleniu, podkreślenia wymaga, że Sąd pierwszej instancji nie stosował art. 15 k.p.a., bowiem postępowanie przed sądem administracyjnym normuje ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a nie Kodeks postępowania administracyjnego. Ustosunkowując się natomiast do zarzutu naruszenia zasady dwuinstancyjności, stwierdzić należy, że sprzeciw, jako środek zaskarżenia uruchamia postępowanie sądowe zawężone do formalnej kontroli legalności decyzji kasatoryjnej w świetle przesłanek z art. 138 § 2 k.p.a., a więc bez badania meritum sprawy administracyjnej. Natomiast szersza kontrola sądowa, mająca wpływ na prawa i obowiązki stron w danej sprawie jest możliwa dopiero w postępowaniu ze skargi na decyzję ostateczną, kończącą postępowanie administracyjne, w którym zagwarantowane jest prawo do sądu wszystkim stronom sprawy administracyjnej oraz pełna dwuinstancyjność postępowania sądowego (por. postanowienie NSA z 18 października 2018 r., II OZ 960/18). Z tych względów nieuzasadniony jest zarzut naruszenia przez Sąd art. 78 oraz art. 176 Konstytucji RP. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.