III OZ 255/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Teresa Zyglewska po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia R.T. i J.T. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 6 listopada 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 1061/20 odrzucającego skargę R.T. i J.T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2020 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wstrzymania wykonania decyzji postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 6 listopada 2020 r., sygn. akt II SA/Kr 1061/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę R.T. i J.T. (skarżący) na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2020 r. znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wstrzymania wykonania decyzji Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Pełnomocnikowi skarżących doręczono odpis wyżej opisanego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] lipca 2020 r. Postanowienie to przesłano również bezpośrednio skarżącym, którzy przesyłkę je zawierającą odebrali [...] lipca 2020 r. Skargę na zaskarżone postanowienie skarżący wnieśli [...] sierpnia 2020 r. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie z powodu uchybienia terminowi do jej wniesienia. Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu wskazał na treść art. 53 § 1 oraz 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.". Wyjaśnił, że skarżący wnieśli skargę po upływie terminu zakreślonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., bowiem postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących [...] lipca 2020 r. Jednocześnie wskazał na treść art. 40 § 2 k.p.a. wyjaśniając, iż skutek pełnomocnictwa powoduje, że decyzje i wszelkie inne pisma doręczane są pełnomocnikowi, zaś w doktrynie i orzecznictwie wskazuje się, że od chwili ustanowienia pełnomocnika wszystkie pisma doręcza się pełnomocnikowi a nie stronie oraz że wskazany przepis nie dopuszcza żądnych wyjątków. W konsekwencji Sąd uznał, że jeżeli postanowienie zostało doręczone zarówno stronie, jak i jej pełnomocnikowi, to należy przyjąć, że doręczenie go stronie miało jedynie skutek informacyjny, zaś skutki procesowe należy wiązać z datą doręczenia postanowienia pełnomocnikowi. Tym samym Sąd ocenił, iż skoro zaskarżone postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących [...] lipca 2020 r., to od tej daty należało liczyć trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi. Z powyższym postanowieniem nie zgodzili się skarżący i w zażaleniu zarzucili mu: 1. rażące naruszenie przepisów postępowania, a to art. 58 § 1 kt 2 p.p.s.a. w zw. z art. 53 § 1 p.p.s.a. i art. 40 § 2 k.p.a. przez wadliwe przyjęcie, iż skarga wniesiona przez skarżących została wniesiona po terminie, albowiem ten należy liczyć od daty doręczenia postanowienia SKO pełnomocnikowi skarżących, w sytuacji gdy zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych uprawnienie strony do wniesienia odwołania (i skargi) od orzeczenia administracyjnego przysługuje jej od chwili doręczenia jej tegoż, więc termin do wniesienia skargi w sprawie niniejszej winien być liczony dla skarżących od daty doręczenia im odpisu postanowienia, niezależnie od terminu doręczenia tegoż postanowienia pełnomocnikowi; 2. nieuzasadnione przyjęcie, że pełnomocnik skarżących był umocowany także do występowania przed sądami administracyjnymi. W oparciu o przytoczone zarzuty wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W odpowiedzi na zażalenie pełnomocnik uczestnika postępowania – A. K. wniósł o oddalenie zażalenia, zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 40 § 2 k.p.a. - jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Jeżeli ustanowiono kilku pełnomocników, doręcza się pisma tylko jednemu pełnomocnikowi. Strona może wskazać takiego pełnomocnika. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych oraz doktrynie cytowany przepis nie zakazuje dokonywania doręczeń pod adresem strony, która ustanowiła pełnomocnika, lecz jedynie nakazuje doręczanie pism temu pełnomocnikowi. Tym samym przyjmuje się, że w sytuacji, gdy pismo zostało jednocześnie doręczone stronie i jej pełnomocnikowi, doręczenie pisma pełnomocnikowi jest prawnie skuteczne, natomiast strona została w ten sposób jedynie poinformowana o treści pisma. (por. A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/el. 2021, art. 40) Wskazać również należy, że sporna w przedmiotowej sprawie kwestia była już wielokrotnie przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zwrócić należy uwagę na pogląd wyrażony przez NSA w wyroku z 11 stycznia 2017 r., I OSK 672/15, które to stanowisko w pełni popiera skład rozpoznający przedmiotowe zażalenie, iż w przypadku ustanowienia pełnomocnika, doręczenie pisma stronie nie rodzi żadnych skutków prawnych, bowiem jednoczesne doręczenie pisma stronie i pełnomocnikowi wywołuje jedynie ten skutek, że strona jest poinformowana o treści pisma, natomiast bieg terminu do wniesienia środka odwoławczego rozpoczyna się z datą skutecznego doręczenia pisma pełnomocnikowi. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że prezentowane przez skarżących stanowisko jest błędne, bowiem zasadnie Sąd I instancji odrzucił skargę z uwagi na uchybienie terminowi do jej wniesienia. Jak bowiem wynika z akt sprawy zaskarżone postanowienie SKO zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących [...] lipca 2020 r. i od tej daty rozpoczął bieg trzydziestodniowy termin do skutecznego wniesienia środka odwoławczego. Sama zaś okoliczność, że organ przesłał skarżącym sporne postanowienie do wiadomości nie sprawiła, iż termin do wniesienia skargi należało liczyć od dnia, w którym odebrali oni przesyłkę je zawierającą. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.