III OZ 254/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Wincenciak po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 sierpnia 2025 r. sygn. akt II SA/Kr 618/25 o odrzuceniu skargi Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 7 marca 2025 r. nr SKO-OŚ-4170-9/25 w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za nieosiągnięcie wymaganego poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych postanawia oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2025 r. sygn. akt II SA/Kr 618/25 odrzucił skargę Przedsiębiorstwa Usług Komunalnych [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej w skrócie: "Spółka" lub "skarżąca") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 7 marca 2025 r. nr SKO-OŚ-4170-9/25 w przedmiocie nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za nieosiągnięcie wymaganego poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych. W uzasadnieniu postanowienia podał, że zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 lipca 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 100 zł, stosownie do treści § 1 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 535), w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego zarządzenia doręczono Spółce w dniu 14 lipca 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – karta nr 29 akt sądowych), jednak brak fiskalny skargi nie został uzupełniony. W związku z powyższym, Sąd pierwszej instancji uznał, że skarga jest niedopuszczalna. Wskazał, że zgodnie z art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. W świetle art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie natomiast do treści art. 220 § 3 p.p.s.a., skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których – mimo wezwania – nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W ocenie WSA w Krakowie, w tej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało skarżącej skutecznie doręczone, jednak nie uiściła ona wymaganej opłaty. W konsekwencji skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem zażalenia Spółki do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wyraziła niezadowolenie ze stanowiska zajętego w tej sprawie przez Sąd pierwszej instancji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 67 § 5 oraz art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., wnosząc o jego uchylenie w całości. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi zostało zaadresowane do głównego pełnomocnika skarżącej – radcy prawnego M.Z., jednakże wysłane na adres pełnomocnika substytucyjnego – radcy prawnego P.G. (adres: A.). Sąd pierwszej instancji pomylił zatem adresy, poprzez połączenie osoby pełnomocnika głównego z adresem pełnomocnika substytucyjnego. Tymczasem skarżąca wskazywała w skardze, że korespondencja powinna być kierowana do pełnomocnika substytucyjnego – radcy prawnego P.G. (adres: A.). W dniu 14 lipca 2025 r. wezwanie Sądu zostało odebrane przez W.P., której z radcą prawnym M.Z. nie łączył żaden stosunek prawny (ani stosunek pracy, ani stosunek cywilnoprawny) i która nie dysponowała upoważnieniem radcy prawnego M.Z. do odbierania korespondencji sądowej. Co więcej, pismo to nie zostało doręczone do lokalu, w którym pełnomocnik główny (radca prawny M.Z.) prowadzi działalność. W konsekwencji adresat wezwania – radca prawny M.Z. nie uzyskał informacji o jakiejkolwiek przesyłce obejmującej wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi. W ocenie skarżącej oznacza to, że w sprawie nie doszło do skutecznego doręczenia wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, a zatem nie rozpoczął biegu termin do uiszczenia tej opłaty i konieczne jest ponowne, tym razem prawidłowe, doręczenie wezwania w tym zakresie. Skarżąca podkreśliła ponadto, że ewentualnie można rozważać jeszcze dopuszczalność doręczenia przesyłki pełnomocnikowi głównemu (radcy prawnemu M.Z.) na adres pełnomocnika głównego (w tym wypadku B.). Nie jest jednak dopuszczalne dowolne łączenie różnych adresów z osobami poszczególnych pełnomocników. Doręczenie powinno nastąpić na adres pełnomocnika, co oznacza doręczenie przesyłki konkretnemu pełnomocnikowi na konkretnie wskazany w piśmie adres (art. 67 § 5 p.p.s.a.). Skoro w tej sprawie wezwanie zostało wystosowane na niewłaściwy adres (i jako takie nie może zostać uznane za doręczone skutecznie), to w konsekwencji nie zachodziły podstawy do odrzucenia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności stwierdzić należy, iż Sądowi pierwszej instancji – wbrew twierdzeniu skarżącej Spółki – nie można zarzucić nieprawidłowości w wystosowaniu wezwania do uiszczenia wpisu od skargi (zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 lipca 2025 r.) do głównego pełnomocnika skarżącej, tj. radcy prawnego M.Z., na adres: A. Zauważyć bowiem należy, że w tej sprawie nie była to pierwsza korespondencja WSA w Krakowie ze skarżącą. Pismem z dnia 3 czerwca 2025 r. wezwano już głównego pełnomocnika skarżącej, tj. radcę prawnego M.Z., na adres: A., do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie pełnomocnictwa głównego oraz pełnomocnictwa substytucyjnego do reprezentowania skarżącej w tej sprawie przed sądami administracyjnymi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru w/w wezwania (karta nr 18 akt sądowych), przesyłka Sądu została odebrana przez W.P., określoną jako "upoważniony pracownik", w dniu 11 czerwca 2025 r. Pismem z dnia 17 czerwca 2025 r. (wniesionym w dniu 18 czerwca 2025 r., a więc w ustawowym terminie) pełnomocnik substytucyjny Spółki – radca prawny P.G. wykonał przedmiotowe wezwanie, przesyłając do Sądu stosowne pełnomocnictwo główne oraz pełnomocnictwo substytucyjne, jak również informację z Krajowego Rejestru Sądowego określającą sposób reprezentacji w Spółce. W piśmie tym pełnomocnik substytucyjny w żaden sposób nie zakwestionował faktu wystosowania przez WSA w Krakowie wezwania na nieprawidłowy adres, czy też odebrania go przez osobę nieupoważnioną. Co więcej, w części pisma z dnia 17 czerwca 2025 r., opisującej stronę skarżącą w tej sprawie, wskazano: "Przedsiębiorstwo Usług Komunalnych [...] sp. z o.o. KRS: [...] os. [...] repr. przez r. pr. M.Z. i r. pr. P.G., Kancelaria Radców Prawnych [...] s.c. A.". Nie można zatem uznać, aby zarządzenie Zastępcy Przewodniczącego Wydziału II z dnia 2 lipca 2025 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, przesłane głównemu pełnomocnikowi skarżącej, tj. radcy prawnego M.Z., na adres: A. (a więc zgodnie z oznaczeniem zawartym w piśmie skarżącej z dnia 17 czerwca 2025 r., które wskazywało dwóch pełnomocników w tej sprawie, a następnie adres do doręczeń) – było nieprawidłowo zaadresowane. Przepis art. 67 § 5 p.p.s.a. nie został w konsekwencji w okolicznościach tej sprawy naruszony. Wobec przesądzenia prawidłowości wezwania skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi, należało ocenić, czy przesyłka zawierająca wezwanie w tym zakresie została Spółce doręczona skutecznie oraz czy w wyznaczonym terminie wykonała ona wezwanie Sądu pierwszej instancji. Stosownie do treści art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem, o którym mowa w § 1, jest m.in. skarga (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Nieuiszczenie opłaty od pisma czyni niemożliwym nadanie mu biegu. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przy czym skarga, od której – pomimo wezwania – nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W okolicznościach niniejszej sprawy wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, doręczono skutecznie skarżącej w dniu 14 lipca 2025 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – karta nr 29 akt sądowych), jednak wpis od skargi nie został przez Spółkę uiszczony w zakreślonym w wezwaniu terminie. Skarga, jako nieopłacona, była w konsekwencji niedopuszczalna i podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.