III OZ 232/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 11 grudnia 2025 r. sygn. akt II SA/Gd 930/24 w sprawie skarg W.G., J. M., E. S., A. B., J. K., M. J., K. G., J. M.1 na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z 9 lipca 2024 r., nr SKO [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 11 grudnia 2025 r. sygn. II SA/Gd 930/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), odmówił dopuszczenia A. D. (dalej: "wnioskodawca") do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika w sprawie ze skarg W. G., J. M., E. S., A. B., J. K., M. J., K. G., J. M.1 na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej: "Kolegium, SKO") z 9 lipca 2024 r., nr SKO [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd I instancji wskazał, że wnioskodawca, pismem z 16 września 2025 r., zwrócił się o uznanie go za uczestnika postępowania w ww. sprawie. Z wniosku wynikało, że wnioskodawca jest właścicielem działki nr [..., obręb [...] w G. Wnioskodawca podniósł, że o wszczęciu postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dowiedział się przypadkowo, w niedawnym czasie. Przyczyną powyższego było wadliwe obwieszczenie Prezydenta Miasta [...] z 22 kwietnia 2021 r., w którym nie podano numerów działek lub numerów ksiąg wieczystych działek, których postępowanie dotyczy. Zarządzeniem z 13 października 2025 r. wezwano wnioskodawcę do wykazania w terminie 7 dni pod rygorem odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu, swojego interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym zakończonym decyzją SKO z 9 lipca 2024 r. Wnioskodawca w piśmie z 29 października 2025 r. wyjaśnił, że planowana inwestycja ma przebiegać przez jego nieruchomość. Zdaniem wnioskodawcy planowane przedsięwzięcie w sposób trwały będzie znacząco negatywnie oddziaływać na środowisko. Będzie to miało bardzo niekorzystny wpływ na stan zdrowia jego i jego rodziny. Wnioskodawca wskazał również, że inwestycja ta uniemożliwi mu podjęcie działalności gospodarczej – wznoszenie budynków, składowanie materiałów i innych towarów. Również podjęcie działalności gospodarczej przez członków jego rodziny stanie pod znakiem zapytania. Rozpoznając powyższy wniosek Sąd I instancji wskazał na regulację art. 33 § 1 i 2 p.p.s.a. i zaznaczył, że postępowanie sądowe, do którego dopuszczenia domagał się wnioskodawca dotyczy decyzji o środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia polegającego na "[...]". Sąd I instancji stwierdził, że wnioskodawca w żaden sposób nie uprawdopodobnił, że jego interes prawny wynika z tego, iż planowana inwestycja będzie przebiegać przez jego nieruchomość, to jest działkę nr [...], obręb [...]. Sąd I instancji zwrócił uwagę, że z treści wniosku o wydanie decyzji środowiskowej oraz treści decyzji organów obu instancji wynika, że planowana inwestycja w obrębie [...] nie będzie przebiegała przez działkę nr [...]. W obrębie tym zaplanowana inwestycja ma przebiegać przez działki nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...]. Z przywołanych dokumentów oraz pozostałej dokumentacji znajdującej się w aktach sprawy (w tym z oceny odziaływania na środowisko) nie wynika także, aby wskazywana przez wnioskodawcę działka nr [...] miała znajdować się w odległości 100 m od terenu, przez który będzie przebiegać planowana inwestycja lub w obszarze, w którym miałyby zostać przekroczone standardy ochrony środowiska. Z dokumentacji nie wynika również, żeby działka nr [...] znajdowała się na terenie znaczącego oddziaływania przedsięwzięcia, które może wprowadzić ograniczenia w zagospodarowaniu nieruchomości, zgodnie z jej aktualnym przeznaczeniem. Zdaniem Sądu I instancji, w sytuacji, gdy akta administracyjne nie potwierdzają interesu prawnego podmiotu domagającego się dopuszczenia do udziału w postępowaniu sądowym, podmiot ten powinien wykazać, że taki interes prawny posiada. Wnioskodawca, pomimo wezwania przez Sąd do wykazania interesu prawnego ograniczył się jedynie do niepopartych żadnymi dowodami stwierdzeń, że inwestycja będzie przebiegać przez należącą do niego działkę nr [...] oraz będzie znacząco negatywnie oddziaływać na środowisko, w tym na stan zdrowia wnioskodawcy i jego rodziny, a także będzie miała wpływ na ograniczenie prowadzonej działalności gospodarczej. Twierdzenia wnioskodawcy nie zostały potwierdzone żadnymi dokumentami. Wnioskodawca wniósł zażalenie na powyższe postanowienie podnosząc, że jego interes prawny wynika z faktu bycia właścicielem działki nr [...] i [...] i że jego nieruchomość znajduje się w 100 m pasie oddziaływania promieniowania elektromagnetycznego projektowanej linii. Wnioskodawca wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i dopuszczenie do udziału w sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zaznaczyć należy, że podstawę prawną do orzekania w przedmiocie dopuszczenia podmiotów do toczącego się postępowania sądowego stanowi art. 33 p.p.s.a. Generalną zasadą wyrażoną w art. 32 p.p.s.a. jest, że w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Jednak rozszerzeniem tej zasady jest art. 33 p.p.s.a., który w § 1 stanowi, że osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. Warunkiem takiego uczestnictwa jest zatem uprzedni udział w postępowaniu administracyjnym. Z kolei § 2 tego przepisu stanowi, że udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Z powyższego wynika, że zasadniczą przesłanką dopuszczenia konkretnej osoby do postępowania sądowego jest ustalenie, czy posiada ona interes prawny w sprawie. W rozpoznawanym wniosku istnienia takiego interesu prawnego nie wykazano. Wnioskodawca swój interes prawny wywodzi z okoliczności bycia właścicielem nieruchomości, przez którą ma przebiegać planowana inwestycja. Zauważyć przy tym należy, że wnioskodawca nie przedstawił w tym zakresie żadnych dokumentów potwierdzających jego twierdzenia. Wnioskodawca, zarówno w postępowaniu przed Sądem I instancji (pomimo wezwania przez Sąd do wykazania interesu prawnego), jak i w zażaleniu, ograniczył się jedynie do niepopartych żadnymi dowodami stwierdzeń, że inwestycja będzie przebiegać przez należącą do niego działkę. W tym stanie rzeczy zasadnym jest stwierdzenie, że wnioskodawca nie wykazał istnienia po swojej stronie interesu prawnego uzasadniającego dopuszczenie go do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Tym samym, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji zasadnie odmówił dopuszczenia wnioskodawcy do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 1[...] § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.