III OZ 231/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosław Wincenciak po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A.C. na postanowienie w przedmiocie zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zawarte w pkt 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 marca 2023 r. sygn. akt II SA/Wa 1917/22 w sprawie ze skargi A.C. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia 11 sierpnia 2022 r. nr CKLKr-322-2022/K/SW w przedmiocie ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej kandydata do służby postanawia oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 marca 2023 r. sygn. akt II SA/Wa 1917/22, po rozpoznaniu sprawy ze skargi A.C. na orzeczenie Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych z dnia 11 sierpnia 2022 r. nr CKLKr-322-2022/K/SW w przedmiocie ustalenia zdolności fizycznej i psychicznej kandydata do służby, uchylił zaskarżone orzeczenie (pkt 1); zasądził od Centralnej Komisji Lekarskiej podległej ministrowi właściwemu do spraw wewnętrznych na rzecz skarżącej A.C. kwotę 480 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania (pkt 2). Uzasadniając rozstrzygnięcie o zasądzeniu zwrotu kosztów postępowania, powołał się na art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej w skrócie "p.p.s.a."). Postanowienie zawarte w pkt 2 w/w wyroku, tj. rozstrzygnięcie w zakresie zasądzenia zwrotu kosztów postępowania, stało się przedmiotem zażalenia A.C. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym zarzuciła naruszenie przepisów postępowania – art. 200 w zw. z art. 205 § 2 w zw. z art. 210 § 1 w zw. z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i niezasądzenie na rzecz skarżącej całości kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia jej praw, a mianowicie poniesionych przez skarżącą kosztów sądowych w kwocie 200 zł tytułem wpisu od skargi. Wskazując na powyższy zarzut, wniosła o zmianę wyroku z dnia 6 marca 2023 r. w zakresie jego pkt 2 i zasądzenie na rzecz skarżącej od organu zwrotu kosztów postępowania w kwocie 680 zł, w tym 200 zł tytułem wpisu od skargi. Ponadto wniosła o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego. W uzasadnieniu zażalenia przedstawiła argumentację mającą wykazać zasadność podniesionego w nim zarzutu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Stosownie do treści art. 205 § 2 p.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe (tj. wpis, opłata kancelaryjna oraz zwrot wydatków) oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji zasądził zwrot kosztów postępowania w prawidłowej wysokości. Wyjaśnić należy, iż wnioskowana przez stronę do zwrotu kwota 200 zł, uiszczona tytułem wpisu od skargi, nie mogła być uwzględniona przy zasądzeniu zwrotu kosztów postępowania w pkt 2 wyroku z dnia 6 marca 2023 r., gdyż niniejsza sprawa należy do kategorii spraw ze stosunków pracy i stosunków służbowych, wobec czego skarżąca jest ustawowo zwolniona z obowiązku uiszczania kosztów sądowych (art. 239 § 1 pkt 1 lit. d p.p.s.a.). Uiszczony przez skarżącą w dniu 28 września 2022 r. wpis od skargi w kwocie 200 zł nie mógł być jej zatem zwrócony poprzez zasądzenie zwrotu kosztów postępowania na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a. Wpis ten – jako nienależnie uiszczony – winien być natomiast zwrócony skarżącej na podstawie odrębnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w oparciu o art. 225 p.p.s.a. Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że zaskarżone postanowienie w zakresie kosztów postępowania odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.