III OZ 187/26

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Artur Kuś po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15 stycznia 2026 r., sygn. akt IV SA/Wa 2114/25 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi M. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z 4 lipca 2025 r. znak SKO 4113/61/2025 w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zniszczenie drzewa postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 15 stycznia 2026 r., sygn. akt IV SA/Wa 2114/25 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. N. (dalej: "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z 4 lipca 2025 r. znak SKO 4113/61/2025 w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za zniszczenie drzewa. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 5 września 2025 r. skarżący wezwany został do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi został doręczony skarżącemu 17 września 2025 r. Skarżący przesłał do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego znaki opłaty sądowej na kwotę 200 zł. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału z 24 września 2025 r. zostały one zwrócone skarżącemu. Postanowieniem z 15 stycznia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę skarżącego z uwagi na to, że skarga nie została opłacona. Skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2026 r., poz. 143, dalej: "p.p.s.a.") strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 w zw. z § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należny wpis. W sytuacji braku wpisu, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby uiścił w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania wpis, pod rygorem jej odrzucenia. Zgodnie natomiast z art. 219 § 2 p.p.s.a. opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. W orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalone zaś jest już stanowisko, że opłatę sądową opłaconą w formie znaków opłaty sądowej traktuje się jako niebyłą (zob. np. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 lipca 2010 r. sygn. akt I OSK 1094/10, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 stycznia 2022 r. sygn. akt II GZ 472/21). Z treści powołanego wyżej art. 219 § 2 p.p.s.a. jednoznacznie wynika bowiem, że w procedurze sądowoadministracyjnej dopuszczalne są dwie formy uiszczenia należnej wpłaty z tytułu wpisu sądowego od skargi - gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu, co wyklucza uiszczenie opłaty sądowej w jakiejkolwiek innej formie, w tym np. przez wykupienie znaków opłaty sądowej Ministerstwa Sprawiedliwości. Ustawodawca nie przewidział możliwości opłacenia pism sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym znakami opłaty sądowej, jak to uczynił skarżący w rozpatrywanej sprawie. Należy w tym miejscu dodatkowo podkreślić, że doręczone skarżącemu zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało wyraźne pouczenie o sposobie i terminie uiszczenia wpisu, jak również o konsekwencjach jego niewykonania. Jednak pomimo prawidłowego pouczenia skarżący nie uiścił wpisu sądowego w kasie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ani też nie dokonał wpłaty na rachunek Sądu I instancji w terminie wynikającym z wezwania. Jak wynika z akt sprawy skarżący uiścił wpis w kasie Sądu Rejowego w [...] w formie znaków opłaty sądowej. Tym samym skarżący wobec uiszczenia wpisu w formie innej niż wskazana nie zrealizował w sposób prawidłowy ciążącego na nim obowiązku procesowego. Zważywszy na powyższe okoliczności stwierdzić należy, że Sąd I instancji prawidłowo uznał, że skarga nie została opłacona. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.